Les Siete Maraviyes del Mundu Vieyu
De Uiquipedia
Col nome de les Siete Maraviyes del Mundu Vieyu son conocíes les costruciones del Mediterráneu que pola so espetacularidá na execución y como esponente cimeiru'l Saber de dóminala fueron representatives del ésitu de la Conocencia Humana. Si qu'asina nun se conocen sinon polos comentarios d'hestoriadores del momentu yá que nenguna queda en pie, sacante les Pirámides de Gizeh.
Les Siete Maraviyes del Mundu Vieyu son:
Tabla de conteníos |
[editar] El Templu d'Artemisa n'Éfesu
Foi mandáu costruyir por Cresu, rei de Xonia nel sieglu VI e.C., quien atraviés del so inventu -les creseidas o electrones precursores de la moneda, sufragólu ente los ciudadanos. Destacaba pola so grandiosidá otorgá peles 127 columnes de 20 metros y les escultures d'Escopas. Destruyólu'l pastor Eróstratu pel simple fechu de facese famosu, nuna nueche'l 356 e.C., la misma nueche na que nacío Aleixandre Magnu quien tres ocupar Éfesu decidío recostruyilu y decoralu con pintures d'Apeles
[editar] Los Xardines Colgantes de Babilonia
Foi Nabucondonosor Segundu quien, nel sieglu VI e.C., mandólos costruyir pal prestu la so muyer, una princesa meda, qu’enñoraba les sos tierres. Edificaos sobre terraces escalonaes que colgaben sobre’l ru Éufrates, nel güei Irak, fueron destruyíos paulatinamente dende’l 539 e.C. cuando los persas conquisten Babilonia. Nun sopbrevivieron más pallá de 126 e.C, cuando Babilonia fue destruyía definitivamente pe los partos.
[editar] Les Pirámides de Gizeh
Allugaes nel campu de Gizeh, n’Exitu, el conxuntu ta “protexíu” pola esfinxe, si qu’asina nun ye una de les siete maraviyes. Construyíes al rodiu del añu 2570eC, fueron les más altes costruciones humanes tal sieglu XX y son, quiciabes, los monumentos funerarios más espetaculares de la Humanidá. Amás de ser les úniques de toles maraviyes qu’entá perviven. Fueron costruyíes polos faraones Keops, Kefrén y Mikerinos –y son per esti orden nomaes pol tamañu dende la más grande ta la más petisa-. Malque se diz que tien un orixen escuru lo cierto ye que la costrución de toles pirámides exicies deriven de los zigurats o pirámides escalonaes que dende finales del Neolíticu apaecen nel Oriente Mediu.
[editar] L'Estatua de Zeus n’Olimpia
Costruyia por Fidias nel sieglu V e.C. fecha cola téunica crisoelefantina tardó más d’un añu en terminala, lo qu’amuesa les sos dimensiones espeutaculares. Acompañaba a la escultura un tronu pintáu que daba una realce grandiosa a la obra. Ubicá nel interior del templu dedicáu al propiu Zeus n'Olimpia, Grecia, desapareució ente'l 393, añu en que'l emperaor Teodosio el Grande prohibió'l cultu paganu, y 426, enque Teodosio II ordenó la demolición de los monumentos de Olimpia.
[editar] El Mausoléu d’Halicarnasu
Fechu nesta ciudá del Asia Menor, nel añu 352 e.C., como panteón del rei Mausolu. La so vilva mandó esta obra p’abeyugar los restos del so home a los arquiteutos Sátiru y Piteos. Foi sobreviviendo a lo llargo los sieglos, pero una serie de terremotos fizo qu'hacia 1404 ya hubiere quedao reducíu a ruines. Pela importancia d’esta obra, el nome del soterramientu de Mausolu convirtíuse en, casique toles llingues, nun sinónimu de Panteón.
[editar] El Faru d’Alexandría
Costruyíu nel puertu de la céllebre urbe exicia, sirvío dende l’añu 280 e.C. como guía pa los barcos qu’entraben na gran ciudá tolemáica. Con una altura de 120 metros la so fama fue tala que’l nome de la islla onde s’allugaba –Faros- pasara a nomar toles costruciones que cola mesma función fixéronse dende entóncenes.
[editar] El Colosu de Rodes
Terminá nel 277 e.C. como alcordanza del triunfu de Rodes sobre Macedonia representaba al diéus del Sol, Heliu, con una antorcha na man y con una altura de 32 metros saludaba a los marinos que s’averaben a la islla. Los terremotos habituales nel Mar Exéu destruyéronla en 223 edC. Esti colosu sirvíó de modelu pa obres posteriores como la Estatua de la Llibertá de Nueva York.
