Werner Sombart

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Werner Sombart
Nicola Perscheid - Werner Sombart vor 1930.jpg
Vida
Nacimientu Ermsleben19  de xineru de 1863
Nacionalidá Bandera d'Alemaña Alemaña
Bandera de Suecia Suecia
Fallecimientu

Berlín18  de mayu de 1941

(78 años)
Estudios
Estudios Universidá Humboldt de Berlín
Direutor/a de tesis Gustav von Schmoller
Adolph Wagner
Direutor/a de tesis de Wassily Leontief
William John Fellner
Walter Adolf Jöhr
Llingües alemán
Profesor/a de Ramón Carande
Oficiu
Oficiu economista, sociólogu y profesor universitariu
Llugares de trabayu Wroclaw y Berlín
Empleadores Universidá Humboldt de Berlín
Miembru de Academia Estauxunidense de les Artes y les Ciencies
Academia Prusiana de les Ciencies
Academia de les Ciencies de Baviera
Cambiar los datos en Wikidata
Werner Sombart

Werner Sombart (19  de xineru de 1863Ermsleben - 18  de mayu de 1941Berlín) ye un economista y sociólogu alemán. Ye consideráu'l líder de la "Escuela Historicista Alemana d'Economía nueva escuela histórica" y ye unu d'el investigadores y pensadores de ciencies sociales más connotados del primer cuartu del sieglu XX européu.

Entamos de la so carrera[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Economía
Wirtschaftsleben im Zeitalter des Hochkapitalismus, 1928

Nació en Ermsleben, en Harz, Alemaña, foi fíu d'un home ricu, políticu y lliberal, industrial y propietariu de bienes inmuebles, Anton Ludwig Sombart. Estudió nes universidaes de Pisa, Berlín y Roma, al empar derechu y l'economía. En 1888, foi doctor de la Universidá de Berlín so la dirección de Gustav von Schmoller, l'economista alemán más eminente de la dómina.

Como economista y más inda como militante "social", Sombart entós foi consideráu como d'estrema esquierda, y por esti fechu, foi-y solamente ufiertáu -dempués de trabayos prácticos como direutor xurídicu de la Cámara de comerciu de Bremen- un puestu de profesor qu'emprestaba asistencia d'alloñada na Universidá de Breslau. Anque les facultaes d'universidaes prestixoses tales como Heidelberg y Friburgu solicitar, los gobiernos respectivos oponer a eso. Sombart, nesti tiempu ellí, yera un eminente marxista, al puntu que Friedrich Engels decretó que yera l'únicu profesor alemán qu'entendía El Capital.

En 1902, la so obra cume, El Capitalismu Modernu (Der modern Kapitalismus), apaeció en seis volumen. Con esta obra popularizóse l'usu de la palabra "capitalismu", qu'aparentemente foi creada por Marx y mayormente sopelexada por Engels. El llibru ye una hestoria sistemática de la economía y del desenvolvimientu económicu al traviés de los tiempos y un trabayu verdaderu de la escuela Histórica. Anque darréu devaluáu polos economistes neoclásicos, y bien criticáu sobre puntos particulares, trátase inda güei d'un clásicu con ramificaciones por casu cola escuela de los Annales (Fernand Braudel). El llibru foi traducíu en numberoses llingües, pero non n'inglés, porque la Universidá de Princeton, que detenta los derechos, nun lo publicar.

En 1906, Sombart aceptó un puestu de profesor na escuela de comerciu de Berlín, una institución menos prestixosa que Breslau pero más próxima de l'acción política. Nesti marcu, ellaboró los sos trabayos, nel cercu del so Capitalismu Modernu, arremente del luxu, de la moda y de la guerra como paradigmes económicos. En 1906 apaeció'l so ¿Por qué nun hai Socialismu nos Estaos Xuníos? Que, anque naturalmente revesosu de magar, persiste como un trabayu clásicu sobre'l excepcionalismo americanu al respeutu. Este dicía que la fuerza impulsora de la vida económica na economía capitalista moderna ye l'empresariu. realizándose tolos inventos técnicos gracia a él.

La so carrera de sociólogu[editar | editar la fonte]

Finalmente, en 1917, Sombart convertir en profesor na Universidá de Berlín, que yera entós la Universidá más prestixosa n'Europa, si ye que non del mundu. Caltuvo'l so púlpitu hasta 1931 pero siguió enseñando hasta 1940. Mientres esti periodu, foi unu de los sociólogos más influyentes, muncho más prestixosu qu'el so amigu Max Weber, quien más tarde lo clisaría a tal puntu que güei Sombart virtualmente ye escaecíu nesti ámbitu.

