Universidá de Valencia

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Universidá de Valencia
Universitat de València logo.svg
Universitat valència rectorat.jpg
Situación
PaísBandera d'España España
AutonomíaFlag of the Valencian Community (2x3).svg Comunidá Valenciana
ProvinciaFlag of the Valencian Community (2x3).svg Provincia de València
ComarquesComarca de Valencia
ConceyuValencia
Coordenaes 39°28′46″N 0°21′53″W / 39.4795°N 0.36472777777778°W / 39.4795; -0.36472777777778Coordenaes: 39°28′46″N 0°21′53″W / 39.4795°N 0.36472777777778°W / 39.4795; -0.36472777777778
Universidá de Valencia is located in España
Universidá de Valencia
Universidá de Valencia
Universidá de Valencia (España)
Datos
Tipu universidá pública
Fundación 1499
Rector María Vicenta Mestre Escrivá, Esteban Morcillo Sánchez, Francisco Tomás Vert, Pedro Ruiz Torres, Ramon Lapiedra Civera, Joaquín Colomer Sala, Vicente Gandía Gomar, Manuel Cobo del Rosal, José Báguena Candela y Rafael Bartual Vicens
Web oficial
Cambiar los datos en Wikidata

La Universidá de Valencia (oficialmente Universitat de València-Estudi Xeneral, en valencianu), fundada en 1499 sol nome de Estudi Xeneral, ye una de les universidaes más importantes y antigües d'España. Ye una universidá pública, empobinada a la docencia ya investigación en casi tolos ámbitos del saber.

Estremar en cuatro campus principales: Blasco Ibáñez, Tarongers, Ontinyent y Burjasot-Paterna, cuntando amás con numberoses estensiones, delegaciones, centros adscritos y allugamientos exemplares, como l'edificiu históricu de La Nave —en valencianu La Nau—, el Jardín Botánicu o'l Palaciu de Cerveró. Dispon de rede inalámbrica en toles sos instalaciones, servicios de corréu electrónicu pa tolos estudiantes, llaboratorios, centru d'Idiomes ya instalaciones deportives.

Nel cursu 2012/2013 cuntaba con 63 940 alumnos ente toles sos titulaciones, siendo asina la mayor universidá en númberu d'alumnos de los siete que conformaben el sistema universitariu de la Comunidá Valenciana (cuntando tamién los dos universidaes privaes de l'autonomía) y la séptima a nivel nacional. Cuenta coles mesmes con 1853 emplegaos d'Alministración y Servicios y 3849 docentes ya investigadores.

La Universidá de Valencia asitiar ente les cuatro más destacaes d'España nel campu de la I+D+i, cuntando con 18 Institutos Universitarios d'Investigación (trés d'ellos centros mistos col Conseyu Cimeru d'Investigaciones Científiques). Ye de destacar el Parque Científicu de la Universidá de Valencia, nel que s'alluguen grupos d'investigación xuntu col viveru d'empreses de base tecnolóxica, y empreses spin-off de la mesma universidá y otres esternes.

Nel añu 2012 llogró'l premiu Ability Awards como meyor organización del sector públicu español,[1] y en 2013 llogró los premios CERMI.es pola so dimensión inclusiva de la discapacidá[2] y como meyor institución Erasmus d'España.[3] En 2014, la Universitat de València llogró un premiu UNESCO pol so observatoriu d'insertamientu llaboral.[4]

El so rector actual (dende 2010) ye'l profesor Esteban Morcillo Sánchez, reelexíu en febreru de 2014 nun procesu electoral en que llogró'l 59,5% de los votos y el sofitu mayoritariu de tolos colexos electorales (PDI, PAS, estudiantes y PIF).[5]

La Biblioteca de la Universidá de Valencia, con 1 392 793 volumes, ye la cuarta biblioteca universitaria más grande d'España tres la Biblioteca de la Universidá Complutense de Madrid y les biblioteques de la Universidá de Barcelona y la Universidá de Sevilla.[6]

Historia[editar | editar la fonte]

Antecedentes[editar | editar la fonte]

