Iota1 Normae

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Iota1 Normae
Picto infobox astronomy.png
Iota1 Normae A
Datos d'observación
(Dómina J2000.0)
Constelación Norma
Ascensión reuta (α) 16h 03min 32,09s
Declinación (δ) -57º 46’ 30,3’’
Mag. aparente (V) +5,57
Carauterístiques físiques
Clasificación estelar A7IV o A5V
Masa solar 1,94 M
Magnitú absoluta +2,22
Gravedá superficial 3,91 (log g)
Lluminosidá 10 L
Temperatura superficial 7620 K
Metalicidá [Fe/H] = +0,01
Astrometría
Velocidá radial -14,4 km/s
Distancia 128 ± 7 años lluz (39,4 pc)
Paralax 25,39 ± 1,25 mas
Sistema
Nᵁ de componentes 3
Referencies
SIMBAD enllaz
Otres designaciones
HD 143474 / HR 5961 / HIP 78662 / SAO 243279 / CPD-57 7613
[editar datos en Wikidata]

Iota1 Normae1 Nor / HD 143474)[1] ye una estrella múltiple asitiada na constelación de Norma. Con magnitú aparente +4,63, ye la tercer estrella más brillosa de la constelación, dempués de γ2 Normae y ε Normae. D'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax de Hipparcos, alcuéntrase a 128 años lluz del Sistema Solar.

Componentes[editar | editar la fonte]

La estrella primaria del sistema, CD-57 6235 A, tien magnitú aparente +5,20. Ye una subxigante blanca de tipu espectral A7IV,[1] catalogada tamién como A5V.[2] Tien una temperatura superficial de 7620 K y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 175 km/s.[3] La so masa ye casi'l doble de la del Sol (1,94 mases solares).[4]

La componente secundaria, CD-57 6235 B, tien magnitú 5,76. Ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu A6V.[5] Tien una masa un 65% mayor que la masa solar y completa una órbita en redol a la primaria cada 26,9 años. La órbita ye bien escéntrica (y = 0,52).[2]

Una tercer estrella, CPD-57 7500 C,[6] completa'l sistema. De magnitú +8,02, emplega más de 4750 años en completar una órbita alredor del par interior. Ye una nana mariella de tipu G8V —asemeyáu a 61 Ursae Majoris— con una masa inferior a la del Sol nun 12%.[4]

Composición química[editar | editar la fonte]

El sistema presenta una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos qu'el heliu— comparable a la solar ([Fe/H] = +0,01). Sicasí, l'analís de diversos metales evidencia que dalgunos d'ellos son muncho más abondosos que nel Sol y otros son deficitarios. Asina, destaquen los elevaos conteníos de neodimiu y cobaltu, esti metal seis vegaes más abondosu que nel Sol. Nel otru estremu, los conteníos de vanadiu y estronciu son bien baxos, siendo la bayura relativa d'esti postreru namái un 8% de la del Sol.[7]

Referencies[editar | editar la fonte]