Berta Piñán

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Berta Piñán
Berta Piñán (cropped).jpg
Vida
Nacimientu

Cangues d'Onís26 de marzu de 1963

(54 años)
Nacionalidá Flag of Asturias.svg Asturies
Estudios
Llingües castellán
asturianu
Oficiu
Oficiu escritor
Premios
Xéneru artísticu Poesía
lliteratura infantil
Cambiar los datos en Wikidata

Berta Piñán (26 de marzu de 1963, Cañu, Cangues d'Onís) ye una escritora asturiana, llicenciada en Filoloxía Hispánica pola Universidá d'Uviéu.

Yá dende mui moza collabora en delles revistes, ente elles Lletres Asturianes. Tamién participó na creación de la revista Adréi xunto a Xuan Bello y Antón García.

En 1985 Berta Piñán algama'l Premiu de Poesía de l'Academia de la Llingua Asturiana col poemariu Al abellu les besties, obra caracterizada pola singularidá. Ye un llibru del so tiempu con clares influencies de los novísimos, el surrealismo y la cultura pop.

En 1991 publica un ensayín nel que fala de la realidá sociollingüística d'Asturies: Notes de sociollingüística asturiana. Esi mesu añu, algama la primera edición del Premiu Teodoro Cuesta de Poesía de poesía cola obra Vida Privada onde l'autora amuesa los frutos de la so madurez como poeta. Apaez un tipu de poesía qu'entronca cola “poesía de la esperiencia” o “poesía figurativa” y que tien ún de los referentes principales na obra de los poetes españoles de los 50. Piñán tamién foi seleccionada pol críticu José Ángel Cilleruelo pa la so antoloxía Nórdica. Última poesía n'asturiano (1994).

Berta Piñán (nel centru).

En 1998 apaez Temporada de pesca, poemariu onde gana protagonismu l'ambiente rural que fai de base pal tratu de temes recurrentes na poética de la autora: l'amor, la perda y el dolor.

Otru de los sos poemarios ye Un mes (2003), viaxe simbólicu pelos díes d'un mes, onde s'aprecia'l compromisu de la escritora cola realidá más inmediata.

Como narradora, Berta Piñán ye autora del llibru de rellatos La tierra entero (1996), Premiu de Narraciones Trabe 1995, que se publicó en castellanu dos años dempués. Nél l'autora recueye dieciséis rellatos breves onde la realidá cotidiana faise presente tanto na so vertiente urbana y moderna, como na rural y tradicional. El rellatu Lula, lulina (1995) ye la so aportación a la lliteratura infantil.

Berta ganó en dos ocasiones el Premiu María Josefa Canellada de lliteratura infantil y xuvenil qu'entama la Conseyería d'Educación y Cultura, la primer vez nel añu 2008, cola obra "Arroz, agua y maíz" y en 2017 con "Vida nel campu"[1].

Tamién tien delles traducciones, fizo una versión de poemes de Giuseppe Ungaretti: Ventidós poemes (1993) y tornó al asturianu la novela xuvenil Les montañes blanques (1990) de John Christopher.

Nel añu 2012 algamó'l Premiu Críticu de les Lletres Asturianes creáu pola Xunta Pola Defensa de la Llingua Asturiana pol so trabayu La mio hermana ye una mofeta, que cuenta con illustraciones de Francesca Assirelli[2]

Nos últimos años tamién vien trabayando sobre teoría de la escritura en talleres de creación lliteraria. Na actualidá vive en Madrid.

Collaboró col selmanariu Les Noticies, dientro de la seción Paisaxe con figura.

Obres[editar | editar la fonte]

Poesía[editar | editar la fonte]

  • Al abellu les besties (1986)
  • Vida privada (1991)
  • Temporada de pesca (1998)
  • Un mes (2003)
  • Noches d'incendiu (Trea, 2006), billingüe.
  • La mancadura (Trea, 2010), billingüe.

Prosa[editar | editar la fonte]

  • La tierra entero (1996)
  • La maleta al agua (2005)
  • El branu de Mirtya (2005) (Ámbitu)
  • Les coses que-y presten a Fran (2007)
  • L'estranxeru (2007)
  • Agua, arroz y maíz (Pintar pintar, 2010)
  • La mio hermana ye una mofeta (Pintar, pintar, 2012)

Ensayu[editar | editar la fonte]

  • Notes de Sociollingüistica Asturiana (1991)
  • Tres sieglos construyendo la igualdá. ¿Qué ye'l feminismu? (2004)

Premios[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]