Susan Solomon

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Susan Solomon
Susan Solomon-Desk With Globe.jpg
Vida
Nacimientu

Chicago19 de xineru de 1956

(61 años)
Nacionalidá Bandera de Estaos Xuníos d'América Estaos Xuníos d'América
Estudios
Estudios Universidad de California en Berkeley 1981) Ph.D.
Instituto de Tecnología de Illinois
Oficiu
Oficiu químicu
Empleadores Administración Nacional Oceánica y Atmosférica
Premios
Miembru de Royal Society
Academia de Ciencias de Francia
Academia Nacional de Ciencias de los Estados Unidos
Academia Estauxunidense de les Artes y les Ciencies
Cambiar los datos en Wikidata

Susan Solomon (19 de xineru de 1956, Chicago) ye una química atmosférica, que trabayó mientres la mayor parte de la so carrera pa la Alministración Nacional Oceánica y Atmosférica.[1][2][3] En 2011, Susan xunir al Institutu Tecnolóxicu de Massachusetts, onde sirvi como profesora Ellen Swallow Richards de ciencies de clima y química atmosférica.[4] El trabayu de Solomon foi'l primeru en proponer el clorofluorocarburo mecanismu de reacción radical llibre como una causa facedera del furacu d'ozonu antárticu.[3]

Solomon ye miembru de la Academia Nacional de Ciencies, l'Academia Europea de Ciencies, y la Academia de Ciencies de Francia.[5] En 2008, foi escoyida pola revista Time como una de les 100 persones más influyentes nel mundu.[6] Tamién sirve nel Conseyu de ciencia y seguridá d'el Boletín de Científicos Atómicos.[7]

Biografía[editar | editar la fonte]

Vida temprana[editar | editar la fonte]

El so interés na ciencia empezó como una neña que vía El Mundu Subacuáticu de Jacques Cousteau.[2] Nel Institutu d'enseñanza media, foi tercer nuna feria de ciencia nacional, con un proyectu que midió'l porcentaxe d'osíxenu nun amiestu de gases.[2]

Llicenciar en química por el Institutu de Illinois de Tecnoloxía en 1977.[8] Recibió el so Ph.D. en química pola Universidá de California, Berkeley en 1981, onde s'especializó en química atmosférica.[8]

Vida personal[editar | editar la fonte]

Casar con Barry Sidwell en 1988.[2]

Obra[editar | editar la fonte]

Susan Solomon, 2010

Foi directora del Grupu de Química y Procesos del Clima de la Alministración Nacional Oceánica y Atmosférica División de Ciencies Químiques hasta 2011, cuando se xune a la Facultá del Departamentu de Tierra, Ciencies Atmosfériques y Planetaries nel Institutu de Massachusetts de Tecnoloxía.

Llibros[editar | editar la fonte]

  • La Marcha más Fría: la espedición antártica Fatal de Scott, Yale Prensa Universitaria, 2002 ISBN 0-300-09921-5 - Describe la hestoria del capitán Robert Falcon Scott y la so fallíu espedición antártica en 1912, realizando amás una comparanza ente datos meteorolóxicos modernos y los que experimentaró la espedición de Scott, nun intentu d'esclariar les razones del fallecimientu de la partida polar de Scott.
  • Aeronomía De l'Atmósfera Media: Química y Física de la Estratosfera y Mesosfera, 3.ª Edición, Salmer, 2005 ISBN 1-4020-3284-6 - Describe la química y física de l'atmósfera media, ente los 10 km y los 100 km d'altitú.

