Marcos l'Evanxelista

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Marcos l'Evanxelista
Grandes Heures Anne de Bretagne Saint Marc.jpg
papa de la Iglesia Ortodoxa Copta de Alejandría


Patriarca de Alejandría

Vida
Nacimientu Palestina, [[ ]] de [[]]
Nacionalidá Bandera de Libia Libia
Fallecimientu Alexandría25 d'abril de 68
Oficiu
Oficiu sacerdote
Cambiar los datos en Wikidata
Bandera de San Marcos Evanxelista.

San Marcos Evanxelista (en griegu: Μάρκος; en llatín: Mārcus; en coptu: Μαρκοϲ; en hebréu: מרקוס) (sieglu I), tamién conocíu como Marcos l'Evanxelista, ye consideráu tradicionalmente l'autor del Evanxeliu de Marcos y el fundador y primer obispu de la Ilesia d'Alexandría.

San Marcos nel Nuevu Testamentu y n'otres fontes[editar | editar la fonte]

Suel identificáse-y con Juan, llamáu Marcos. Esti personaxe apaez delles vegaes nos Fechos de los Apóstoles. Cítase-y per primer vegada en Fechos 12:12, cuando Simón Pedro, milagrosamente lliberáu de la cárcel, abelúgase en casa de María, madre de "Juan, por nomatu Marcos". Acompañó a Pablo de Tarsu y a Bernabé nel primer viaxe de Pablo (Fechos 13:5), pero dixebrar d'ellos cuando llegaron a Panfilia, tornando a Jerusalén (Fechos 13:13 nestos versículos fai referencia a él a cencielles como "Juan"). Cuando Pablo diba empecipiar el so segundu viaxe, tuvo una grave disputa con Bernabé a cuenta de "Juan, llamáu Marcos": Bernabé quería que fora con ellos, pero Pablo negábase, yá que los abandonara nel viaxe anterior. Pablo y Bernabé terminaron per dixebrar se, y Marcos acompañó al segundu nel so viaxe a Chipre (Fechos 15:37-39).

Nun ta claru si esti personaxe, "Juan, llamáu Marcos" ye'l mesmu al que se fai referencia en delles epístoles atribuyíes a Pablo, concretamente en 2Timoteo 4:11, Colosenses 4:10, Filemon 1:24 y na Primer Epístola de Pedro (1Pedro 5:13). En Colosenses dicir d'él que ye sobrín de Bernabé (Colosenses 4:10), lo que podría esplicar qu'esti apostara con Pablo alrodiu de Marcos.

Martiriu del evanxelista Marcos n'Alexandría. Grabáu de Jan Luyken, 1685.

Nel final de la Primer Epístola de Pedro, esti referir a "el mio fíu Marcos". Ente que les ilesies copta, católica y ortodoxa aseguren que se trata d'un fíu espiritual (esto ye, que Marcos fuera bautizáu por Pedro) o qu'a cencielles Pedro -y tenía enforma ciñu, dellos teólogos protestantes nun tienen inconveniente n'interpretar que podría tratase d'un fíu biolóxicu, encontáu na palabra griega "huios", que s'aplica a descendientes.

Según l'Evanxeliu que se-y atribúi, cuando Jesús foi prindáu nel Güertu de los Olivos, siguía-y un mozu envueltu nuna sábana, especulando dalgunos cola posibilidá de qu'esti mozu fuera'l mesmu Juan Marcos.

La tradición diz que Marcos evanxelizó como Obispu de Alexandría, n'Exiptu, onde realizó dellos milagros y estableció una ilesia y la so famosa escuela cristiana, nomando un obispu, trés presbíterus y siete diáconus y morrió allá como mártir el llunes de Pascua 25 d'abril del añu 68 (o nel 64 según delles fontes).[1] Nárrase que siete años antes del so martiriu viaxó a Marmarica y Llibia.[1]

Según la tradición, la Ilesia Copta d'Etiopía tien el so orixe nes prédiques de San Marcos, autor del Segundu Evanxeliu nel sieglu I, que llevó'l cristianismu a Exiptu na dómina del emperador Ñerón.

Los Fechos de San Marcos, un escritu de metá del sieglu IV, refieren que San Marcos foi abasnáu poles cais d'Alexandría, arreyáu con cuerdes al pescuezu. Dempués llevar a la cárcel y a otru día volviéron-y a aplicar el mesmu martiriu hasta que finó. Depués echaron el so cuerpu a les llapaes, pero los fieles llograron sacalo y evitar la so destrucción.

Atribución del Evanxeliu de Marcos[editar | editar la fonte]

Marcos ye consideráu pola tradición cristiana l'autor del evanxeliu que lleva'l so nome. Cuidao que él nun foi discípulu directu de Jesús, polo que basó'l so relatu -siempres según la tradición- nes enseñances de Pedro. L'autor más antiguu qu'asignó a Marcos l'autoría d'esti evanxeliu foi Papías de Hierápolis, na primer metá del sieglu II, nun testimoniu citáu por Eusebio de Cesarea.