A pesar de que yá dende'l sieglu XIII esistía en Valencia la posibilidá de cursar ciertes enseñances cimeres, éstes yeren impartíes por cases y entidaes distintes. Por ello, los Xuraos de Valencia esforciar n'axuntar toes los estudios dependientes de la ciudá y de la ilesia nun únicu "Estudi Xeneral." Frutu d'esti trabayu fueron los estatutos publicaos en 1412 y aprobaos pol gobiernu municipal y l'obispu Hugo de Llupià. Primeramente les aules establecer nunos locales sitos al pie de la Ilesia de San Llorienzo, anque la llibertá d'educación otorgada polos fueros de Valencia dexó que s'establecieren escueles tamién n'otros puntos. Esta primer unificación de los estudios duró namái hasta 1416, anque sirvió de base pa la futura creación de la Universidá.

Fundación[editar | editar la fonte]

L'edificiu históricu de la Universidá de Valencia, La Nave —en valencianu La Nau—.
Claustru del edificiu históricu de la Universidá de Valencia.

La Universidá de Valencia nació gracies a la iniciativa del conceyu de la ciudá. Mientres el sieglu XV, Valencia vivió un florecimientu económico y cultural (vease Sieglu d'Oru valenciano), gracies al comerciu con Italia.[7] Yera la ciudá más poblada de la Corona d'Aragón y, sicasí, nun tenía universidá. El conceyu deseyaba que los estudios impartíos na so ciudá algamaren el rangu d'estudios universitarios, igualándolos a los impartíos en Salamanca, Bolonia y otres universidaes del momentu. Dende'l puntu de vista loxísticu, el conceyu alcordó l'alquisición de cases y finques que sirvieren d'instalaciones del Estudiu Xeneral, ente que dende'l puntu de vista alministrativu encargar a los Xuraos de Valencia qu'ellaboraren unos segundos estatutos que previeren la concesión de títulos académicos de nivel universitariu. La resultancia de lo primero foi la compra a Isabel Saranyó, el 1 d'abril de 1493, d'una casa con güertes y patios que se convertiría na primer see de la Universidá: l'actual Edificiu de la Nave. La resultancia de lo segundo foi la redacción de les Constituciones del Estudiu Xeneral el 30 d'abril de 1499.

Col aparatu loxísticu y alministrativu yá preparáu, namái faltaben les correspondientes llicencies pa empecipiar les sos actividaes. Aprovechando la circunstancia de qu'el papa Alejandro VI yera valencianu, de la Casa de Borja, los xuraos y el arzobispu de Valencia, sobrín del papa, allegaron al pontífiz pa consiguir la bulda d'ereición.[7] La bulda foi expedida'l 22 de xineru de 1500, reconociendo la nueva universidá y autorizando al arzobispu de Valencia a otorgar los títulos de bachiller y doctor en nome de l'autoridá pontificia. Una vegada llograda la bulda pontificia, pa consiguir el favor del rei Fernando'l Católicu unvióse una embaxada a Sevilla, onde s'atopaba'l monarca, pa llograr la so aprobación. El rei dio la so aprobación nel privilexu confirmatorio de 16 de febreru de 1502:

Atendiendo al pidimientu de los queríos y fieles los nuesos Xuraos, Racional y Síndicu de la nuesa Ciudá de Valencia, entendemos col mayor cuidáu y con gran desvelu entendistis y entendéis na ereición del Estudiu Xeneral nesta nuesa Ciudá por que en ella esista Universidá xeneral [...] y qu'ensin nuesa espresa llicencia y facultá nun sía valedera. A clamiástisnos humildemente que pa la predicha ereición otorgáramos el nuesu Decretu y autoridá y llicencia y facultá plenaria coles prerrogativas, gracies y facultaes infrascritas nos dignásemos fundar. A les vueses súpliques benignamente inclinaos y alvirtiendo cuánta utilidá siguir a la nuesa Ciudá de Valencia y a los naturales d'ella y del Reinu y queriendo dar esti favor y tamién el ennoblecimiento, aumentu y utilidá de dicha Ciudá, de nuesa cierta ciencia y espresamente allabamos, aprobemos, ratificamos, decretamos y autorizamos y confirmamos la ereición de dichu Estudio [...] y d'el nuesu regio poder queremos y discernimos que dichu Estudiu sía alzáu y gocie pa toos de llibertaes, inmunidaes, privilexos, exenciones, favores, gracies, prerrogativas y preeminencias como l'Estudiu Xeneral de Salamanca y otros similares puedan gociar.[8]

