Diferencies ente revisiones de «Teodosio I el Grande»

Saltar a navegación Saltar a la gueta
m
Correición de sufixos: -ismo +ismu
m (Iguo plantía "Socesión")
m (Correición de sufixos: -ismo +ismu)
Dempués de la muerte de [[Graciano'l Mozu|Graciano]] en 383, l'interés de Teodosio centrar nel [[Imperiu romanu d'Occidente]] cuidao que l'usurpador [[Magno Máximu]] tomara toles provincies d'Occidente salvu Italia. L'amenaza autoproclamada yera contraria a los intereses de Teodosio, cuidao que l'emperador reinante, [[Valentiniano II]], enemigu de Máximu, yera'l so aliáu. Teodosio, sicasí, foi incapaz de faer gran cosa con Máximu por cuenta del so entá desaparente capacidá militar y viose forzáu a caltener la so atención n'asuntos locales. Sicasí, cuando Máximu empezó la invasión d'Italia en [[387]], Teodosio viose forzáu a entrar n'aición. Los exércitos de Teodosio y Máximu atopar en [[388]] en [[Batalla del Sava|Poetovio]] y Máximu foi derrotáu. El [[28 d'agostu]] de 388 Máximu foi executáu.{{Harvnp|Williams|Friell|1994|p=64}}
 
Surdieron de nuevu problemes, dempués d'atopase a Valentiniano aforcáu na so habitación. El ''[[magister militum]]'' [[Arbogastes]] atribuyir a un suicidiu. Arbogastes, incapaz d'asumir el papel d'emperador, escoyó a [[Eugenio (emperador)|Flavio Eugenio]], enantes maestru de retórica. Eugenio empezó un programa de restauración de la [[paganismopaganismu|fe pagana]], y buscó, en devanéu, la reconocencia de Teodosio. En xineru de [[393]], Teodosio dio al so fíu [[Flavio Honorio|Honorio]] el rangu plenu de augusto d'Occidente, aludiendo a la falta de llexitimidá d'Eugenio.{{Harvnp|Williams|Friell|1994|p=129}}
 
Teodosio fixo campaña en contra d'Eugenio. Los dos exércitos atopar na [[batalla del Frígido]] en septiembre de [[394]].{{Harvnp|Williams|Friell|1994|p=134}} La batalla empezó'l 5 de setiembre de 394 con un asaltu fronteru total per parte de Teodosio contra les fuercies d'Eugenio. Teodosio foi refugáu y Eugenio pensó que la batalla taba acabada. Nel campu de Teodosio la perda del día menguó la moral. Dizse que Teodosio recibió la visita de dos «caballeru celestiales vistíos tou de blancu»{{Harvnp|Williams|Friell|1994|p=129}} que-y dieron ánimos. A otru día, la batalla volvió empezar y les fuercies de Teodosio viéronse ayudaes por un fenómenu natural conocíu como'l [[Bora (vientu)|Bora]],{{Harvnp|Williams|Friell|1994|p=129}} que produz vientos ciclónicos. El Bora sopló direutamente contra les fuercies d'Eugenio y rompió la llinia.
== El cristianismu niceno convertir en relixón d'estáu ==
 
Teodosio promovio'l trinitarismotrinitarismu niceno dientro del cristianismu y el cristianismu dientro del Imperiu. El [[27 de febreru]] de [[380]], declaró'l cristianismu na so versión ortodoxa la única relixón imperial lexítima, acabando col sofitu del Estáu a la relixón romana tradicional y prohibió la "adoración pública" de los antiguos dioses.{{Harvnp|Roberts|2009}}
 
=== Credo niceno ===

Menú de navegación