Jean-Claude Juncker

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Jean-Claude Juncker
Jean-Claude Juncker April 2019.jpg
diputado Traducir

xunetu 1984 - avientu 2013
23. Primer Ministru de Luxemburgu

20 xineru 1995 - 4 avientu 2013
Jacques Santer - Xavier Bettel
President of the Eurogroup Traducir

1 xineru 2005 - 21 xineru 2013 - Jeroen Dijsselbloem
12. Presidente de la Comisión Europea

1 payares 2014 -
José Manuel Durão Barroso
Vida
Nome completu Jean-Claude Juncker
Nacimientu

Redange Traducir9  d'avientu de 1954

(64 años)
Nacionalidá Bandera de Luxemburgu Luxemburgu
Familia
Casáu/ada con Christiane Frising
Estudios
Estudios Lycée Michel-Rodange Traducir
Universidad de Estrasburgo Traducir
Llingües Luxemburgués
francés
alemán
inglés
Oficiu
Oficiu políticu y abogáu
Premios
Miembru de Eurogrupo Traducir
Troika europea Traducir
Académie des sciences morales et politiques Traducir
Creencies
Relixón Ilesia Católica
Partíu políticu Partíu Popular Social Cristianu
Jean-Claude Juncker signature.svg
Cambiar los datos en Wikidata

Jean-Claude Juncker (9  d'avientu de 1954Redange Traducir) ye un políticu luxemburgués miembru del Partíu Popular Social Cristianu (PCS o CSV).[1] Ye presidente de la Comisión Europea dende'l 1 de payares de 2014. Ocupó en delles ocasiones el cargu de primer ministru y desempeñó otres funciones ministeriales en Luxemburgu. Nel ámbitu de la Xunión Europea exerció como presidente de vez del Conseyu Européu na segunda metá de 1997 y na primer metá de 2005,[2] y hasta el 21 de xineru de 2013 exerció como presidente del Eurogrupo.

Biografía[editar | editar la fonte]

Juncker pasó la so infancia y mocedá nel sur del so país, onde'l so padre trabayaba nuna planta siderúrxica.[2] La rexón cuntaba con gran númberu d'inmigrantes italianos y portugueses.

Realizó los sos estudios secundarios en Bélxica, recibiendo'l so bachilleratu en Luxemburgu.

En 1979 llogra una Maestría en Derechu pola Universidá d'Estrasburgu,[3] onde conoz a la so futura esposa.

Nunca exerció viviegamente'l so oficiu. Fuéron-y daos doctoraos honoris causa poles universidaes Münster, de Bucuresti, de Tracia y Salamanca (ésta última la más recién, el 9 de payares de 2017). En 1989 sufrió un grave accidente d'automóvil, a consecuencies del cual permaneció en coma mientres dos semana.[1]

En 2002 foi condecoráu pol presidente francés cola Lexón d'Honor nel grau de gran oficial.

En 2006 foi nomáu miembru asociáu estranxeru de l'Academia de Ciencies Morales y Polítiques de Francia.

Trayeutoria Política[editar | editar la fonte]

Miembru activu del Partíu Cristianu Social dende 1974, convertir en secretariu parllamentariu d'esta formación en 1979. A partir d'ellí gana cada vez mayor reconocencia nel so partíu y n'avientu de 1982 ye designáu secretariu d'Estáu de Trabayu y Seguridá Social pol entós primer ministru Pierre Werner.[2]

En 1984 ye electu per primer vegada miembru de la Chambre deas députés (Parllamentu). El primer ministru Jacques Santer designar ministru de Trabayu y Ministru a cargu del Presupuestu. Mientres la presidencia luxemburguesa del Conseyu de la Comunidá Europea en 1985, preside'l Conseyu de Ministros d'Asuntos Sociales y Presupuestu.

Depués de les eleiciones lexislatives de xunu de 1989, ye designáu ministru de Finances y ministru de Trabayu. Na tradición política luxemburguesa, el cargu de ministru de Finances ye consideráu como l'antoxana al oficiu de primer ministru. En 1992 empieza la preparación d'una fonda reforma impositiva, que ye puesta en práutica dende xineru de 1993.

Dempués de ser gobernador del Bancu Mundial ente 1989 y 1995, Juncker foi nomáu gobernador del Fondu Monetariu Internacional y del Bancu Européu pa la Reconstrucción y el Desenvolvimientu (EBRD) en 1995.

