Neón

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
10 flúorneónsodiu
He

Ne

Ar
Ne-TableImage.png
Xeneral
Nome, Símbolu, Númberu neón, Ne, 10
Serie química gases nobles
Grupu, Periodu, Bloque 18, 2, p
Aspeutu
Ne,10.jpg
incoloru
Masa atómica 20,1797 uma
Configuración electrónica [He] 2s2 2p6
Electrones per capa 2, 8
Propiedaes físiques
Estáu de la materia gas
Densidá 0,9002 kg/m³
Puntu de fusión 24,56 K
Puntu d'ebullición 27,07 K
Puntu críticu 44,4 K a 2,76 MPa
Entalpía de fusión 0,335 kJ/mol
Entalpía de vaporización 1,71 kJ/mol
Capacidá calorífica (25°C) 20,786 J/mol·K
Presión de vapor
P (Pa) 1 10 100 1 k 10 k 100 k
a T (K) 12 13 15 18 21 27
Propiedaes atómiques
Estructura cristalina cúbica centrada
nes cares
Potenciales d'ionización
(más)
1u: 2.080,7 kJ/mol
2u: 3.952,3 kJ/mol
3u: 6.122 kJ/mol
Radiu atómicu calculáu 38 pm
Radiu covalente 69 pm
Radiu de van der Waals 154 pm
Otros datos
Magnetismu non magnéticu
Conductividá térmica (300 K) 49,1 mW/m·K
Velocidá del soníu (t.a.) (gas, 0 °C) 435 m/s
Códigu CAS 7440-01-9
Isótopos más estables
Artículu principal: Isótopos del neón
isó
AN
semivida
D
ED (MeV)
PD
20Ne
90,48%
Ne ye estable con 10 neutrones
21Ne
0,27%
Ne ye estable con 11 neutrones
22Ne
9,25%
Ne ye estable con 12 neutrones
Unidades nel SI y en condiciones normales (0ºC y 1 atm)

El neón ye un elementu químicu de númberu atómicu 10 y símbolu Ne allugáu nel grupu 18 de la tabla periódica de los elementos. Ye un gas noble, incoloru, cuásimente inerte, presente en tracas nel aire, pero mui abondante nel universu, que proporciona un tonu abermeyáu carauterísticu a la lluz de les llámpares fluorescentes nes que s'emplega.

Carauterístiques principales[editar | editar la fonte]

Ye'l segundu gas noble más llixeru, y presenta un poder de refrixeración, por unidá de volume, 40 vegaes mayor que'l del heliu llíquidu y tres vegaes mayor que'l del hidróxenu llíquidu. Nes más de les aplicaicones l'usu de neón llíquidu ye más económico que'l del heliu.

Aplicaciones[editar | editar la fonte]

El neón úsase davezu en carteles.

El tonu bemeyo-anaranxáu de la lluz emitida polos tubos de neón úsase a fargataes pa los indicadores publicitarios, tamién reciben la denomación de tubos de neón otros de color distintu qu'en realidá contienen gases diferentes. Otros usos del neón que puen citase son:

Historia[editar | editar la fonte]

El neón (del griego neos, nuevu) foi descubiertu por William Ramsay y Morris Travers en 1898.

Abondanza y obtención[editar | editar la fonte]

El neón atópase normalmente en forma de gas monoatómicu. L'atmósfera terrestre contién 15,4 partes por millón (ppm) y obtiénse por soenframientu del aire y destilación del llíquidu crioxénicu resultante.

Compuestos[editar | editar la fonte]

Magar que'l neón seya inerte a efeutos práuticos, obtúvose un compuestu con flúor nel llaboratoriu. Nun se sabe con seguranza si ésti o dalgún otru compuestu de neón distintu esiste na natura, pero dalgunes evidencies suxeren que pue ser posible. Los iones Ne+, (NeAr)+, (NeH)+ y (HeNe)+ observáronse n'investigaciones espectrométriques de masa y ópticos. Amás, sábese que'l neón forma un hidratu inestable.

Isótopos[editar | editar la fonte]

Hai tres isótopos estables, Ne-20 (90,48%), Ne-21 (0,27%) y Ne-22 (9,25%). El Ne-21 y Ne-22 obtiénense principalmente por emisión neutrónica y desintegración α del Mg-24 y Mg-25 respeutivamente, y les sos variaciones son bien conocíes, non asina les del Ne-20 sobre'l qu'inda hai discrepancies. Les partícules alfa provienen de les cadenes de desintegración del uraniu mentes que los neutrones prodúcense na so mayoría por reacciones secundaries de les partícules α. Como resultáu d'estes reacciones, nes roques riques n'uraniu, como los granitos, observóse que la rellación Ne-20/Ne-22 tiende a amenorgar mentes que la rellación Ne-21/Ne-22 aumenta. Los analís realizaos en roques espuestes a rayos cósmicos demostraron la xeneración de Ne-21 a partir de núcleos de Mg, Na, Si y Al, lo que xuxer que ye posible, analizando los porcentaxes de los tres isótopos, datar el tiempu d'esposición de las roques superificiales y meteoritos.

De forma asemeyada al xenón, el neón de les muestres de gases volcánicos presenta un arriquecimientu de Ne-20 y de Ne-21 cosmoxénicu. Igualmente atopáronse cantidaes elevaes de Ne-20 en diamantes lo qu'induz a pensar na existencia de reserves de neón solar na tierra.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Elementos químicos
Llistaos
Nome | Símbolu | Númberu atómicu | Masa atómica | Puntu de fusión | Puntu d'ebullición | Densidá
Grupos
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18
Periodos
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7
Series
Alcalinos | Alcalinotérreos | Lantánidos | Actínidos | Metales de transición | Metales del bloque p | Metaloides | Non metales | Halóxenos | Gases nobles
Bloques
bloque s | bloque p | bloque d | bloque f | bloque g