Allium carinatum

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox plantae.png

Allium carinatum
Allium carinatum Sturm38.jpg
Clasificación científica
Reinu: Plantae
Subreinu: Tracheobionta
División: Magnoliophyta
Clas: Liliopsida
Subclas: Liliidae
Orde: Asparagales
Familia: Amaryllidaceae
Subfamilia: Allioideae
Tribu: Allieae
Xéneru: Allium
Especie: Allium carinatum
L.
[editar datos en Wikidata]

Allium carinatum ye una especie de planta bulbosa del xéneru Allium, perteneciente a la familia de les amarilidacees, del orde de les Asparagales. Orixinaria d'Europa hasta'l norte de Turquía.

Inflorescencia

Descripción[editar | editar la fonte]

Allium carinatum ye una planta perenne qu'algama un tamañu de 20-60 cm d'altor. Tien un bulbu ovoide senciellu, un pocu buecu. Les fueyes planes lliniales, llixeramente acanalaes, aspra debaxo y alredor de los cantos. La inflorescencia con flores de color púrpura o rosa n'umbeles.

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

Alcuéntrase en llugares secos y arenosos, nel este de les Ardenas-Alpes Marítimos, Pirineos. Europa, Asia occidental.[1]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Allium carinatum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum: 297 (1753).[2][3][4]

Etimoloxía

Allium: nome xenéricu bien antiguu. Les plantes d'esti xéneru yeren conocíos tantu polos romanos como polos griegus. Sicasí, paez que'l términu tien un orixe celta y significa "quemar", en referencia al fuerte golor acre de la planta.[5] Unu de los primeres n'utilizar esti nome pa fines botánicos foi'l naturalista francés Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708).

carinatum: epítetu llatín que significa "con quilla".[6]

Variedaes aceptaes
Sinonimia

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Allium carinatum en Tela Botánico
  2. Allium carinatum en Trópicos
  3. «Allium carinatum». World Checklist of Selected Plant Families. Consultáu'l 8 de xunetu de 2013.
  4. 4,0 4,1 Allium carinatum en PlantList
  5. Giacomo Nicolini, Enciclopedia Botanica Motta. Volume primu, Bilanu, Federico Motta Editore, 1960, páx. 76.
  6. N'Epítetos Botániques

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  1. Bailey, L. H. & Y. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]