Primer Ministru de Luxemburgu[editar | editar la fonte]

Reelecto miembru del parllamentu en xunu de 1994, conduz nuevamente los ministerios de finances y de trabayu. Cuando Jacques Santer, entós primer ministru, ye designáu presidente de la Comisión Europea en xineru de 1995, el gran duque de Luxemburgu convoca a Juncker como primer ministru, quien simultáneamente va desempeñase como ministru de Finances, Trabayu y Emplegu, y Presupuestu.[1]

En xunu de 1999 el partíu Cristianu Social ganó nuevamente les eleiciones, y Juncker ocupa una vegada más la xefatura d'un gobiernu compuestu de miembros del PSC y del Partíu Democráticu que termina con quince años de gobiernu de coalición ente'l PSC y el Partíu Obreru Socialista. Amás del cargu de primer ministru, caltién les carteres de finances y de comunicaciones.

El 31 de xunetu de 2004 ye designáu nuevamente primer ministru, ministru d'Estáu y ministru de Finances del gobiernu formáu como resultáu de les eleiciones xenerales del 13 de xunu de 2004, ya integráu por una coalición ente los socialcristianos de Juncker y el Partíu Obreru Socialista.[2] En xunetu de 2013, meses antes de rematar el mandatu, viose obligáu a convocar eleiciones en retirándo-y el sofitu'l so sociu de gobiernu en conociéndose un escándalu qu'afectaba a los servicios de seguridá del Estáu. El 4 d'avientu de 2013 Xavier Bettel sustituyir como primer ministru.

Juncker nel Congresu del EPP en 2014

Nes instituciones europees[editar | editar la fonte]

Juncker presidió en 1991 el Conseyu Económicu y Financieru européu, y en tal condición destacóse como una de les figures principales na creación del Tratáu de Maastricht (Tratáu de la Xunión Europea). N'avientu de 1996 tuvo una actuación decisiva como mediador ente'l canciller alemán Helmut Kohl y el presidente francés Chirac, nes negociaciones que se llevaron a cabu en Dublín avera del pactu d'estabilidá subxacente a la Unión económica y monetaria europea. Mientres la segunda metá de 1997 presidió'l Conseyu Européu.

En septiembre de 2004, en Scheveningen, Juncker ye escoyíu primer presidente del Eurogroupo, organismu informal integráu polos ministros de finances de la Eurozona. El so mandatu empezó en 2005 siendo reelexíu en 2006.[2] Mientres el primer semestre de 2005 correspondió-y por segunda ocasión la Presidencia rotativa del Conseyu Européu.

Juncker llogró en 2006 el premiu Carlomagno pola so contribución a la unidá europea,[4] y foi una de les personalidaes que se mentaron con más frecuencia como posible candidatu a exercer el primer mandatu presidencial permanente del Conseyu Européu,[5][6] cargu que finalmente ocupó Herman Van Rompuy. Yá en 2004 Juncker formara parte de los favoritos prara asumir como presidente de la Comisión Europea,[7] siéndo-y inclusive ufiertáu'l cargu, pero Juncker negar a aceptalo por ser reelexíu como primer ministru nel so país. En 2014, Juncker tamién foi unu de los posibles opcionados a exercer el tercer mandatu presidencial permanente del Conseyu Européu.

Presidente de la Comisión Europea[editar | editar la fonte]

En 6-7 de marzu de 2014, nel Congresu del Partíu Popular Européu (PPE) que tuvo llugar en Dublín, Irlanda, foi escoyíu Jean-Claude Juncker como candidatu a la Presidencia de la Comisión Europea, dempués de ganar a Michel Barnier. Juncker lideró la campaña del PPE pa les eleiciones al Parllamentu Européu, del 22 al 25 de mayu de 2014, visitando los estaos miembros de la Unión Europea y participando nos alderiques presidenciales. Per primer vegada, y acordies con l'artículu 17 del Tratáu de Lisboa, el presidente de la Comisión Europea escoyóse teniendo en cuenta la resultancia de les eleiciones europees.

Nes eleiciones al Parllamentu Européu de 2014, el Partíu Popular Européu (PPE) resultó ganador de diches eleiciones, anque tuvo qu'apautar colos socialdemócrates pa llograr la mayoría absoluta necesaria pa ser escoyíu presidente. A esti pactu sumáronse tamién los lliberales. El 27 de xunu, el Conseyu européu propunxo a Juncker como candidatu. Más tarde, el 15 de xunetu de 2014, el Parllamentu Européu escoyó a Juncker como presidente p'asoceder a Barroso a partir de payares de 2014.[8][9][10]

Juncker sorrayó una axenda política de diez puntos pa desenvolver mientres la so presidencia, empobinada al emplegu y crecedera económica.[11] En 2017 presentó'l Llibru Blancu sobre'l futuru d'Europa nel que la Comisión Europea espón cinco escenarios posibles pa la evolución de la organización,[12] buscando dar impulsu a una refundación de la Unión Europea.[13]

Escándalu LuxLeaks[editar | editar la fonte]

