Scheat
Scheat (β Pegasi / β Peg / 53 Pegasi)[9] ye la segunda estrella más brillosa de la constelación de Pegasu —dempués d'Enif (ε Pegasi)— y una de les que forma'l asterismu del Cuadrante de Pegasu. El so nome provién de la pallabra árabe as-saq, que significa «la pierna» o «la espinía». Alcuéntrase a 200 años lluz del Sistema Solar.
Scheat ye una xigante colorada —catalogada tamién como xigante lluminosa— de tipu espectral M2.5. El so diámetru ye 95 vegaes más grande que'l diámetru solar; asitiada nel centru del Sistema Solar, englobaría a Mercuriu nel so interior, estendiéndose hasta'l 70% del tamañu de la órbita de Venus. Ye una estrella bien fría, con una temperatura superficial de 3700 K, un 65% de la que tien el Sol. La so lluminosidá ye 340 vegaes mayor que la lluminosidá solar considerando namái la lluz visible; pero teniendo en cuenta que Scheat emite una gran cantidá de radiación nel infrarroxu, la so lluminosidá bolométrica, esto ye, en toles llonxitúes d'onda, algama los 1500 soles.[10]
Ye una estrella variable clasificada como variable irregular, que'l so rellumu bazcuya ente magnitú aparente +2,31 a +2,74.[11] Un fuerte vientu estelar que sopla dende la so superficie crea un fina envoltura de gas alredor de la estrella, na cual detectóse vapor d'agua.[10]
Referencies
[editar | editar la fonte]- ↑ Afirmao en: Washington Double Star Catalog.
- 1 2 3 4 5 Afirmao en: SIMBAD. Llingua de la obra o nome: inglés.
- 1 2 3 Floor van Leeuwen (marzu 2007). «Validation of the new Hipparcos reduction» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics (2): páxs. 653–664. doi:.
- ↑ Caroline Soubiran (marzu 2008). «Vertical distribution of Galactic disk stars» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics (1): páxs. 91–101. doi:.
- ↑ David Latham (xineru 2008). «Rotational and Radial Velocities for a Sample of 761 HIPPARCOS Giants and the Role of Binarity» (n'inglés). The Astronomical Journal (1): páxs. 209-231. doi:.
- ↑ Dimitri Pourbaix (18 febreru 2009). «Spectroscopic binaries among Hipparcos M giants'. I. Data, orbits, and intrinsic variations» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics (2): páxs. 627–640. doi:.
- ↑ V. Smith (1985). «The chemical composition of red giants. I. Dredge-up in the M and MS stars» (n'inglés). The Astrophysical Journal: páxs. 326–338. doi:.
- ↑ Philip Childs Keenan (ochobre 1989). «The Perkins catalog of revised MK types for the cooler stars» (n'inglés). The Astrophysical Journal Supplement Series: páxs. 245–266. doi:.
- ↑ Beta Pegasi - Pulsating variable Star (SIMBAD)
- 1 2 Scheat (Stars, Jim Kaler)
- ↑ Beta Pegasi (General Catalogue of Variable Stars)
Datos: Q14258