Johann Friedrich Gmelin

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Johann Friedrich Gmelin
Johann Friedrich Gmelin
Gmelin Johann Friedrich 1748-1804.png
Johann Friedrich Gmelin
Nacencia 8 d'agostu de 1748
Turingia (Alemaña
Nacionalidá alemana
Campu naturalista, químicu
Instituciones Universidá de Gotinga
Universidá de Tubinga
Alma máter Universidá de Tubinga
Estudiantes
destacaos
Georg Friedrich Hildebrandt
Friedrich Stromeyer
Carl Friedrich Kielmeyer
Wilhelm August Lampadius
Abreviatura en zooloxía Gmelin
[editar datos en Wikidata]

Johann Friedrich Gmelin ( Turingia (Alemaña); 8 d'agostu de 1748Gotinga, (Alemaña); 1 de payares de 1804) foi un naturalista y químicu alemán.

Biografía[editar | editar la fonte]

Dempués de llograr el so diploma de medicina a los 21 años, entama un viaxe a Países Baxos, Reinu Xuníu y Austria.

Gmelin llogra una plaza de profesor de medicina en Turingia en 1772, al añu siguiente obtine la cátedra de filosofía y medicina en Gotinga y, en 1775, les cátedres de química, botánica y mineraloxía.

Puramente dichu, Gmelin nun foi un zoólogu. Publicó sobremanera trabayos de química anque supervisó ente 1788 y 1793 la 13ava edición del Systema naturae de Carlos Linneo qu'arriqueció con numberosos cambeos y agregos. Ye por ello que nel sistema binominal de clasificación de los seres vivos el so nome apaez en delles ocasiones.

Johann Friedrich Gmelin ye'l padre del químicu Leopold Gmelin y sobrín de Johann Georg Gmelin (1709-1755), esplorador, químicu y botánicu.

Johann Friedrich Gmelin ta soterráu nel campusantu de Alban (Cheltenham Park), en Gotinga.

Actividaes[editar | editar la fonte]

Como tolos médicos de la so dómina, foi un apasionáu de tolos problemes que teníen relación coles ciencies naturales.
Grande ye la so obra que toma les más diverses disciplines: Química, Farmacoloxía, Medicina, Botánica, Zooloxía, Mineraloxía.

Honores[editar | editar la fonte]

Epónimos[editar | editar la fonte]

Ente noventa especies y variedáes lleven el so nome nel so honor, como:

Obres[editar | editar la fonte]

  • Allgemeine Geschichte der Gifte, 2 vols, 1776/77
  • Allgemeine Geschichte der Pflanzengifte, 1777. Ein Nachdruck der 2. Auflage von 1803 wurde verlegt bei Dr. Martin Sändig oHG, Walluf bei Wiesbaden 1974, ISBN 3-500-26320-8
  • Allgemeine Geschichte der mineralischen Gifte, 1777
  • Deas Ritters Carl von Linné vollständiges Natursystem des Mineralreichs, nach der zwölften Lateinischen Ausgabe. In einer freyen und vermehrten Übersetzung von J. F. Gmelin. 4 Teile, Gabriel Nicolaus Ralle, Nürnberg 1777–1779, Online
  • Einleitung in die Chemie, 1780
  • Beyträge zur Geschichte des teutschen Bergbaus, 1783
  • Ueber die neuere Entdeckungen in der Lehre von der Luft, und deren Anwendung auf Arzneikunst, 1784
  • Grundsätze der technischen Chemie, 1786
  • Abhandlung von der Wurmtrocknis, 1787
  • "Caroli a Linné, Systema Naturae per Regna Tria Naturae, Secundum Classes, Ordines, Xenera, Species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Editio Decima Tertia, Aucta, Reformata" Georg. Emanuel. Beer, Lipsiae (1788-1793); in seconda edizione: J.B. Delamollière, Lugduni
    • Tomo 1: Regnum Animale:
      • Parte 1: Mammalia. pp. [x.] 1–232, 1788, Online.
      • Parte 2: Aves. pp. 233–1032. [1789], Online
      • Parte 3: Amphibia und Pisces. pp. 1033–1516, [1789], Online
      • Parte 4: Insecta. pp. 1517–2224, [1790], Online
      • Parte 5: Insecta. pp. 2225–3020, [1790], Online
      • Parte 6: Viermes. pp. 3021–3910, [1791], Online
      • Parte 7: Index. pp. 3911–4120. [1792], Online
    • Tomu 2: Regnum Vegetabile:
      • Parte 1: Regnum Vegetabile. pp. 1–884, 1791, Online
      • Parte 2: Regnum Vegetabile. pp. 885–1661, [1792], Online
    • Tomu 3: Regnum Lapideum. pp. 1–476, 3 Tafeln, 1793, Online
  • Grundriß der Mineralogie, 1790
  • Grundriß der Pharmazie, 1792
  • Geschichte der Chemie, 1799
  • Allgemeine Geschichte der thierischen und mineralischen Gifte, 1806

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • A. R. Kabat, R. Y. Petit "The two printings of J. F. Gmelin's Systema Naturae, 13ª ed. 1788-1796". The Nautilus 102(4): 164-166. 1988
  • Roland Hoffmann "Gmelin 1791 – Schon mal gehört? Wer war das eigentlich?" Club Conchylia Inf. Jahr 33(1-3) 2001
  • F. Didot Frères "Nouvelle Biographie Générale" París. 1862

Abreviatura[editar la fonte]

L'abreviatura J.F.Gmel. emplégase pa indicar a Johann Friedrich Gmelin como autoridá na descripción y clasificación científica de los vexetales. (consulta la llista de tolos xéneros y especies descritos por esti autor nel IPNI).

Abreviatura (zooloxía)[editar la fonte]

La abreviatura Gmelin emplégase pa indicar a Johann Friedrich Gmelin como autoridá na descripción y taxonomía en zooloxía.

Referencies[editar | editar la fonte]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]