Philipp zu Eulenburg

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Philipp zu Eulenburg
Philipp zu Eulenburg.jpg
miembro de la Cámara de los Señores de Prusia Traducir


embaxador

Vida
Nome completu Philipp Friedrich Alexander zu Eulenburg und Hertefeld
Nacimientu Königsberg12  de febreru de 1847
Nacionalidá Bandera d'Alemaña Alemaña
Fallecimientu

Templin Traducir17  de setiembre de 1921

(74 años)
Sepultura Q1557254 Traducir
Familia
Fíos/es
Pueblu Q1373767 Traducir
Estudios
Estudios Universidá de Leipzig
Universidad de Estrasburgo Traducir
Llingües alemán
Oficiu
Oficiu diplomáticu y políticu
Premios
Serviciu militar
Lluchó en Guerra franco-prusiana
Creencies
Relixón Luteranismu
Cambiar los datos en Wikidata

Felipe Federico Alejandro, príncipe de Eulenburg y Hertefeld, conde de Sandels (n'alemán: Philipp Friedrich Alexander Fürst zu Eulenburg und Hertefeld, Graf von Sandels; Königsberg, 12 de febreru de 1847 - Liebenberg, 17 de setiembre de 1921) foi un políticu y diplomáticu de l'Alemaña imperial a finales del sieglu XIX y principios del XX.

Mocedá[editar | editar la fonte]

Nacíu en Königsberg, na provincia de Prusia, yera'l fíu mayor de Felipe Conrado Graf zu Eulenburg (Königsberg, 24 d'abril de 1820 - Berlín, 5 de marzu de 1889) y la so esposa Alexandrina Freiin von Rothkirch und Panthen (Glogau, 20 de xunu de 1824 - Meran (Merano), 11 d'abril de 1902). Los Eulenburg yeren una familia de Junker que pertenecíen al Uradel (antigua nobleza). Mientres xeneraciones, la familia sirviera a la casa de Hohenzollern; el so tíu, Federico Alberto zu Eulenburg foi ministru d'interior de Prusia, al igual qu'el so sobrín Botho zu Eulenburg.

Eulenburg foi al Vitzhumsches Gymnasium en Dresde, Saxonia. En 1866, la Guerra Austro-prusiana obligó-y a abandonar Saxonia, que coles mesmes yera territoriu enemigu. Xunir a la Garde du Corps como cadete. Darréu foi a l'Academia de Guerra en Kassel, onde se graduó en 1868. En 1869 foi promocionáu al rangu de llugarteniente. Mientres la Guerra Franco-prusiana, ente 1870 y 1871, lluchó so les órdenes del gobernador militar d'Estrasburgu y recibió la Cruz de Fierro.

Tres la Guerra Franco-prusiana viaxó por oriente mientres un añu. De 1872 a 1875 foi a la Universidá de Leipzig y la d'Estrasburgu. En 1875 consiguió'l so doctoráu en Xurisprudencia de la Universidá de Giessen.

Serviciu civil y carrera diplomática[editar | editar la fonte]

Eulenburg xunir al serviciu civil prusianu. Primero sirvió como xuez nun xulgáu menor en Lindow, Brandemburgu, antes de ser promocionáu al xulgáu cimeru de Neuruppin. Tres namái dos años como xuez, foi tresferíu al Ministeriu Federal d'Asuntos Esteriores.

En xineru de 1881, Eulenburg foi nomáu tercer Secretariu de la embaxada alemana en París, trabayando so les órdenes de Bernhard von Bülow. Tres namái seis meses, foi treslladáu a la embaxada prusiana en Múnich, onde permaneció siete años. En payares de 1888, Eulenburg foi nomáu embaxador prusianu nel Gran Ducáu d'Oldemburgu. In marzu de 1890 foi unviáu a Stuttgart como embaxador de Prusia nel Reinu de Württemberg. N'abril de 1891 volvió a Múnich, esta vegada como embaxador de Prusia pal Reinu de Baviera. En 1893, Eulenburg foi nomáu embaxador d'Alemaña n'Austria-Hungría, una posición que caltuvo hasta 1902.

En 1900, Eulenburg foi nomáu I príncipe de Eulenburg y Hertefeld y conde de Sandels (Fürst zu Eulenburg und Hertefeld, Graf von Sandels). El segundu títulu foi n'honor de la familia de la so esposa, que'l so padre yera l'últimu conde suecu de Sandels.

Amistá con Guillermu II[editar | editar la fonte]

Eulenburg convertir nun íntimu amigu del emperador alemán Guillermu II, que yera 12 años más nuevu qu'él, primero que esti llegara al tronu imperial. N'aportando a los tronos de Prusia y Alemaña, Eulenburg consiguió de forma non oficial una enorme influencia na política alemana y, ente otres coses, tuvo un papel decisivu nel nomamientu de Bernhard von Bülow como xefe del Ministeriu d'Asuntos Esteriores en 1897. Guillermu II siempres deseyara nomar a «el so propiu Bismarck» —un canciller poderosu que llevara a cabu la voluntá del emperador— y Eulenburg foi'l primeru en suxurir a Bülow pal puestu.

Matrimoniu y familia[editar | editar la fonte]

El 20 de payares de 1875, Eulenburg casóse con Augusta Sandels (Estocolmo, 12 de mayu de 1853 - Liebenberg, 14 d'avientu de 1941) n'Estocolmo, fía de Samuel August, l'últimu conde de Sandels, y de la so esposa, Hedvig Henrietta Emilie Augusta Tersmeden. Tuvieron ocho fíos:

Escándalu[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Escándalu Harden-Eulenburg

Anque taba casáu, Eulenburg taba conectáu al traviés de rellaciones homosexuales con miembros del círculu más íntimu del emperador Guillermu II d'Alemaña, el llamáu Círculu de Liebenberg, incluyendo al conde Kuno von Moltke, el comandante militar de Berlín. Esisten fontes qu'afirmen que Eulenburg siguió teniendo rellaciones homosexuales inclusive tres el so matrimoniu. La esposición pública d'estes rellaciones en 1907 llevó al llamáu Escándalu Harden-Eulenburg.

En 1908, Eulenburg foi xulgáu por perxuriu por negar la so homosexualidá. El xuiciu foi retardáu en diverses ocasiones pola probe salú de Eulenburg. Eulenburg morrió en 1921.[1]

Distinciones honorífiques[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Hunnicutt, Alex. «Eulenburg-Hertefeld, Philipp, Prince zu». glbtq.com. Archiváu dende l'orixinal, el 25 de xunu de 2007. Consultáu'l 16 d'agostu de 2007.








Philipp zu Eulenburg