Justus von Liebig

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Justus von Liebig
JustusLiebig.jpg
Vida
Nacimientu Darmstadt12  de mayu de 1803
Nacionalidá Bandera d'Alemaña Alemaña
Grupu étnicu Alemanes
Fallecimientu

Munich18  d'abril de 1873

(69 años)
Sepultura Alter Südfriedhof Traducir
Familia
Fíos/es
Estudios
Estudios Universidá d'Erlangen-Núremberg
Direutor/a de tesis Karl Wilhelm Gottlob Kastner
Direutor/a de tesis de Carl Schmidt Traducir
August Wilhelm von Hofmann
Sir Benjamin Collins Brodie, 2nd Baronet Traducir
August Kekulé Traducir
Leopold Pfaundler Traducir
Jacob Volhard
Llingües alemán
Profesor/a de Friedrich Schädler
Alexey Nikitich Tikhomandritsky Traducir
Oficiu
Oficiu químicu, inventor, profesor universitariu y agrónomu
Llugares de trabayu Munich
Emplegadores Universidá de Múnich
Universidad de Gießen Traducir
Premios
Miembru de Royal Society
Academia Alemana de les Ciencies Naturales Leopoldina
Real Academia de les Ciencies de Suecia
Academia de les Ciencies de Baviera
Academia de Ciencias de Gotinga Traducir
Academia de Ciencies de San Petersburgu
Academia de Ciencies d'Hungría
Academia Estauxunidense de les Artes y les Ciencies
Real Academia d'Artes y Ciencies de los Países Baxos
Academia de Ciencies de Rusia
Academia Prusiana de les Ciencies
Accademia Nazionale delle Scienze detta dei XL
Académie nationale de médecine Traducir
Accademia delle Scienze di Torino
Real Academia de Medicina de Bélxica
Cambiar los datos en Wikidata

Barón Justus von Liebig (12  de mayu de 1803Darmstadt - 18  d'abril de 1873Munich) foi un químicu alemán, consideráu unu de los pioneros nel estudiu de la química orgánica.[1]

Biografía[editar | editar la fonte]

Justus von Liebig.

La vocación de von Liebig manifestóse yá na so adolescencia; foi espulsáu del Gymnasium (institutu d'educación secundaria) por españar un esplosivu con reactivos llograos del negociu paternu. Más tarde foi aprendiz de farmacéuticu en Heppenheim.

Von Liebig estudió na Universidá de Bonn con Karl Wilhelm Gottlob Kastner, a quien siguió a la Universidá de Erlangen pa doctorase en 1822. Depués recibió una beca del gobiernu de Hesse pa estudiar en París. Por cuenta de la influencia de Alexander von Humboldt pudo trabayar nel llaboratoriu priváu de Joseph-Louis Gai-Lussac.

En 1824 foi nomáu profesor de la Universidá de Giessen. Recibió la Medaya Copley en 1840 y el títulu de barón en 1845. Tamién enseñó na Universidá de Múnich dende 1852 hasta 1873. En 1865 fundó la Compañía Liebig d'Estractu de Carne, aplicando un procedimientu de la so invención pa preparar estractos cárnicos.

Liebig ameyoró l'analís orgánicu y afayó que les plantes alimenten gracies al nitróxenu y al dióxidu de carbonu del aire (cola contribución de microbios que realicen les conversiones a compuestos del nitróxenu) y de los minerales del suelu. Unu de los sos llogros más renombraos foi la invención del fertilizante a base de nitróxenu (descritu na so publicación de 1840, Química orgánica y la so aplicación a l'agricultura y a la fisioloxía). Tamién formuló la Llei del Mínimu, qu'indica que'l desenvolvimientu d'una planta vese llindáu pol mineral esencial relativamente más escasu, visualizada como'l barril de Liebig. Esti conceutu ye una versión cualitativa de los principios utilizaos pa determinar l'aplicación de fertilizantes na agricultura moderna.

Foi unu de los primeros químicos en dar una organización moderna a la so llaboratoriu. Col nome de condensador Liebig conocer al dispositivu de condensación del vapor que diseñó pal so trabayu. Coles mesmes llevó a cabo investigaciones importantes sobre l'ácidu úrico y l'aceite d'almendres amargoses en collaboración col químicu alemán Friedrich Woehler.

Unu de los sos inventos más famosos foi l'estractu de carne. Gracies a les xestiones del inxenieru Georg Giebert, sería fabricáu pola Liebig Extract of Meat Company, con planta industrial en Frai Bentos, Uruguái, y vendióse en tol mundu.[2]

La Universidá de Giessen llámase oficialmente Justus-Liebig-Universität Giessen nel so homenaxe.

Monumentu a Justus von Liebig en Múnich (Alemaña).

Eponimia[editar | editar la fonte]

Nel campu de l'astronomía, dedicáronse-y los elementos siguientes:

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Royal Society of London, 1875, p. XXIX. «Great as were Liebig's services in all branches of the science, that of Organic Chemistry is chiefly indebted to him, and he is accordingly called the founder of Organic Chemistry.»
  2. Liebig Extract of Meat Company
  3. «Liebig» (inglés). Gazetteer of Planetary Nomenclature. Flagstaff: USGS Astrogeology Research Program.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Justus von Liebig