La insistencia de Sombart d'asitiar la socioloxía como parte intrínseca de les humanidaes (Geisteswissenschaften), como una necesidá porque ella "xuega" colos homes y rique pos d'una comprensión (Verstehen) empática interna, en llugar d'una comprensión (Begreifen) esterna, oxetiva (nótese qu'estos dos pallabres alemanes traducir por una única palabra n'inglés understanding o en francés compréhension), volvióse bien impopular mientres la mesma vida de Sombart. Esta reacción provenía de la contradicción d'ésta teoría cola "cientifización" de les ciencies sociales (familiarmente citada como los "celos de la física"), na tradición de Auguste Comte, Émile Durkheim y Weber (anque esto seya una mal interpretación; Weber, compartía llargamente la visión de Sombart nesta tema), y que se volvía moda mientres aquellos años, inclusive mientres los nuesos díes.

Sicasí, debíu al númberu d'elementos de mancomún ente los aproximamientos de Sombart y la hermenéutica de Hans-Georg Gadamer, que tamién ye, un aproximamientu de la comprensión del mundu fundada sobre'l Verstehen, que torna a ciertos círculos sociolóxicos o hasta filosóficos que tán acordies con esta visión del mundu y critica l'aproximamientu "científica". Los principales ensayos sociolóxicos de Sombart tán axuntaos na so colección póstuma de 1956 Noo-Soziologie.

El fin de la so carrera[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Nacionalsocialismu

Mientres la República de Weimar, Sombart empobinóse políticamente cada vegada más a la derecha (Movimientu Revolucionariu Conservador); les sos relaciones colos nazis son inda aldericaes na actualidá. El so llibru de antropoloxía de 1938, Vom Menschen, claramente ye antinazi, y los nazis torgaron la so publicación y distribución. La so obra precedente, Die Juden und das Wirtschaftsleben (1911), ta rellacionada col estudiu de Max Weber sobre les relaciones ente'l protestantismu (y particularmente el calvinismu) y el capitalismu, sacante que Sombart asitiaba a los xudíos nel corazón del so desenvolvimientu. Esti llibru foi calificáu como filosemita cuando foi publicáu, pero varios investigadores xudíos contemporaneos describir como antisemita, a lo menos poles sos consecuencies. Na so actitú escontra los nazis, ye de cutiu comparáu a Martin Heidegger y al so amigu y colega Carl Schmitt, pero paez qu'ente que éstos últimos fueron un pensadores próximos de la ideoloxía del Tercer Reich, Sombart foi siempres ambivalente.

La obra de Sombart anguaño[editar | editar la fonte]

La influencia de la obra de Sombart ye malo d'evaluar, porque les sos supuestes relaciones colos Nazis compliquen cualquier analís oxetivu. Amás, les sos posiciones socialistes penalizáron-y nos círculos burgueses clásicos, particularmente n'Alemaña.

Asina, como se foi indicáu, en hestoria de la economía, la so Capitalismu Modernu ta consideráu como una obra importante y una fonte d'inspiración, anque munchos de los sos detalles fueron puestos en tela de xuiciu. Elementos importantes de la so obra económica concernen al descubrimientu - apocayá revalidáu - de la emerxencia de la contabilidá por partida doble como precondición esencial del capitalismu o los estudios interdisciplinarios de la ciudá nel sentíu de los estudios urbanos. Tamién forxó'l términu y el conceutu de la destrucción creativa, que ye un elementu básicu de la teoría de la innovación de Joseph Schumpeter. Aparentemente Schumpeter basó enforma de la so obra en Sombart, ensin indicar nunca la so delda.

En socioloxía, la mayoría de los comentadores considerar una figura menor y a la so teoría sociolóxica como una rareza, lo que claramente ye contradichu pol Journal of Classical Sociology; güei son sobremanera los sociólogos, filósofos y culturalistes los que, xuntu con economistes heterodoxos, utilicen el so trabayu. Sombart siempres foi bien popular en Xapón; una de les razones de la so recepción débil nos Estaos Xuníos ye que lo esencial del so trabayu tuvo mientres enforma tiempu non disponible n'inglés.