En ochobre d'esi mesmu añu, tres la fiesta de San Lucas, inauguróse l'Estudiu Xeneral de Valencia y empezaron les clases.[9] La universidá nació con toles facultaes: Teoloxía, Artes, Filosofía, Medicina y Derechu.[9]

La nueva universidá tenía como referentes académicos a la Universidá de Salamanca, en teoloxía, y la Universidá de Bolonia, en derechu.[10] Sicasí, no alministrativo nun adoptó'l sistema de gobiernu democráticu d'aquelles universidaes. El rector yera nomáu y podía ser cesáu pol Conceyu a voluntá y los estudiantes nun teníen nengún poder de participación nel gobiernu del centru.[11] L'Estudiu financiar con fondos públicos de la ciudá y coles matrícules de los estudiantes.[12] Les facultaes más favorecíes yeren Teoloxía y Derechu, como asocedía en Salamanca, y Medicina, que los sos profesores cobraben 35 llibres añales. El profesores de les facultaes de Filosofía y Artes recibíen 25 llibres añales.[12]

Información académica[editar | editar la fonte]

Organización[editar | editar la fonte]

Rectoráu de la Universidá de valencia.
Universidá de Valencia. Campus de Tarongers.

El Conseyu de Dirección, conformáu pol rector, la secretaria xeneral, les y los vicerrectores, el delegáu del rector pa estudiantes y el xerente actual conformar:[13]

Nome Cargu Facultá d'orixe
Esteban Morcillo Sánchez Rector Facultá de Medicina y Odontología
María José Añón Roig Secretaria Xeneral Facultá de Derechu
María Vicenta Mestre Escrivá Vicerrectora d'Ordenación Académica y Profesoráu Facultái de Psicología
Pilar Campins Falcó Vicerrectora d'Investigación y Política Científica Facultá de Química
Guillermo Palao Moreno Vicerrector d'Internacionalización y Cooperación Facultái de Derechu
Antonio Ariño Villarroya Vicerrector de Cultura ya Igualdá Facultái de Sociales
Isabel Vázquez Navarro Vicerrectora d'Estudios de Grau y Política Llingüística Escuela Técnica Cimera d'Inxeniería
Ramón López Martín Vicerrector de Polítiques de Formación y Calidá Educativa Facultá de Filosofía y Ciencies de la Educación
Jorge Hermosilla Pla Vicerrector de Participación y Proyección Territorial Facultá de Xeografía y Historia
Rafael Crespo García Vicerrectora d'Estudios de Posgráu Facultái de Matemática
Juan Luis Gandía Cabedo Vicerrector d'Economía ya Infraestructures Facultái d'Economía
Joan Oltra Vidal Gerente --
Jordi Caparrós Gutiérrez Delegáu del Rector pa Estudiantes Facultá de Filoloxía, Traducción y Comunicación

La Universidá de Valencia tien 18 Facultaes y Escueles alcontraes nos sos trés grandes campus urbanos. Caúna alluga Departamentos, hasta un total de 92, y ufierten diverses titulaciones de grau, másteres oficiales y programes de doctoráu.

Campus de Burjasot-Paterna *

Escuela Técnica Cimera d'Inxeniería

  • Facultá de Ciencies Biolóxiques
  • Facultá de Ciencies Matemátiques
  • Facultá de Farmacia *

Facultái de Física * Facultá de Química ;Campus de Blasco Ibáñez

  • Facultá de Fisioterapia *

Facultái d'Enfermería y Podoloxía

  • Facultái de Ciencies de l'Actividá Física y el Deporte *

Facultái de Filoloxía, Traducción y Comunicación

de Tarongers

  • Facultá de Ciencies Sociales
  • Facultá d'Economía *

Facultái de Derechu * Facultá de Maxisteriu ;Campus d'Onteniente

  • Facultá d'Economía *

Facultái de Maxisteriu

La Universidá de Valencia cunta tamién con delles fundaciones:

  • La Fundació Xeneral de la Universitat de València, facilita l'alquisición y usos d'elementos, documentos y asesoramientu del alumnáu.
    • La Tenda, alquisición de productos y elementos d'usu cotidianu del alumnáu y profesoráu.
    • Centru de Documentación Europea. Esti centru facilita la documentación ufiertada pola comunidá europea.
    • El Patronatu Martínez Guerricabeitia foi creáu en 1989 por iniciativa del empresariu Jesús Martínez Guerricabeitia y de la Fundació Xeneral de la Universitat de València, cola cuenta de fomentar y espublizar l'actividá creativa nel campu de les artes plástiques contemporanees y amontar el patrimoniu artísticu de la Universidá de Valencia.
    • Observatoriu d'Insertamientu Profesional y Asesoramientu Llaboral. Información sobre beques y l'accesu al mundu llaboral.
    • El Patronatu d'Actividaes Musicales nació cola voluntá de promover l'espardimientu y creación musical dientro de la Universidá y la so redolada.
  • La Fundación Universidá-Empresa, xestiona al traviés del so departamentu de Formación de Posgráu y d'Especialización, los cursos de posgráu y especialización de la Universidá de Valencia.
  • La Fundación Parque Científicu de la Universidá de Valencia, xestiona'l Parque Científicu de la Universidá de Valencia nel que s'alluguen grupos d'investigación xuntu col viveru d'empreses de base tecnolóxica, tantu esternes como ufierta de la mesma universidá.
  • La Fundación Lluís Alcanyís

Programa de posgrado[editar | editar la fonte]

La Universidá de Valencia ufierta 117 másteres oficiales y 59 Doctoraos afechos al Espaciu Européu d'Educación Cimera. Los estudios de máster, impartíos por profesores d'universidá, cola collaboración de prestixosos profesionales ya investigadores, tienen una duración ente unu y dos años (de 60 a 120 creitos ECTS).

Cubren toles cañes del saber nes cañes d'Artes y Humanidaes, Ciencies, Ciencies de la Salú, Inxeniería y Arquiteutura, y Ciencies Sociales y Xurídiques.

Otres enseñances[editar | editar la fonte]

L'Institutu Confucio de la Universidá de Valencia promueve la llingua y cultura china y sofita la enseñanza del chinu. Ta ente los venti meyores institutos Confucio del mundu y reconocíu en 2015 como "Institutu Confucio Modelu", un galardón otorgáu a tan solo 15 institutos Confucio en tol mundu d'ente les más de 450 instituciones. Les sos instalaciones allugar na Facultá de Filoloxía, Traducción y Comunicación (Blasco Ibáñez, 32), según nel Campus de Tarongers (c/del Serpis, 29).

El Centru Internacional de Gandía de la Universidá de Valencia ufierta cursos, másteres y seminarios, y desenvuelve l'Espaciu de Cultura Brasileñu. Mientres el branu realiza la Universidá de Branu (Universitat d'Estiu) de Gandía, siendo una de les más antigües d'España nel so xéneru.

El Centru d'Idiomes de la Universidá de Valencia ufierta enseñanza de llingües a la comunidá universitaria. Ta abiertu a toles persones que deseyen ameyorar la so conocencia de llingües.

Investigación[editar | editar la fonte]

La Universidá de Valencia desenvuelve un intensu llabor investigador al traviés de los sos departamentos académicos de cada Facultá o Escuela, los sos Institutos Universitarios d'Investigación, el Parque Científicu de la Universidá de Valencia, y otros.

Los Institutos Universitarios d'Investigación son estructures multidisciplinarias d'investigación. La so finalidá ye desenvolver la demanda social d'investigación en campos específicos y la tresferencia de conocencia. Puede ver el detalle de cada unu de los institutos amosaos de siguío.

