Real Xardín Botánicu de Kew

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Reales Xardinos Botánicos de Kew

UNESCO logo.svgWelterbe.svg

Nome descritu na Llista del Patrimoniu de la Humanidá[1]

The Palm HouseKew Gardens Palm House, London - July 2009.jpg

.

United Kingdom relief location map.jpg
Red pog.svg
Reales Xardinos Botánicos de Kew
Allugamientu de Reales Xardinos Botánicos de Kew en Reinu Uníu
Coordenaes

51°28′29″N 0°17′44″O / 51.474666666667, -0.29546666666667Coordenaes: 51°28′29″N 0°17′44″O / 51.474666666667, -0.29546666666667[2]

País

 Reinu UníuFlag of the United Kingdom.svg

Tipu

Cultural

Criterios

ii, iii, iv

N.° identificación

1084

Rexón

Europa y América del Norte

Añu d'inscripción

2003 (XXVII sesión)

[editar datos en Wikidata]
The Orangery.

El Real Xardín Botánicu de Kew (n'inglés Royal Botanic Gardens, Kew), comúnmente llamáu Xardinos de Kew, ye un estensu xardín botánicu con invernaderos, con 120 hectárees d'estensión, que s'atopa ente Richmond upon Thames y Kew, nel sudoeste de Londres, Inglaterra. El so director ye'l profesor Stephen D. Hooper. Tien 700 emplegaos y el so presupuestu en 2006 foi de 44.000.000 de llibres esterlinas.

La Casa de los nenúfares (Water Lily House).

Hestoria[editar | editar la fonte]

Los xardinos de Kew tienen el so orixe nel xardín exóticu que construyera'l Lord Capellán de Tewkesbury, engrandaos y felizmente remozados pola Princesa Augusta, la vilba de Federico Luis de Hannover, príncipe de Gales, pa quien, Sir William Chambers construyó delles estructures, de les cualos permanez la pagoda china que data de 1761. El rei Jorge III arriqueció los xardinos, ayudáu pol bon faer de William Aiton y de Sir Joseph Banks. L'antiguu caserón de Kew foi baltáu en 1802. La "Dutch House" ("Casa Holandesa") adxunta foi adquirida por Jorge III en 1781 como guardería pa los infantes reales. Ye una estructura de simples lladriyos desnudos, anguaño conocida como "The Kew Palace" ("Palaciu de Kew").

En 1840 los xardinos camudaron el so estatus a un xardín botánicu nacional. Sol nuevu director de Kew, William Hooker, los xardinos amontaron la so estensión a 30 hai (75 acres), y los llugares de paséu, o arboretum, aumentaron a 109 hai (270 acres), y más tarde siguieron aumentando hasta les actuales 120 hai (300 acres).

"La Casa de la Palmera" (The Palm House), foi construyida pol arquiteutu Decimus Burton y el fundidor Richard Turner ente 1841 y 1849, y foi la primera gran estructura de fierro fundíu que s'edificó n'Inglaterra. "La Casa Templada" (The Temperate house), que ye'l doble más grande, siguiólu más tarde nel sieglu XIX. Ye anguaño la mayor estructura Victoriana de fierro y cristal qu'esiste.

Kew foi'l llugar onde se fixo l'acertáu intentu, nel sieglu XIX, d'arrobinar el cultivu de los árboles del cauchu fora de Suramérica.

En 1987 inauguróse l'apertura del tercer mayor invernaderu, l'invernaderu Princess of Wales (inauguráu pola Princesa Diana en conmemoración de l'alcordanza de la relación que tuvo la so antecesora Augusta con Kew) , qu'inclúi 10 distintes zones climátiques.[3]

En xunetu de 2003, incluyeronse na llista de  sitiu  Patrimonio de la Humanidá pola Unesco.[1]

Dientro de la casa de los nenúfares.

Los xardinos de Kew anguaño[editar | editar la fonte]

Los xardinos de Kew ye un centru piqueru na investigación botánica, un llugar d'entrenamientu pa los xardineros profesionales, y un llugar curiosu pa los visitantes. Los xardinos tán distribuyíos de manera informal, con unes zones más ellaboraes. Hai grandes invernaderos, un herbario, y una biblioteca.

Kew ye un llugar bien importante como xenerador de granes; ye unu de los más importantes bancos de granes del mundu. Esta institución coopera col Herbario de la Universidá de Harvard, y col Herbario Nacional d'Australia, na base de datos del IPNI, que xenera una fonte d'información autorizada sobre la nomenclatura de les plantes.

La casa templada ("The Temperate House"). Esti invernaderu tien una superficie'l doble de grande que "La Casa de la Palmera" ("The Palm House") y ye la estructura victoriana en cristal y fierro fundíu más grande de toles que permanecen.

