Aspidosperma quebracho-blancu

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Aspidosperma quebracho-blanco
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox plantae.png

Quebracho blancu
Aspidosperma quebracho-blanco.jpg
Clasificación científica
Superreinu: Eukaryota
Reinu: Plantae
Subreinu: Tracheobionta
División: Magnoliophyta
Clas: Magnoliopsida
Orde: Gentianales
Familia: Apocynaceae
Subfamilia: Rauvolfioideae
Tribu: Alstonieae
Xéneru: Aspidosperma
Especie: A. quebracho-blancu
Schltr.
Sinonimia
Macaglia quebracho-blancu (Schltr.) Lyons
[editar datos en Wikidata]

El quebracho blancu (Aspidosperma quebracho-blancu) ye una especie arbórea de la familia Apocynaceae, qu'habita nel centru d'América del Sur. Nun tien de confundir se con otres especies tamién conocíes como quebrachos, pero del xéneru Schinopsis.

Descripción[editar | editar la fonte]

Ye un árbol alto con cañes péndulas y fueyes persistentes, simples, elíptiques, coriacees y llixeramente espinescente nel ápiz. Les flores hermafrodites disponer n'inflorescencies cimosas, axilares y terminales. Son de color mariellu claru y esprenden un nidiu arume una vegada que l'árbol ta en plenu floriamientu. El frutu ye un folículo de 7 a 12 cm de llongura que contién numberoses granes de forma alada.

La madera del quebracho blancu ye uniformemente mariellu ocre, ensin diferencies ente duramen y albura. Ye bastante pesada (densidá relativa = 0,885 g/cm³) y dura, respuendi bien al curváu y a golpes. Mal ensugada, tiende a colapsar, produciendo deformaciones y frayatos, polo qu'esi procesu tien de ser lentu; la madera tien de tratase con fungicides. Ye bono de trabayar; tien munchos usos en carpintería (ruedes, carros, pisos, zapatos, ferramientes de mano, muebles); bona pa pieces d'axedrez, skies, etc. Caltenida con creosota puede usase n'esteriores. En delles partes ye bien usada como carbón, nun produz chispes o grandes cantidaes de ceniza, y quema fuerte y adulces.

Distribución[editar | editar la fonte]

Distribuyir nel sudeste de Bolivia, gran parte del centru y norte de l'Arxentina, l'oeste del Paraguái, y l'oeste del Uruguái.[1]


Historia[editar | editar la fonte]

Esta planta conozse como melecinal dende tiempos precolombíns. Los xesuites qu'acompañaben a los primeres espedicionarios per tierres suramericanes fixeron enforma usu d'ella pa combatir tou tipu de fiebres. Nun foi hasta'l sieglu XIX que llegó a Europa dada la so bona reputación como febrífuga. Nos últimos años el so consumu hai ablayáu enforma sobremanera nos países occidentales onde otres plantes tienen virtúes similares y meyores.

Propiedaes[editar | editar la fonte]

Medicinalmente utilízase la corteza pol so altu conteníu en dalgunos alcaloides, anque de forma popular tamién s'usaron los frutos, les fueyes y los raigaños.

Ente los alcaloides que s'aisllaron atopamos derivaos de la yohimbina, que s'usó con frecuencia como afrodisiacu daes les virtúes nes disfunciones eréctiles d'esti principiu activu. El so usu, sicasí, tien de faese baxu estrictu control médicu. Hasta apocayá usóse como estimulante respiratoriu y expectorante y prescribióse en casu de bronquitis, asma o enfisema pulmonar. Otres virtúes melecinales reconocíes son les d'antipiréticu, antisépticu, tónicu, antimaláricos y anestésicu.

Decocción: 2 gramos por 200 ml d'agua frío y poner a ebullición dos minutos. Utilizar pa la fiebre.[ensin referencies]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Aspidosperma quebracho-blancu describióse por (Schltr.) Lyons y espublizóse en Botanische Zeitung (Berlin) 19: 137. 1861.[2]

Etimoloxía

Aspidosperma: nome xenéricu que fai referencia al prefixu aspid (en griegu, 'cubierta protectora', 'escudu') y sperma ('grana') faciendo referencia a la durez d'estes granes alaes.

quebracho: epítetu que tien el so orixe nel so nome popular que de la mesma, provién de la contraición castellana de «quiebra + hachu» dando a entender la durez de la so madera.

Sinónimos
Les sos carauterístiques.
  • Macaglia quebracho-blancu (Schltdl.) A.Lyons, Plant Nam., ed. 2: 286 (1907).
  • Aspidosperma quebracho Griseb., Pl. Lorentz.: 155 (1874).
  • Macaglia quebracho (Griseb.) Kuntze, Revis. Xen. Pl. 2: 416 (1891).
  • Aspidosperma crotalorum Speg., Physis (Buenos Aires) 3: 334 (1917).[1]
  • Aspidosperma crotalorum Speg.
  • Aspidosperma quebrachoideum Rojas Acosta
  • Macaglia quebracho (Griseb.) Kuntze[3]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 «Aspidosperma quebracho-blancu Schltdl., Bot. Zeitung (Berlin) 19: 137 (1861). Name overview». Royal Botanic Gardens, Kew: World Checklist of Selected Plant Families. Consultáu'l 21 de xunu de 2011. Error de cita: La etiqueta <ref> ye inválida; el nome «Kew» ta definíu delles vegaes con distintu conteníu
  2. «Aspidosperma quebracho-blancu». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultáu'l 11 de xineru de 2013.
  3. Aspidosperma quebracho-blancu en PlantList

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Llibru del Árbol, Tome II, editáu por Celulosa Arxentina S. A., Buenos Aires, Arxentina, ochobre de 1975.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]