A principios de payares del 2014, pocos díes dempués de llegar encabezar la comisión europea, Juncker viose afeutáu por unes revelaciones na prensa derivaes de documentos peneraos conocíos como LuxLeaks, según los cualos Luxemburgu sol so mandatu convirtiérase nun centru européu de fuximientu fiscal corporativa. Cola ayuda del gobiernu luxemburgués, les empreses tresferíen garantíes fiscales por valor de munchos billones d'euros a Luxemburgu, onde l'ingresu se fiscalizaba a una fracción del 1%. El so discursu en Bruxeles en xunetu de 2014 nel que prometía "intentar poner cierta moralidá y ética nel panorama fiscal Européu", foi duramente criticáu según la filtración.[14] De resultes, Juncker recibió una moción de censura nel parllamentu européu sobre'l so papel nos esquemes de evasion d'impuestos. La moción foi ganada por una gran mayoría.[15]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Prime Minister» (inglés). -y gouvernement 17.10.2006. Archiváu dende l'orixinal, el 8 d'abril de 2008. Consultáu'l 11 de mayu de 2008.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 «Jean-Claude Juncker» (inglés). Eu.lu 29.12.2004. Consultáu'l 11 de mayu de 2008.
  3. «sobre/persona/Juncker/Jean-Claude/381/ Jean-Claude Juncker». Diariu'l País. Consultáu'l 11 de mayu de 2008.
  4. «Jean-Claude Juncker recibe Premiu Carlomagno». Deutsche Welle 25.05.2006. Consultáu'l 11 de mayu de 2008.
  5. «Candidatos Presidencia del Conseyu Européu». Noticies24hores.com 07.05.2008. Consultáu'l 9 de mayu de 2008.
  6. «"Non" de Sarkozy a Blair». BBC 07.05.2008. Consultáu'l 9 de mayu de 2008.
  7. «Stoiber refuga presidencia de CE». Deutsche Welle 06.06.2004 (2004). Consultáu'l 11 de mayu de 2008.
  8. (en inglés) Parliament elects ‘politically ecumenical' Juncker as Commission President. EurActiv. http://www.euractiv.com/sections/eu-elections-2014/parliament-elects-politically-ecumenical-juncker-commission-president. Consultáu 'l 27 d'ochobre de 2014. 
  9. (en inglés) Blow to Cameron as centrist MEPs back Juncker for European commission job. The Guardian. http://www.theguardian.com/world/2014/jun/12/cameron-european-policy-disarray-centrist-meps-back-juncker-commission-job-eurosceptics. Consultáu 'l 27 d'ochobre de 2014. 
  10. (en inglés) Battle over Juncker underlines EU parliament's 'adulthood'. Reuters. http://uk.reuters.com/article/2014/06/23/us-eu-commission-juncker-idUKKBN0EY1G820140623. Consultáu 'l 27 d'ochobre de 2014. 
  11. (en inglés) Jean-Claude Juncker: My Axenda for Jobs, Growth, Fairness and Democratic Change. The Parliament Magacín. https://www.theparliamentmagazine.eu/whitepaper/jean-claude-juncker-my-axenda-jobs-growth-fairness-and-democratic-change. Consultáu 'l 27 d'ochobre de 2014. 
  12. «Llibro Blancu sobre'l futuru d'Europa: reflexones y escenarios pa la Europa de los Ventisiete» (17 de xunu de 2017). Consultáu'l 13 de xunu de 2017.
  13. Rero, Raquel (1 de marzu de 2017). Cinco escenarios pa refundar la Unión Europea. http://capitalradio.es/cinco-escenario-refundar-la-union-europea/?doing_wp_cron=1497722578.9392669200897216796875. Consultáu 'l 17 de xunu de 2017. 
  14. «Luxembourg tax files: how tiny state rubber-stamped tax avoidance on an industrial scale» (inglés). theguardian.com. The Guardian (5 de payares de 2016). Consultáu'l 26 d'abril de 2016.
  15. «Jean-Claude Juncker saved from censure over Luxembourg tax schemes». theguardian.com. The Guardian (27 de payares y 2014). Consultáu'l 26 d'abril de 2016.


Predecesor:
Jacques Santer
Luxemburgu
Ministru de Finances de Luxemburgu

1989-2009
Socesor:
Luc Frieden
Predecesor:
Jean Spautz
Luxemburgu
Presidente del Partíu Popular Social Cristianu

1990-1995
Socesor:
Erna Hennicot-Schoepges
Predecesor:
Jacques Santer
Luxemburgu
Primer ministru de Luxemburgu

1995-2013
Socesor:
Xavier Bettel
Predecesor:
Nueva creación
Unión Europea
Presidente del Eurogrupo

2005-2013
Socesor:
Jeroen Dijsselbloem
Predecesor:
José Manuel Durão Barroso
European Commission Logo.gif
Presidente de la Comisión Europea

2014-actualidá
Socesor:
nel cargu

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Jean-Claude Juncker