Magnesiu

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
12 sodiumagnesiualuminiu
Be

Mg

Ca
Mg-TableImage.svg
Xeneral
Nome, Símbolu, Númberu magnesiu, Mg, 12
Serie química metales alcalinotérreos
Grupu, Periodu, Bloque 2, 3, s
Aspeutu
Mg,12.jpg
blancu plateáu
Masa atómica 24,3050 uma
Configuración electrónica [Ne] 3s2
Electrones per capa 2, 8, 2
Propiedaes físiques
Estáu de la materia sólidu
Densidá 1.738 kg/m³
Densidá llíquida nel p.f.1.584 kg/m³
Puntu de fusión 923 K
Puntu de bullidura 1.363 K
Entalpía de fusión8,48 kJ/mol
Entalpía de vaporización128 kJ/mol
Capacidá calorífica(25°C) 24,869 J/mol·K
Presión de vapor
P (Pa) 1 10 100 1 k 10 k 100 k
a T (K) 701 773 861 971 1.132 1.361
Propiedaes atómiques
Estructura cristalinahexagonal
Estaos d'oxidación2 (base fuerte)
Electronegatividá1,31 (Pauling)
Potenciales d'ionización
(más)
1ᵘ: 737,7 kJ/mol
2ᵘ: 1.450,7 kJ/mol
3ᵘ: 7.732,7 kJ/mol
Radiu atómicu150 pm
Radiu atómicu calculáu145 pm
Radiu covalente130 pm
Radiu de van der Waals173 pm
Otros datos
Magnetismuparamagnéticu
Resistividá(0°C) 43,9 nΩ·m
Conductividá térmica(300 K) 156 W/m·K
Espansión térmica(25°C) 24,8 µm/m·K
Velocidá del soníu(t.a.) 4.940 m/s
Módulu de Young45 GPa
Módulu de Shear17 GPa
Módulu de Bulk45 GPa
Coef. Poisson0,29
Dureza Mohs2,5
Dureza Brinell260 MPa
Códigu CAS7439-95-4
Isótopos más estables
Artículu principal: Isótopos del magnesiu
isó
AN
semivida
D
ED (MeV)
PD
24Mg
78,99%
Mg ye estable con 12 neutrones
25Mg
10%
Mg ye estable con 13 neutrones
26Mg
11,01%
Mg ye estable con 14 neutrones
Unidades nel SI y en condiciones normales (0ºC y 1 atm)

El magnesiu ye un elementu químicu de númberu atómicu 12 y símbolu Mg, allugáu nel grupu 2 de la tabla periódica. Ye un sólidu brillante de color gris que tien una gran semeyanza colos otros cinco elementos de la segunda columna (grupu 2, o de los metales alcalinoterreos) de la tabla periódica: toos ellos tienen la mesma configuración electrónica na so corteya esterior d'electrones y una estructura cristalina asemeyada.

El magnesiu produzse n'estrelles grandes y vieyes a partir de l'adición secuencial de trés núcleos d'heliu a un núcleu de carbonu. Cuando eses estrelles españen como supernovas munchu del so magnesiu sal al mediu interestelar, aú puede ser recicláu en nuevos sistemes d'estrelles. El magnesiu ye'l octavu elementu más abondante na corteya terrestre[1], y el cuartu más común, tres del fierro, l'oxíxenu ya'l siliciu, nel planeta Tierra; representa'l 13% de la masa del planeta, y un porcentaxe grande del mantu terrestre. Ye, amás, el tercer elementu más abondante, tres del sodiu ya'l cloru, de los que tán disueltos nel agua de mar[2].

El magnesiu aparece de forma natural namái combináu con otros elementos, n'amiestos nos que tien siempre un estáu d'oxidación de +2. L'elementu llibre, el metal, puede producise artificialmente, y ye perreactivu. Na atmósfera, sicasí, recúbrese enseguida d'una capa fina d'óxidu qu'inhibe parcialmente la so reactividá (pasivación). El metal llibre arde con una lluz característica, de color blancu brillante. Anguaño el metal obtiénse principalmente por la electrólisis de sales de magnesiu obteníes d'agua salao, y úsase principalmente como componente d'aleaciones d'aluminiu y magnesiu, nomaes delles vegaes magnaliu. El magnesiu ye menos densu que l'aluminiu, y l'aleación ye valorada pola so combinación de llixereza y resistencia.

No que cinca al cuerpu humanu, el magnesiu ye'l 11u elementu más abondante, y ye esencial pa les célules y pa más de 300 enzimes[3]. Los iones de magnesiu interactúen con compuestos polifosfataos como el ATP, el ADN y el ARN. Cientos d'enzimes precisen de los iones de magnesiu pa facer la so función. Los compuestos de magnesiu, d'otra banda, son usaos comúnmente como fármacos laxantes y antiácidos, y tamién pa estabilizar la escitación nerviosa anormal y los espasmos de los vasos sanguíneos en patoloxíes como la eclampsia[3].

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Abundance and form of the most abundant elements in Earth’s continental crust, en Railsback LB, Some Fundamentals of Mineralogy and Geochemistry.
  2. Anthoni JF, The chemical composition of seawater. Artículu na web seafriends.org.nz.
  3. 3,0 3,1 Dietary Supplement Fact Sheet: Magnesium. Office of Dietary Supplements. US National Institutes of Health, 29 de marzu de 2021.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Elementos químicos
Llistaos
Nome | Símbolu | Númberu atómicu | Masa atómica | Puntu de fusión | Puntu d'ebullición | Densidá
Grupos
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18
Periodos
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7
Series
Alcalinos | Alcalinotérreos | Lantánidos | Actínidos | Metales de transición | Metales del bloque p | Metaloides | Non metales | Halóxenos | Gases nobles
Bloques
bloque s | bloque p | bloque d | bloque f | bloque g