«y el vieyu dicía lo siguiente: Marcos, que foi intérprete de Pedro, escribió con exactitú tou lo que recordaba, pero non n'orde de lo que'l Señor dixo y fixo. Porque él nun oyó nin siguió personalmente al Señor, sinón, como dixi, dempués a Pedro. Ésti llevaba a cabu les sos enseñances acordies con les necesidaes, pero non como quien va ordenando les palabres del Señor, más de cuenta que Marcos nun s'equivocar n'absolutu cuando escribía ciertes coses como les tenía na so memoria. Porque tou'l so enfotu poner en nun escaecer nada de lo qu'escuchó y en nun escribir nada falsu». (Eusebio, Hist. Ecl. iii. 39).

Dende'l sieglu II dar por sentáu que Marcos yera l'autor d'esti evanxeliu. Anque ye imposible tener nengún tipu de certidume a esti respectu, aducióse convincentemente que nun hai nenguna razón pola cual los primeros cristianos tuvieren qu'axudicar l'autoría d'esti evanxeliu a un personaxe desconocíu que nun foi discípulu directu de Jesús, en llugar d'atribuyi-y la a unu de los apóstoles.

Reliquies[editar | editar la fonte]

Restos de San Marcos Evanxelista en Venecia.

Nel 828, les reliquies atribuyíes a San Marcos fueron llevaes d'Alexandría por navegantes italianos, que les treslladaron a Venecia, onde se caltienen na Basílica de San Marcos, construyida espresamente p'allugar los sos restos. Los coptos creen que la cabeza del santu quedó n'Alexandría. Cada añu, nel día 30 del mes de Babah, la Ilesia Copta conmemora la consagración de la ilesia de San Marcos, y l'apaición de la cabeza del santu na ilesia copta de San Marcos, n'Alexandría, onde se caltendría la so cabeza.

Iconografía[editar | editar la fonte]

Iconografia de San Marcos Evanxelista.
Artículu principal: Llión de San Marcos

Acomuñar a San Marcos col lleón porque'l so Evanxeliu empieza falando del desiertu, y el lleón yera consideráu'l rei del desiertu y porque el so Evanxeliu empieza falando del ríu Xordán y a la so contorna había munches fieres, ente elles el lleón. Tamién se diz que ye'l lleón porque nel so Evanxeliu empieza falando de Juan el Bautista como "Voz que clama nel desiertu", voz que sería como la d'un lleón.

La Ilesia católica celebra la so fiesta'l 25 d'abril.

Patronalgos[editar | editar la fonte]

Venecia[editar | editar la fonte]

Basilica Venecia

San Marcos ye'l patronu de Venecia dende l'añu 828, sustituyendo a San Teodoro. La hestoria cunta que dos mercaderes, Buono Tribunu da Malomocco y Rustico da Torcello robaron les sos reliquies de la so tumba d'Alexandría n'Exiptu y esconder nuna carga de carne de gochu por que los guardias musulmanes nun lu afayaren. Cuando llegaron a Venecia, donar al Dux. Giustiniano Partecipazio que les asitiaría nel castiellu. Darréu empezóse a construyir un santuariu siguiendo'l modelu de la basílica de los Dolce Apóstoles de Constantinopla, que foi consagrada nel añu 832. Un sieglu más tarde foi destruyida l'añu 976 por una quema mientres la insurrección del Dux Candiano IV. L'antigua ilesia de san Teodoro presentaba una tipoloxía de planta de cruz griega inscrita nel espaciu central. Esti tipu de planta tuvo espublizada n'Oriente mientres el sieglu VII como les ilesies de la Dormición de Nicea, San Nicola di Mira, la ilesia de la Virxe de Haks y diversos exemplos n'Armenia. Los restos de l'antigua ilesia paez ser que se vieron englobados na nueva San Marcos construyida ente 1063 y 1094.

Nicaragua[editar | editar la fonte]

Imaxe de San Marcos venerada en Nicaragua.

San Marcos Evanxelista ye'l santu patronu de San Marcos, Nicaragua.

España[editar | editar la fonte]

Na llocalidá madrilana de San Martín de la Vega, celébrase'l so patronalgu.

Guatemala[editar | editar la fonte]

Por Alcuerdu Gubernativu del 16 de mayu de 1934, la feria titular de la cabecera departamental del departamentu de San Marcos, conocida como Feria Departamental de Primavera, celebrar del 22 al 28 d'abril; siendo'l día principal el 25, fecha en que la Ilesia Católica conmemora a San Marcos Evanxelista patronu del conceyu y departamentu.[ensin referencies]


Predecesor:
-
Obispu d'Alexandría
43? – 63
Socesor:
Aniano

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 Van Braght, Thieleman J. (1660) "How Mark, the Holy Evangelist, Dragged to the Stake at Alexandria, Died on the Way, A.D. 64"; The Martyrs Mirror: 77-78. Herald Press, 1977
Marcos el Evangelista