Gacrux

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Gacrux
Gacrux
Constelación Crux
Ascensión reuta α 12 h 31 min 9,9 s
Declinación δ -57° 06’ 45’’
Distancia 88 ± 2 años lluz
Magnitú visual +1,63
Magnitú absoluta -0,56
Lluminosidá 1500 soles (bolométrica)
Temperatura 3400 K
Radiu 113 soles
Masa 3 soles
Tipu espectral M3.5III
Velocidá radial +20,6 km/s
Otros nomes HD 108903 / HR 4763
HIP 61084 / SAO 240019

Gacrux (Gamma Crucis / γ Cru)[1] ye una estrella na constelación de la Cruz del Sur, definiendo l'estremu superior de la cruz». El so nome ye un acrónimu de «Gamma Crucis», probablemente dáu polos navegantes de los mares del sur al referise a esta estrella, pos namái ye visible al sur del Trópicu de Cáncer y nun foi bautizada polos antiguos.

Rellumu[editar | editar la fonte]

Gacrux ye la tercer estrella más brillosa de la so constelación detrás de Acrux (α Crucis) y Mimosa (β Crucis). Con magnitú aparente +1,63,[1] ye la vigesimosexta estrella más brillosa del cielu nocherniegu. Pero en banda J —ventana nel infrarroxu cercanu centrada a 1,25 μm— ye, con magnitú -1,99, la quinta estrella más brillosa dempués de Betelgeuse (α Orionis), R Doradus, Arturu (α Bootis) y Aldebarán (α Tauri).[2]

Carauterístiques físiques[editar | editar la fonte]

Gacrux ye una xigante colorada de tipu espectral M3.5III con una temperatura superficial de 3400 K. Con un radiu 113 vegaes más grande qu'el radiu solar, si tuviera nel llugar del Sol la so superficie estiéndese hasta la metá de la órbita terrestre. Visualmente tien una lluminosidá 140 vegaes mayor que la del Sol, pero si inclúyese la radiación infrarroxo emitida pola estrella, la so lluminosidá ye 1.500 vegaes superior a la lluminosidá solar.[3]

Con una masa envalorada igual o menor a trés mases solares, l'estáu evolutivu de Gacrux ye inciertu. Dende la so superficie sopla un fuerte anque variable vientu estelar. Más evolucionada qu'otres xigantes cercanes como Pólux (β Geminorum) o Capella (α Aurigae), lo más probable ye que tea terminando la fusión de heliu nel so nucleu, amontando la so lluminosidá per segunda vegada (el primer aumentu en lluminosidá tien llugar al rematar la fusión del hidróxenu, na etapa de secuencia principal). El fechu de que sía una variable semirregular, con una fluctuación nel so rellumu d'unes décimes de magnitú, sofita esta hipótesis.[4]

Asitiada a 88 años lluz de distancia, Gacrux ye la xigante colorada más cercana al Sistema Solar.

Posibles acompañantes[editar | editar la fonte]

A 2 minutos d'arcu de Gacrux puede reparase una estrella acompañante de magnitú +6,4 y tipu A3 que puede resolvese con binoculares. Anque ta catalogada como Gacrux B (HD 108925), en realidá ta cuatro veces más alloñada y, poro, nun ta gravitacionalmente xunida a Gacrux.[4]

Sicasí, Gacrux puede tener una compañera real, yá que ta considerada como una estrella de bariu «leve». Nestes estrelles, la presencia de bariu acomuñar a vientos procedentes d'una compañera qu'evolucionó fora de la secuencia principal primeru; esta compañera, probablemente una nana blanca, ye de mala detección. Esta hipotética acompañante podría ser güei dellos cientos de vegaes menos lluminosa que'l Sol, con una masa ente 0,6 y 1,4 mases solares y un diámetru inferior al 1% de la solar.[3]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]