A pesar de les desfavorables condiciones de desenvolvimientu pa les plantes (contaminación atmosférica de Londres, terrenes secos y poca agua) esti xardín persiste como unu de les colecciones de plantes britániques más completes y amenes de ser visitaes. Nun intentu de refaer les colecciones fora d'estes condiciones desfavorables, Kew estableció dos aparques esteriores, una en "Wakehurst Presta" en Sussex, y otra (adxunta cola Comisión Forestal" ) Bedgebury Pinetum en Kent, esta postrera especializada nel desenvolvimientu de coníferes.

Hai una tarifa d'entrada pa los xardinos. Les estaciones interconectaes de tren y del metro de Londres más próximes, son Kew Gardens station (District Line y London Overground) nel norte de los xardinos, a una distancia d'un curtiu paséu de la entrada.

Estatues[editar | editar la fonte]

"Los Animales de la Reina" ("The Queen's Beasts").

Al próximu de "La Casa de la Palmera", atópase una fila de diez estatues d'animales heráldicos con escudos. Estes estatues llámense Los Animales de la Reina" (The Queen's Beasts) y representen el llinaxe de la reina Isabel II. Tán fabricaes de piedra de Portland, y tán retruques d'orixinales fixeron por James Woodford pola coronación de la reina en 1953. Los animales son: el lleón d'Inglaterra; el grifu del rei Eduardo III; el ferre de la Casa de Plantagenet; el toru negru de Clarence; el lleón blancu de Mortimer; el eale de Beaufort; el galgu de Richmond; el dragón de Gales; l'unicorniu d'Escocia; y el caballu blancu de Hannover.

Pagoda[editar | editar la fonte]

Nel sudeste de los xardinos de Kew atópase la Gran Pagoda, alzada nel añu 1762, a partir d'un diseñu asonsañando l'arquitectura China del periodu Taa. El más baxu de los 10 niveles octogonales tien 15 metros (49 pies) de diámetru. L'altor de tola estructura, dende la base hasta'l puntu más altu ye de 50 metros (163 pies).

La Pagoda.

Cada planta de la Pagoda ta rematada con un teyáu saliente, a la manera china, cubiertes con plaques de fierro bruñido de distintos colores, y a lo llargo de caúna de les plantes atopa una galería zarrada, con un pasadizo. Hasta'l mediu del sieglu XIX, tolos ángulos del teyáu taben afataos con unos enormes dragones, ochenta en total, cubiertos con una especie de cristal finu de dellos colores. Los murios del edificiu son de lladriyos resistentes. La escalera  atopase nel centru del edificiu.

Museos y galería[editar | editar la fonte]

Cerca de la "Palm House" hai un edificiu conocíu como "Museum n.º 1" que foi realizáu por Decimus Burton y abiertu al públicu en 1857. La so intención yera la d'amosar como la humanidá depende de les plantes, ya inclúi les colecciones de Kew qu'amuesen los derivaos de plantes utilizaos n'oxetos de preseos de la vida diaria inclúi, ferramientes, ropes, ornamientos, alimentos, y melecines. L'edificiu foi remocicáu en 1998. Les dos plantes superiores son agora un centru educativu y la planta baxa presenta la esposición "Plants+People" (Llantes+Xente), que nos amuesa la variedá de plantes a lo llargo del mundu y les maneres diverses que la xente fai usu d'elles.

La Galería Marianne North" que'l so propósitu inicial cuando se construyó en 1880 yera'l d'allugar les pintures de Marianne North, quien viaxó per Norteamérica, Suramérica y numberoses partes d'Asia pintando plantes. Hai unes 832 pintures.

La especie chilena "Palma de coquitos" (Jubaea chilensis) de Kew, ye la planta interior más alta del mundu.

Como resultancia del festival de Xapón del 2001, Kew adquirió una casa de madera xaponés llamada minka. Taba originalmente nel 1900 nun suburbio de Okazaki. Obreros xaponeses reensamblaron la estructura y constructores británicos qu'habíen trabayando nel Globe Theatre añedieron los paneles de folla del muriu.

Actividaes[editar | editar la fonte]

Los "Kew Gardens" ye miembru de la Unión Internacional de Xardinos Botánicos pal Caltenimientu ( BGCI ), presentando trabayos pa l'Axenda Internacional pal Caltenimientu nos Xardinos Botánicos.

El proyectu Planstastic : Ye una zona del xardín onde hai cogordes xigantes y coses pa xugar

En Wakehurst, atópase'l Proyectu de Bancu de Granes del Mileniu, el proyectu de caltenimientu más ambiciosu del mundu, establecíu firmemente; cola « Loder Valley Nature Acute » qu'entiende  tres  tipos importantes d'hábitat local; arboláu, praderíes y güelga; y la « Francis Rose Acute », que ye probablemente la primer reserva de naturaleza dedicada a los mofos, hepátiques, liquen y felechos (criptógames) n'Europa.

El Real Xardín Botánicu de Kew, al traviés del Proyectu de Bancu de Granes del Mileniu, coordina'l ENSCONET.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Royal Botanic Gardens, Kew» (inglés). UNESCO Culture Sector. Consultáu'l 26 de marzo de 2015.