HD 142022

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
HD 142022
HD 142022 A
Constelación Octans
Ascensión reuta α 16h 10m 15,04s
Declinación δ -84º 13’ 53,8’’
Distancia 112 años lluz
Magnitú visual +7,69
Magnitú absoluta +4,93
Lluminosidá 1,01 soles
Temperatura 5499 ± 27 K
Masa 0,99 soles
Tipu espectral G9IV-V[1]
Otros nomes HIP 79242 / GJ 606.1
SAO 258738 / CD -83 202

HD 142022 ye una estrella binaria asitiada na constelación de Octans, visualmente a 42 minutos d'arcu de ρ Octantis. Tien magnitú aparente +7,69, polo que nun ye observable a simple vista. En 2005 afayóse un planeta estrasolar orbitando alredor de la componente principal d'esti sistema estelar.[2]

HD 142022 A[editar | editar la fonte]

La componente principal, HD 142022 A, ye una estrella mariella subxigante o nes etapes finales de la secuencia principal; el so tipu espectral ye G9IV-V,[1] anque tamién foi clasificada como K0V.[2] Tien una temperatura efectivo de 5499 ± 27 K y ye práuticamente igual de lluminosa qu'el Sol. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada —llende inferior de la mesma— de 1,2 km/s. Tien una masa de 0,99 mases solares y ye una estrella antigua, con una edá averada de 12.000 millones d'años.[3][4]

La metalicidá de HD 142022 A, datu estrechamente rellacionáu cola presencia de sistemes planetarios, ye cimeru a la solar nun 55% ([Fe/H] = +0,19). Otros elementos como níquel, magnesiu y siliciu son tamién más abondosos que na nuesa estrella.[5]

HD 142022 B[editar | editar la fonte]

La estrella secundaria, HD 142022 B, ye una nana naranxa de tipu K7 y magnitú +11,2.[6] Constitúi una binaria amplia con HD 142022 A; la separación visual ente elles ye de 22 segundos d'arcu, permaneciendo constante dende 1920 hasta 2000, lo que pon de manifiestu que dambes estrelles formen un verdaderu sistema binariu. La separación proyeutada ente dambes estrelles ye de 820 UA.[2]

El sistema alcuéntrase a 112 años lluz del Sistema Solar.

Sistema planetariu[editar | editar la fonte]

En 2005 foi afayáu un planeta estrasolar en redol a HD 142022 A utilizando'l espectrógrafu CORALIE instaláu nel Observatoriu de La Siella (Chile). Denomináu HD 142022 A b, tien una masa mínimo 5,1 vegaes mayor que la de Xúpiter. Muévese a una distancia media de 3 UA al respective de la estrella y la so órbita ye marcadamente escéntrica (ε = 0,53). Completa una vuelta alredor de HD 142022 A cada 1928 díes.[2][7]

Acompañante
(N'orde dende la estrella)
Masa
(MJ)
Periodu orbital
(díes)
Semiexe mayor
(UA)
Escentricidá
HD 142022 A b > 5,1 ± 2,6 1928 ± 53 3,03 ± 0,005 0,53 ± 0,23

Col fin d'estudiar la composición d'hipotéticos planetes terrestres, evaluáronse les rellaciones C/O y Mg/Si en HD 142022 A. La rellación C/O ye 0,91, lo qu'implica que, a diferencia del Sistema Solar, el carbonu alcuéntrase en forma de grafitu y carburos (carburu de titaniu y carburu de siliciu). Silicatos de fierro y magnesiu como olivino y piroxeno tamién taríen presentes nes rexones más alloñaes de la estrella.[5]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 LTT 6382 -- High proper-motion Star (SIMBAD)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Eggenberger, A.; Mayor, M.; Naef, D.; Pepe, F.; Queloz, D.; Santos, N. C.; Udry, S.; Lovis, C.. «The CORALIE survey for southern estrasolar planets. XIV. HD 142022 b: a long-period planetary companion in a wide binary». Astronomy and Astrophysics 447 (3). pp. 1159-1163. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2006A%26A...447.1159Y&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  3. Holmberg, J.; Nordström, B.; Andersen, J.. «The Geneva-Copenhagen survey of the solar neighbourhood. III. Improved distances, ages, and kinematics». Astronomy and Astrophysics 501 (3). pp. 941-947 (Tabla consultada en CDS). http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2009A%26A...501..941H&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  4. Kóspál, Ágnes; Ardila, David R.; Moór, Attila; Ábrahám, Péter. «On the Relationship Between Debris Disks and Planets». The Astrophysical Journal Letters 700 (2). pp. L73-L77. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2009ApJ...700L..73K&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  5. 5,0 5,1 Delgado Mena, Y.; Israelian, G.; González Hernández, J. I.; Bond, J. C.; Santos, N. C.; Udry, S.; Mayor, M.. «Chemical Clues on the Formation of Planetary Systems: C/O Versus Mg/Si for HARPS GTO Sample». The Astrophysical Journal 725 (2). pp. 2349-2358. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2010ApJ...725.2349D&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  6. LTT 6384 -- High proper-motion Star (SIMBAD)
  7. HD 142022 A (The Estrasolar Planets Encyclopaedia)