Referencies[editar | editar la fonte]

  • F.A. Hayek The Road to Serfdom, Chicago : University of Chicago Press, [1980?] ISBN 0-226-32077-4

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Obres[editar | editar la fonte]

  • Sombart, Werner (1902-1916): Der moderne Kapitalismus. Historisch-systematische Darstellung des gesamteuropäischen Wirtschaftslebens von seinen Anfängen bis zur Gegenwart. Final edn. 1916, repr. 1969, paperback edn. (3 vols. in 6): 1987 Munich: dtv. Traducción al español: L'apoxéu del capitalismu (Fondu de Cultura Económica, Méxicu, 1946)
  • Sombart, Werner (1906): Das Proletariat. Bilder und Studien. Die Gesellschaft, vol. 1. Berlin: Rütten & Loening.
  • Sombart, Werner (1906): Warum gibt ye in dean Vereinigten Staaten keinen Sozialismus? Tübingen: Mohr. Delles traducciones al inglés, incluyendo (1976): Why is there Non Socialism in the United States. New York: Sharpe. Traducción al español por Capitán Swing Llibros.
  • Sombart, Werner (1911): Die Juden und das Wirtschaftsleben. Leipzig: Duncker & Humblot. Several English translations, incl. (1951): The Jews and Modern Capitalism. Glencoe, IL: Free Press.
  • Sombart, Werner (1913): Der Bourgeois: zur Geistesgeschichte des modernen Wirtschaftsmenschen. München: Duncker & Humblot, 1920. Traducción al español: El burgués: contribución a la hestoria espiritual del home económicu modernu. Madrid, Alianza, 1993. Versión de María Pilar Lorenzo. ISBN 84-206-2027-0.
  • Sombart, Werner (1913): Krieg und Kapitalismus. München und Leipzig: Duncker & Humblot
  • Sombart, Werner (1921): Luxus und Kapitalismus. München: Duncker & Humblot, 1922. Traducción al inglés: Luxury and capitalism. Ann Arbor: University of Michigan Press. Traducción al español: Luxu y capitalismu.
  • Sombart, Werner (1926): Widerlegung des Marxismus. (Traducción al español: Refutación del Marxismu)
  • Sombart, Werner (1934): Deutscher Sozialismus. Charlottenburg: Buchholz & Weisswange. Traducción al inglés (1937, 1969): A New Social Philosophy. New York: Greenwood.
  • Sombart, Werner (1938): Vom Menschen. Versuch einer geisteswissenschaftlichen Anthropologie. Berlin: Duncker & Humblot.
  • Sombart, Werner (1956): Noo-Soziologie. Berlin: Duncker & Humblot.
  • Sombart, Werner (2001): Economic Life in the Modern Age. Nico Stehr and Reiner Grundmann, eds. New Brunswick: Transaction.

Trabayos sobre Sombart[editar | editar la fonte]

  • Appel, Michael (1992): Werner Sombart: Historiker und Theoretiker des modernen Kapitalismus. Marburg: Metropolis.
  • Backhaus, Jürgen G. (1996), ed. Werner Sombart (1863-1941): Social Scientist. 3 vols. Marburg: Metropolis.
  • Backhaus, Jürgen G. (2000), ed. Werner Sombart (1863-1941): Klassiker der Sozialwissenschaft. Eine kritische Bestandsaufnahme. Marburg: Metropolis.
  • Brocke, Bernhard vom (1987), ed.: Sombarts Moderner Kapitalismus. Materialien zur Kritik und Rezeption. München: dtv
  • Drechsler, W. "Zu Werner Sombarts Theorie der Soziologie und zu seiner Biographie", in Werner Sombart: Klassiker der Sozialwissenschaft. Eine kritische Bestandsaufnahme, Marburg: Metropolis, 2000, pp. 83-100.
  • Lenger, Friedrich (1994): Werner Sombart, 1863-1941. Eine Biographie. München: Beck.
  • Muller, Jerry Z., 2002. The Mind and the Market: Capitalism in Western Thought. Anchor Books.
  • Nussbaum, Frederick Louis (1933): A History of the Economic Institutions of Modern Europe: An Introduction of 'Der Moderne Kapitalismus' of Werner Sombart. New York: Crofts.
  • Kevin Repp (2000). Reformers, Critics, and the Paths of German Modernity: Anti-Politics and the Search for Alternatives, 1890-1914. Boston, MA.: Harvard University Press. ISBN 0-674-00057-9.
  • Sombart, Nicolaus (1991): Jugend in Berlin, 1933-1943. Ein Bericht. Frankfurt/Main: Fischer.
  • Sombart, Nicolaus (1991): Die deutschen Männer und ihre Feinde. Carl Schmitt - ein deutsches Schicksal zwischen Männerbund und Matriachatsmythos. Munich: Hanser.


Werner Sombart