Institutos d'investigación
  • Centro d'Investigaciones sobre Desertificación (CIDE)
  • Institutu Cavanilles de Biodiversidá y Bioloxía Evolutiva *

Institutu de Ciencia de los Materiales (ICMUV)

  • Institutu de Ciencia Molecular (ICMOL)
  • Institutu de Creatividá ya Innovaciones Educatives
  • Institutu Universitariu d'Investigación en Criminoloxía y Ciencies penales
  • Institutu de Derechos Humanos (IUDHUV)
  • Institutu d'Economía Internacional
  • Institutu d'Economía Social y Cooperativa (IUDESCOOP)
  • Institutu d'Estudios de la Muyer
  • Institutu de Física Corpuscular (IFIC)
  • Institutu d'Historia de la Medicina y de la Ciencia López Piñero
  • Institutu d'Investigación en Psicoloxía de los Recursos Humanos, del Desenvolvimientu organizacional y de la Calidá de Vida Llaboral (IDOCAL)
  • Institutu de Robótica y Tecnoloxíes de la Información y les Comunicaciones (IRTIC).[14]
  • Institutu d'Investigación en Tráficu y Seguridá Vial (INTRAS).[15]
  • Institutu Interuniversitario de Desenvolvimientu Local (IIDL).[16]
  • Institutu Interuniversitario de Filoloxía Valenciana (IIFV).[17]

El Parque Científicu de la Universidá de Valencia (Parc Científic) concíbese como un llugar d'alcuentru ente la Universidá de Valencia y les empreses. Con más de 200 000 m2, allugar nel conceyu de Paterna, cerca del campus universitariu de Burjasot-Paterna, a 12 km del centru de la ciudá de Valencia y a 5 km del aeropuertu. El Parque Científicu convertir nun polu d'atracción pa incentivar la tresferencia de conocencia.

La Universidá de Valencia espubliza la so actividá científica al traviés de la revista Mètode, y el boletín I+D+i+a.

Collaboraciones[editar | editar la fonte]

Los programes d'intercambiu con otres instituciones académiques estranxeres y los programes de cooperación internacional y ayuda al desenvolvimientu, dexen a los estudiantes realizar parte de los sos estudios n'Europa, Norte América, América Llatina, y Asia. Desenvuélvense tres tipos de programes de movilidá: El programa Erasmus, los programes internacionales de movilidá (PIM), y los programes específicos de movilidá. En relación cola movilidá d'estudiantes nel marcu del programa Erasmus, la Universitat de València ta ente les diez más actives d'Europa.

Instalaciones[editar | editar la fonte]

Biblioteques[editar | editar la fonte]

L'orixe de la Biblioteca de la Universidá de Valencia remontar a la donación, en 1785, de los llibros de Francisco Pérez Bayer. Inaugurar en 1788, siendo rector Vicente Blasco García. Anguaño, la biblioteca histórica ta asitiada nel edificiu de La Nave (cai de la Universidá, 2, Valencia). Equí caltiénense manuscritos, incunables ya impresos publicaos ente los sieglos XVI al XX. Mientres la Guerra de la Independencia una bomba provocó una quema nel edificiu de la Universidá y provocó la perda de la mayor parte del fondu fundacional.

La biblioteca universitaria foi, mientres la Guerra Civil y dempués, depositaria de los llibros requisados a particulares y a instituciones, que constitúin un fondu de gran utilidá pal estudiu de la historia social y les artes gráfiques d'esta dómina. Destaca la colección de cartelos de la Guerra Civil española.

El sieglu XX vio l'apaición de distintes facultaes y escueles universitaries, y la creación de les sos correspondientes biblioteques. Tamién nacieron biblioteques departamentales. A partir de l'aprobación de los Estatutos de la Universidá de Valencia en 1985 configuróse un serviciu xeneral denomináu Serviciu d'Información Bibliográfica (SIB), qu'apigura a toes y cada una de les biblioteques esistentes na Universidá dotándoles de preseos de cohesión.

L'añu 1990 inauguróse la Biblioteca de Ciencies "Eduard Boscà"; l'añu 1999, la Biblioteca de Ciencies Sociales "Gregori Maians"; l'añu 2002, la Biblioteca d'Humanidaes "Joan Reglà"; y en 2009, la biblioteca de Ciencies de la Salú "Pelegrí Casanova". Y en septiembre de 2010 inaugúrase la Biblioteca d'Educación "María Moliner" nel Campus de Tarongers. L'esquema organizativo completar con otres biblioteques más pequenes.