El furacu d'ozonu[editar | editar la fonte]

Solomon, trabayando con colegues nel NOAA Llaboratoriu de Busca de Sistema de Tierra, postularon el mecanismu del furacu d'ozonu antártico, creáu por una reacción heterogénea d'ozonu y clorofluorocarburos radicales llibres na superficie de les partícules de xelu en nubes altes sobre la Antártida. En 1986 y 1987, Solomon dirixió la Espedición d'Ozonu Nacional a el Estrechu de McMurdo, onde l'equipu axuntó evidencies pa confirmar les reacciones aceleraes.[3] Susan foi la única muyer líder de la espedición.[9] El so equipu midió niveles d'óxidu de cloru cien vegaes más altos que los esperaos na atmósfera, que fueren lliberaos pola descomposición de clorofluorocarburos por radiación ultravioleta.[8]

Tamién amosó que los volcanes podríen acelerar les reacciones causaes por clorofluorocarburos, aumentando'l dañu a la capa d'ozonu.[8]El so trabayu formó la base del Protocolu de Montreal de la ONU, un alcuerdu internacional pa regular sustances químiques dañibles y protexer asina la capa d'ozonu.[2]

Panel Intergubernamental de Cambéu de Clima[editar | editar la fonte]

Sirvió nel Panel Intergubernamental de Cambéu Climáticu.[3] Ye coautora del Tercer Informe de Valoración.[10] Ye tamién caderalga del Grupu Llaborable yo pal Cuartu Informe de Valoración.[11]

Premios[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Solomon, Susan, 1956-». Consultáu'l 25 de setiembre de 2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 «Mario Molina and Susan Solomon». Chemical Heritage Foundation. Archiváu dende l'orixinal, el 17 de febreru de 2013. Consultáu'l 20 de febreru de 2007.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 «InterViews». National Academy of Sciences (26 de xunetu de 2004). Archiváu dende l'orixinal, el 19 de febreru de 2013. Consultáu'l 17 de febreru de 2013.
  4. «People». Massachusetts Institute of Technology. Consultáu'l 17 de febreru de 2013.
  5. «Susan Solomon: Pioneering Atmospheric Scientist». National Oceanic and Atmospheric Administration (5 de xineru de 2007). Archiváu dende l'orixinal, el 17 de febreru de 2013. Consultáu'l 20 de febreru de 2007.
  6. El 2008 TIEMPU 100
  7. «Science and Security Board». Consultáu'l 30 de marzu de 2016.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 «Meet Susan Solomon». Chemical Heritage Foundation. Consultáu'l 20 de febreru de 2007.
  9. Indivero, Victoria M. (Fall 2010). «Changing views on climate». Chemical Heritage Magacín 28. http://www.chemheritage.org/discover/media/magacín/articles/28-3-changing-views-on-climate.aspx. Consultáu el 12 d'ochobre de 2015. 
  10. Houghton. «Climate Change 2001: The Scientific Basis». Intergovernmental Panel on Climate Change. Consultáu'l 17 de febreru de 2013.
  11. Solomon. «Climate Change 2007 The Physical Science Basis». Intergovernmental Panel on Climate Change. Consultáu'l 17 de febreru de 2013.
  12. «2010 Career Achievement Medal Recipient». Partnership for Public Service. Consultáu'l 8 de marzu de 2013.
  13. «Laureate 2009». Royal Swedish Academy of Sciences, Stockholm, Sweden. Consultáu'l 7 de marzu de 2013.
  14. «Women of the Hall: Susan Solomon». National Women's Hall of Fame. Consultáu'l 9 de marzu de 2013.
  15. «Remise de la Grande Médaille par Jules Hoffmann, Président de l’Académie,à Susan Solomon» (25 de payares de 2008). Consultáu'l 9 de marzu de 2013. «Remise de la Grande Médaille par Jules Hoffmann, Président de l’Académie,à Susan Solomon» (25 de payares de 2008). Consultáu'l 9 de marzu de 2013. 
  16. «Honorees By Year of Induction». Coloriáu Women's Hall of Fame. Consultáu'l 9 de marzu de 2013.
  17. «Blue Planet Prize: The Laureates». Asahi Glass Foundation. Consultáu'l 8 de marzu de 2013.
  18. 18,0 18,1 «AMS Awards and Nomination Information». American Meteorological Society. Consultáu'l 8 de marzu de 2013.
  19. «The Laureates - 1999». National Science and Technology Medals Foundation. Consultáu'l 8 de marzu de 2013.
  20. El Henry G. Houghton Premiu

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]







Susan Solomon