Marie-Anne Pierrette Paulze

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Marie-Anne Pierrette Paulze
David - Portrait of Monsieur Lavoisier and His Wife (cropped).jpg
Vida
Nacimientu Montbrison20  de xineru de 1758
Nacionalidá Francesa
Fallecimientu París10 de febreru de 1836 (78 años)
Sepultura Cementerio del Père-Lachaise Traducir
Familia
Padre Jacques Paulze
Casáu/ada con Antoine Lavoisier  (1771 -  8 mayu 1794)
Benjamin Thompson  (1804 -
Estudios
Llingües francés
inglés
llatín
Italianu
Oficiu
Oficiu química, pintora, ilustradora y traductora
Cambiar los datos en Wikidata

Marie Anne Pierrette Paulze (Montbrison, Francia, 20 de xineru de 1758 - 10 de febreru de 1836), conocida como Marie Lavoisier ta considerada como "la madre de la química moderna". Marie Lavoisier foi frecuentemente mentada nel so papel d'esposa del científicu Antoine Lavoisier, anque son menos espublizaos los sos llogros científicos na química.

Biografía[editar | editar la fonte]

A la edá de trés años, quedóse güérfana de madre, Claudine Thoynet Paulze. El so padre, Jacques Villee, abogáu parllamentariu y financieru, unviar a un conventu onde recibió la so educación.[1]

Con casi catorce años foi pidida en matrimoniu pol Conde de Amerval, que la triplicaba n'edá. El so padre intentó oponese, pero foi amenaciáu con perder el so emplegu si refugaba, por cuenta de lo cual consultó con unu de los sos colegues, si nun taría dispuestu a casase cola so fía. Antoine Lavoisier, tenía 28 años, y yera noble, abogáu, economista y químicu. Casáronse'l 16 d'avientu de 1771.

Trayeutoria[editar | editar la fonte]

Dibuxu de Madame Lavoisier. El dibuxu amuesa al so maríu y alla mesma, nel llaboratoriu, realizando esperimentos sobre respiración humana.

En 1775 la pareya camudar a París, onde florió l'interés de Lavoisier pola química. Llueu Marie empezó a arreyase nes investigaciones científiques del so maríu y a participar viviegamente nel trabayu del llaboratoriu.[2] Pierre siguía trabayando pa Ferme-Générale pero fuera designáu como alministrador de la pólvora, nel Arsenal de París. Cola seguridá económica qu'había alcanzáu tuvo en condiciones de construyir un llaboratoriu.

A midida que l'interés de Marie avanzaba, recibió instrucción formal nel campu de parte de Jean-Baptiste Bucquet y Philippe Gingembre, dambos colegues de Lavoisier. Los Lavoisiers pasaben la mayor parte del so tiempu xuntos nel llaboratoriu, trabayando n'equipu, en delles direiciones.

En mayu de 1793, mientres la Revolución francesa, yá na etapa del Reináu del Terror, Lavoisier foi acusáu de traición, por cuenta de la so posición prominente na Ferme Générale. Cola mesma acusación, foi arrestáu primero'l padre de Marie-Anne y depués, el 28 de payares, el mesmu Lavoisier, siendo recluyíu en Port-Llibre. Mientres la prisión del so maríu, Marie-Anne visitar regularmente y lluchó por llograr la so llibertá. Ella mesma defender ante Antoine Dupin, quien lo denunciara, y quien tenía tamién el poder de salvalo. Marie-Anne apeló a les investigaciones científiques que realizaben y l'importancia qu'elles teníen pa Francia. Les sos apelaciones fueron inútiles y Lavoisier foi finalmente enxuiciáu y executáu el 8 de mayu de 1794 en París, cuando tenía 50 años. El mesmu día foi executáu tamién el so padre.

Dempués d'esto, Marie-Anne volvióse retraída. Tolos sos bienes fueron confiscados pol gobiernu revolucionariu, incluyendo los cuadiernos de notes y el llaboratoriu. A pesar d'ello, llogró axuntar muncha documentación qu'entamó y publicó como les Memories de Química de Lavoisier, sentando les bases de la química moderna.

El primer volume contién los trabayos sobre'l calor y la formación de los líquidos, ente que'l segundu ta dedicáu a les idees sobre combustión, aire, calcinación de metales, aición de los ácidos, y la composición del agua. Na copia orixinal Marie-Anne escribió'l prefaciu y atacó a los revolucionarios y contemporaneos de Lavoisier, a quien-yos atribuyía la responsabilidá pola so muerte. Esti prefaciu nun foi finalmente incluyíu na publicación, pero'l llibru dexó caltener les contribuciones del so home y les suyes mesmes nel campu de la química.

Dellos años dempués, Marie-Anne volvió casase, esta vegada con Benjamin Thompson, Conde de Rumford. Rumford yera unu de los médicos más conocíos del so tiempu, pero la pareya nun llogró asitiase y terminaron dixebrándose.[3] Marie-Anne caltuvo a lo llargo de tola so vida l'apellíu del so primer maríu, Lavoisier, demostrando la devoción que lu guardó. Morrió'l 10 de febreru de 1836 na so casa en París, a los 78 años d'edá.

Les sos contribuciones a la química[editar | editar la fonte]

Marie-Anne asistía a Lavoisier nel llaboratoriu mientres el día, anotando observaciones nel llibru de notes y dibuxando diagrames de los sos diseños esperimentales. Los estudios que realizó col pintor Jacques-Louis David dexáron-y dibuxar con precisión los aparatos del llaboratoriu, daqué que finalmente resultó de gran utilidá cuando se buscó entender los métodos y resultancies de Lavoisier. Madame Lavoisier foi tamién la organizadora y editora de los informes.

Xuntos, los maríos Lavoisier rehicieron el campu de la química que, teniendo los sos raigaños na alquimia convirtiérase nun saber apoderáu pola noción de floxistu espublizada por Georg Stahl. Nel sieglu XVIII la idea del floxistu (un elementu similar al fueu que se lliberar mientres la combustión) foi usada pa describir les propiedaes aparentes de los cambeos que la materia esperimentaba cuando se quemar. Por cuenta de el so dominiu del inglés, llatín y francés, Marie-Anne, realizó traducciones de dellos trabayos sobre floxistu por que'l so maríu lleer. Probablemente la so traducción más importante fuera'l Ensayu sobre Floxistu de Richard Kirwan, traducíu y al empar criticáu por Madame Lavoisier, con notes al pie na que puntualizaba los errores químicos del trabayu. Tamién tradució obres de Joseph Priestley, Henry Cavendish y otru investigadores, que resultaron un apurra invalorable para Lavoisier. Nel casu del floxistu, foi la traducción de Marie-Anne la que lo llevó al convencimientu de que la hipótesis yera incorrecta, lo que de la mesma lo empobinó nos sos estudios sobre la combustión y el so descubrimientu del gas osíxenu.

Estudios[editar | editar la fonte]

Rosana Sanchis (2002), Xéneru y ciencia: Anne Marie Paulze, Madame Lavoisier (1758-1836), una muyer na revolución química, Alambique, IX (31), pp. 112-118.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1964-, Oakes, Elizabeth H.,. Encyclopedia of world scientists. Facts on File. ISBN 9780816041305.
  2. Smartt., Bell, Madison. Lavoisier in the year one : the birth of a new science in an age of revolution, 1st ed, W.W. Norton. ISBN 9780393051551.
  3. C., Haines, Catharine M.. International women in science : a biographical dictionary to 1950. ABC-CLIO. ISBN 9781576075593.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]








Marie-Anne Pierrette Paulze