Agospiamientu[editar | editar la fonte]

La Universidá de Valencia cunta con un colexu mayor propiu: el Colexu Mayor Rector Peset. Esisten otros seis colexos mayores adscritos a la Universidá: Albalat, Ausiàs March, L'Alamea, L'Asunción de La nuesa Señora, San Juan de Ribera y Saomar. Tamién tien una residencia d'estudiantes: la Residencia d'Estudiantes Damià Bonet.

Comunidá[editar | editar la fonte]

Antiguos estudiantes y profesores[editar | editar la fonte]

Semeya del Rector Juan Bautista Peset Aleixandre

Campus d'Excelencia y premios recién[editar | editar la fonte]

En 2010 la Universidá de Valencia consiguió la reconocencia como Campus d'Excelencia Internacional a los sos proyeutos conxuntos VLC/Campus[18] y CAMPUSHABITAT5O.[19]

Nel añu 2012 la Universidá de Valencia llogró'l premiu Ability Awards como meyor organización del sector públicu español.[1]

Mientres 2013 la Universidá foi galardonada colos premios CERMI.es pola so dimensión inclusiva de la discapacidá[2] y como meyor institución Erasmus d'España.[3]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Notes y referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 sector-publico-1285846070123/Noticia.html?id=1285866386921 La Universitat de València recibe'l premiu Telefónica Ability Award a la Meyor Organización del Sector Públicu
  2. 2,0 2,1 La Universitat, galardonada colos Premios cermi.es 2013 pola so dimensión inclusiva de la discapacidá
  3. 3,0 3,1 La Universitat de València recibe'l premiu a la meyor Institución Erasmus 2013
  4. La Universitat rep un premi de la UNESCO pel seu observatori d'inserció llaboral
  5. Xunta electoral de la Universitat de valència
  6. CRUE (2008). «La universidá española en cifres 2008». Consultáu'l 16 de mayu de 2014.
  7. 7,0 7,1 Palanca,, p. 87.
  8. Palanca,, p. 86.
  9. 9,0 9,1 Palanca,, p. 88.
  10. Palanca,, p. 99.
  11. Palanca,, p. 94.
  12. 12,0 12,1 Palanca,, p. 96.
  13. Conseyu de dirección de la Universidá de Valencia
  14. «Decreto 25/1991, de 4 de febreru, del Con­sejo de la Xeneralidá Valenciana, pol que se crean institutos universitarios nes Universi­dades de la Comunidá Valenciana». Diariu Oficial de la Comunidá Valenciana. 12 de febreru de 1991. http://www.docv.gva.es/datos/1991/02/12/pdf/1991_820281.pdf. Consultáu 'l 17 de xunetu de 2013. 
  15. «Decreto 195/1995, de 16 de mayu, pol que se crea l'Institutu de Tráficu y Seguridá Vial de la Universidá de Valencia». Diari Oficial de la Comunitat Valenciana. 2 de xunu de 1995. http://www.docv.gva.es/datos/1995/06/02/pdf/1995_834934.pdf. Consultáu 'l 17 de xunetu de 2013. 
  16. «Decreto 102/2004, de 25 de xunu, del Conseyu de la Xeneralidá, pol que se crea l'Institutu Interuniversitario de Desenvolvimientu Local ente la Universidá de Valencia y l'Universidá Xaime I de Castellón». Diariu Oficial de la Comunidá Valenciana. 29 de xunu de 2004. http://www.docv.gva.es/datos/2004/06/29/pdf/dogv_4785A.pdf. Consultáu 'l 17 de xunetu de 2013. 
  17. «Decreto 238/1994, de 22 de payares, del Gobiernu Valencianu, pol que se crea'l Insti­tuto Interuniversitario de Filoloxía Valenciana». Diariu Oficial de la Comunidá Valenciana. 29 de payares de 1994. http://www.docv.gva.es/datos/1994/11/29/pdf/1994_833176.pdf. Consultáu 'l 17 de xunetu de 2013. 
  18. Universia (24 d'ochobre de 2010): VLC Campus llogra'l sellu de Campus d'Excelencia Internacional
  19. Les Provincies (21 d'ochobre de 2011): El proyeutu Campus Habitat 5O llogra la distinción de campus d'excelencia

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Universidad de Valencia