Ípsilon Sagittarii

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ípsilon Sagittarii
Picto infobox astronomy.png
Ípsilon Sagittarii
Datos d'observación
(Dómina J2000.0)
Constelación Saxitariu
Ascensión reuta (α) 19h 21min 43,62s
Declinación (δ) -15º 57’ 18,'6’’
Mag. aparente (V) +4,58
Carauterístiques físiques
Clasificación estelar AI
Masa solar 8 - 10 M
Radiu (18 - 28 R)
Magnitú absoluta -4,03
Lluminosidá 7.200 - 18.000 L
Temperatura superficial 12.600 K
Astrometría
Velocidá radial +8,9 km/s
Distancia 1800 ± 225 años lluz
Paralax 1,83 ± 0,23 mas
Referencies
SIMBAD enllaz
Otres designaciones
46 Sagittarii / HD 181615 / HR 7342 / HIP 95176 / SAO 162518
[editar datos en Wikidata]

Ípsilon Sagittarii o Upsilon Sagittarii (υ Sagittarii / υ Sgr / 46 Sagittarii) ye un sistema estelar na constelación de Saxitariu de magnitú aparente +4,58. Alcuéntrase a 1800 ± 225 años lluz del Sistema Solar.

Ípsilon Sagittarii ye una estrella binaria que foi clasificada como B2V+A2I, F2+B8 o B0I.[1][2] Güei, créese que lo que se repara ye la componente visible del sistema, una superxigante de tipu espectral A; amás, la clase espectral paez variar a lo llargo del tiempu. Con una temperatura efectivo de 12.600 K, les carauterístiques físiques d'esta estrella nun son bien conocíes. Puede tener una lluminosidá ente 7.200 y 18.000 soles y un radiu ente 18 y 28 radios solares. Tocantes a la so masa, ésta envalórase ente 8 y 10 vegaes la del Sol.[3]

Completaría'l sistema una compañera invisible —reparada nel ultravioleta— que'l so rellumu ye unes 100 vegaes inferior al de la superxigante. Sicasí, esta estrella non visible paez ser un 60% más masiva que la visible. Per otra parte, el sistema ta arrodiáu por una envoltura o discu, lo que da llugar a la incertidume nel tipu espectral y provoca la variación d'ésti col tiempu.[3]

El periodu orbital d'esta binaria ye de 137,9 díes y la separación media ente los dos componentes ye de 1,25 UA. Ye una binaria eclipsante que'l so rellumu varia 0,08 magnitúes.[4] D'especial interés ye la so peculiar composición química. Ye una estrella bien deficiente en hidróxenu y, en contrapartida, bien rica en heliu según en carbonu y nitróxenu. Piénsase que dicha composición ye la resultancia de que la superxigante perdió una parte importante de les sos capes esternes y de que ta fuertemente aburuyada pola atracción gravitatoria de la masiva compañera invisible. La tresferencia de masa de la superxigante escontra la so compañera provoca'l tracamundiu que se repara nel so espectru.[3]

Referencies[editar | editar la fonte]