Les Siete Maraviyes del Mundu Vieyu
De Uiquipedia
Col nome de les Siete Maraviyes del Mundu Vieyu son conocíes les costrucciones del Mar Mediterraneu que pola so espetacularidá na execución y como esponente cimeru del saber de la dómina fueron representatives del ésitu de la Conocencia Humana. Si qu'asina nun se conocen sióon polos comentarios d'historiadores del momentu yá que nenguna queda en pie, sacante les Pirámides de Gizeh.
Les Siete Maraviyes del Mundu Vieyu son:
Tabla de conteníos |
[editar] El Templu d'Artemisa n'Éfesu
Foi mandáu costruyir por Cresu, rei de Xonia nel sieglu VI edC, quien al traviés del so inventu, les creseidas o electrones precursores de la moneda, sufragólu ente los ciudadanos.
Destacaba pola so grandiosidá otorgada poles 127 columnes de 20 metros y les escultures d'Escopas.
Destruyólu'l pastor Eróstratu pol simple fechu de facese famosu, nuna nueche'l 356 edC, la mesma nueche na que nacío Alexandru'l Grande quien tres ocupar Éfesu decidió reconstruyilu y decoralu con pintures d'Apeles.
[editar] Los Xardinos Colgantes de Babilonia
Foi Nabucondonosor II quien, nel sieglu VI edC, mandolos costruyir pal prestu la so muyer, una princesa meda, qu'enñoraba les sos tierres. Edificaos sobre terraces escalonaes que colgaben sobre'l ríu Eufrates, anguaño Iraq, fueron destruyíos paulatinamente dende'l 539 edC cuando los perses conquisten Babilonia. Nun sobrevivieron más p'allá de 126 edC, cuando Babilonia foi destruyía definitivamente polos partos.
[editar] Les Pirámides de Gizeh
Allugaes nel campu de Gizeh, n'Exipto, el conxuntu ta "protexíu" pola esfinxe, si qu'asina nun ye una de les siete maraviyes. Construyíes al rodiu del añu 2570 edC, fueron les más altes costrucciones humanes hasta'l sieglu XX y son, quiciabes, los monumentos funerarios más espetaculares de la Humanidá. Amás de ser les úniques de toles maraviyes qu'entá perviven. Fueron costruyíes polos faraones Keops, Kefrén y Mikerinos y son, per esti orde, nomaes pol tamañu dende la más grande hasta la más pequeña. Anque se diz que tien un orixe escuru lo cierto ye que la costrucción de toles pirámides exipcies remanecen de los zigurats o pirámides escalonaes que dende finales del Neolíticu apaecen n'Oriente Mediu.
[editar] La Estatua de Zeus n'Olimpia
Costruyida por Fidias nel sieglu V edC fecha cola téunica crisoelefantina tardó más d'un añu en terminala, lo qu'amuesa les sos dimensiones espectaculares. Acompañaba a la escultura un tronu pintáu que daba una realce grandiosa a la obra. Allugada nel interior del templu dedicáu al propiu Zeus n'Olimpia, Grecia, desapaeció ente'l 393, añu en que l'emperador Teodosio'l Grande torgó'l cultu paganu, y 426, en que Teodosio II ordenó la demolición de los monumentos d'Olimpia.
[editar] El Mausoléu d'Halicarnasu
Fechu nesta ciudá del Asia Menor, nel añu 352 edC, como panteón del rei Mausolu. La so vilda mandó esta obra p'abeyugar los restos del so home a los arquiteutos Sátiru y Piteos. Foi sobreviviendo a lo llargo los sieglos, pero una serie de terremotos fizo qu'hacia 1404 yá quedare reducíu a ruines.
Pola importancia d'esta obra, el nome del soterramientu de Mausolu convirtiose en, cásique toles llingües, nun sinónimu de Panteón.
[editar] El Faru d'Alexandría
Costruyíu nel puertu de la céllebre urbe exipcia, sirvió dende l'añu 280 edC como guía pa los barcos qu'entraben na gran ciudá tolemáica. Con una altura de 120 metros la so fama foi tala que'l nome de la islla onde s'allugaba –Faros- pasara a nomar toles costrucciones que cola mesma función fixéronse dende entóncenes.
[editar] El Colosu de Rodes
Terminada nel 277 edC como alcordanza del trunfu de Rodes sobre Macedonia representaba al dios del Sol, Heliu, con una antorcha na mano y con una altura de 32 metros saludaba a los marinos que s'averaben a la islla. Los terremotos habituales nel Mar Exéu destruyéronla en 223 edC. Esti colosu sirvió de modelu pa obres posteriores como la Estatua de la Llibertá de Nueva York.
