Acacia seyal

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Acacia seyal
Commons-emblem-notice.svg
 
Acacia seyal
Acacia-seyal-leaves.jpg
Clasificación científica
Reinu: Plantae
División: Magnoliophyta
Clas: Magnoliopsida
Orde: Fabales
Familia: Fabaceae
Subfamilia: Mimosoideae
Tribu: Acacieae
Xéneru: Acacia
Especie: Acacia seyal
Delile
[editar datos en Wikidata]
Acacia seyal corteza
Acacia seyal
Detalle de la planta

La Acacia seyal ye una especie de árbol perteneciente a la familia de les fabacees.

Descripción[editar | editar la fonte]

Ye un árbol espinosu qu'algama un tamañu de 6 a 10 m d'altu con una corteza pálidu-verdosa o acoloratada. Na base tien fueyes de 3 a 10 cm con dos espines rectes, de color gris claru. Les flores apaecen en recímanos redondos, de color mariellu brillante d'alredor de 1,5 cm de diámetru.[1]

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

Distribuyir dende Sudán a Kenia y al oeste de Senegal. Nel Sahara, de cutiu crez nos valles húmedos.

Usos[editar | editar la fonte]

Goma arábiga

La Acacia seyal, xuntu con otres acacies, ye una fonte importante de goma arábiga, un polisacárido natural que exuda de los tarmos estropiaos y se solidifica.[2]

Morenura

Ciertes partes del árbol tienen un conteníu de tanín d'ente'l 18 y el 20 %. Les vaines de la corteza y les granes de Acacia seyal sensu llato var. seyal tienen un conteníu de tanín d'aprosimao'l 20 %.[3]

Madera

La madera del árbol dizse que s'utilizó nel antiguu Exiptu pa faer ataúdes y tamién el Arca de l'Alianza.[4]

Usos melecinales

La corteza utilizar pa tratar la disentería y les infecciones bacterianes de la piel, como la llepra. La corteza tamién s'utiliza como un estimulante.[2]

La goma utilízase como afrodisíaco, pa tratar la foria, como un emoliente, pa tratar la hemorraxa, inflamación del güeyu, problemes intestinales y rinitis. La goma utilizar pa evitar la artritis y bronquitis.[2]

La Acacia seyal dacuando hibrida con A. xanthophloea.

Taxonomía[editar | editar la fonte]

La Acacia seyal describióse por Alire Raffeneau Delile y publicada por Description de l'Égypte, . . . Histoire Naturelle, Tom. Second 2(2): 286, pl. 52, f. 2. 1813.[5]

Etimoloxía

Acacia: nome xenéricu deriváu del griegu ακακία (akakia), que foi otorgáu pol botánicu Griegu Pedanius Dioscorides (A.C. 40-90) pal árbol melecinal A. nilotica nel so llibru De Materia Medica.[6] El nome deriva de la palabra griega, ακις (akis, escayos).[7]

seyal: epítetu

Sinonimia

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Young; Cynthia H. Stubblefield, Lynne A. Isbell (December). «Ants on swollen-thorn acacies: species coexistence in a simple system». Oecologia 109. doi:10.1007/s004420050063. http://www.springerlink.com/content/409h774ynjpqf68w/. Consultáu el 21 de xineru de 2008. 
  2. 2,0 2,1 2,2 Purdue University
  3. FAO
  4. Acacia seyal in BoDD – Botanical Dermatology Database
  5. «Acacia seyal». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultáu'l 18 de payares de 2012.
  6. «Acacia nilotica (acacia)». Plants & Fungi. Royal Botanic Gardens, Kew. Archiváu dende l'orixinal, el 12 de xineru de 2010. Consultáu'l 28 de xineru de 2010.
  7. Quattrocchi, Umberto (2000). CRC World Dictionary of Plant Names 1 A-C. CRC Press, 6. ISBN 978-0-8493-2675-2.
  8. ILDIS LegumeWeb

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  1. Bailey, L. H. & Y. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.
  2. Molina Rosito, A. 1975. Enumeración de les plantes d'Honduras. Ceiba 19(1): 1–118.
  3. Nasir, Y. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.
  4. Ricu-Pládanu, M. d. L. 2007. A Checklist and Synopsis of American Species of Acacia (Leguminosae: Mimosoideae). 207 pp.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]