Clítoris

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Clítoris
Clitoris anatomy labeled-es.svg
Ubicación y anatomía interna del clítoris.
Llatín [TA]: clitoris
TA A09.2.02.001
Arteria Arteria dorsal del clítoris, arteria fonda del clítoris
Vena Venes dorsales superficiales del clítoris, vena dorsal fonda del clítoris
Nerviu Nerviu dorsal del clítoris
Precursor Tubérculu xenital
Enllaces esternos
Gray [1]
[editar datos en Wikidata]

El clítoris ye un órganu del aparatu xenital femenín. La so única función conocida ye la d'apurrir prestar sexual a la muyer. La so punta o glande asoma na parte cimera de la vulva, pero estender pol interior de los llabios mayores, del perineo y arrodia el terciu inferior de la natura.

Anatomía[editar | editar la fonte]

1. Prepuciu del clítoris y 2. glande del clítoris

El clítoris tien cinco partes, de les cualos, cuatro son billaterales y simétriques. El glande ye la única parte visible. So la piel de los llabios mayores atópense los bulbos vestibulares, que se xunen per debaxo de la natura y arrodien la so entrada y el so terciu inferior. Externamente a ellos alcuéntrense los cuerpos pareados o crura, xuníos na llinia medio y separáu namái por un septo fibrosu,

El glande del clítoris asoma na parte cimera de la vulva. Ta parcial o totalmente recubiertu por una plega cutaneu llamáu capuchón, formáu pola unión, nel so parte cimeru, de los dos llabios menores.[1]

Fisioloxía[editar | editar la fonte]

Nél concéntrense los nervios que producen prestar sexual na muyer. Hasta'l momentu esa ye la so única función conocida.

Tamañu[editar | editar la fonte]

El cuerpu del clítoris puede llegar a tener un tamañu de 10 a 13 mm en toa'l so llargor, ente que'l glande clitoridiano mide ente 3 y 4 mm d'anchu, y ente 4 y 5 mm de llargu, n'estáu de reposu; n'ereición puede algamar de 10 a 15 mm de llargor.


Desenvolvimientu[editar | editar la fonte]

Nel desenvolvimientu embrionariu, hai una fase en que dambos sexos son indistinguibles. El clítoris desenvuélvese coles mesmes que los demás órganos sexuales esternos de la muyer, dende la séptima selmana de la vida embrionaria, a partir del tubérculu xenital.

Estimulación[editar | editar la fonte]

La estimulación del clítoris tien llugar mientres la masturbación o l'actu sexual. Dependiendo de la situación, como por casu, una pareya heterosexual o homosexual, la postura, etc., puede aguiyase de distintes formes, más o menos alcontraes o indireutes. Pa la masturbación del clítoris pol glande o parte visible, ye recomendable faelo indirectamente y con lubricación, yá sía producida o artificial. El clítoris al estendese per dientro puede llegar al orgasmu o clímax tamién por estimulación interna, esto ye, tolos orgasmos son clitorianos. [2]

Ablación del clítoris[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Infibulación

En delles cultures africanes practicar la infibulación o la ablación –mutilación total o parcial– del glande del clítoris a una edá bien temprana, pa evitar que les muyeres conozan el prestar sexual y el orgasmu. Esta práctica ye considerada, neses cultures, parte d'un ritu de iniciación a la pubertá que se supon protexe la virxinidá de les muyeres y asegura que van vivir en castidá hasta'l matrimoniu.

Hestoria del so estudiu científicu[editar | editar la fonte]

El términu clítoris procede del griegu antiguu κλειτορίς (kleitorís), que foi reintroducíu ensin cambeos nel Renacimientu. El primer médicu antiguu en describilo y nomáu foi Ablondu de Éfeso (siglo Plantía:SIGLO-ii d. C.). Esti autor señala qu'en griegu esistía un verbu deriváu, κλειτοριάζω (kleitoriázō), que significaba «afalagar(se) el clítoris pa producir prestar».[3]

La lliteratura médica moderna menta per primer vegada la esistencia del clítoris escontra'l SIEGLU|XVI||s|1}}, anque hai discutinios sobre'l momentu esactu. Renaldo Columbus, tamién conocíu como Mateo Realdo Colombo, foi un profesor de ciruxía na Universidá de Padua, en Italia, y publicó en 1559 un llibru, llamáu De re anatomica, nel que describió «la see del prestar femenín». Columbus concluyó que «como naide afayó estos detalles y el so propósitu, si déxase que-y dea nomes a coses qu'afayo, tendría de ser llamáu “l'amor o dulzura de Venus”».

La aseveración de Columbus foi refugada pol so socesor na universidá, Gabriele Falloppio, quien describió per primer vegada les trompes de Falopio, tamién denominaes tubas uterines, y axudicóse el ser el primeru en describir el clítoris. Nel SIEGLU|XVII||s|1}}, el anatomista holandés Caspar Bartholin –vease glándules de Bartolino– refugó dambes pretensiones, diciendo que'l clítoris yá yera llargamente conocíu pola ciencia médica dende'l SIEGLU|II||s|1}}.

Mientres la dómina victoriana del SIEGLU|XIX||s|1}}, les muyeres que carecíen problemes uterinos, hormonales o emocionales yeren diagnosticaes con una supuesta enfermedá llamada histeria femenina, que nun tenía remediu y solo podía ser amenorgada per mediu de masaxes de clítoris, equivalentes a lo qu'anguaño reconocemos como masturbación.[4] Los médicos manipoliaben la vulva de la paciente hasta qu'esta algamaba'l orgasmu, momentu en que s'aselaben los síntomes del so mal. La llista de síntomes acomuñaos con esti mal yera tan llarga que llegó un momentu en que se convirtió nuna epidemia; casi cualquier dolencia leve podía sirvir pa diagnosticar histeria.[5]

El xinecólogu William Masters y la sexóloga Virginia Johnson, conocíos popularmente polos sos dos apellíos xuntos, Masters y Johnson, y pioneros del estudiu de la respuesta sexual humana, efectuaron estudios sobre'l clítoris.[6]

Esisten alderiques sobre si ye un órganu vestigial, una adaptación o si tien funciones reproductives. Geoffrey Miller dixo que'l clítoris humanu «nun amuesa nicios d'haber evolucionáu por seleición preferente, esto ye, pola eleición directa de los machos sobre femes con un calter determináu. Nun ye especialmente grande, nin tien colores brillosos, o una forma específica, nin ta esibíu na seleición mientres el cortexu».[7]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «CLITORAL ANATOMY IN NULLIPAROUS, HEALTHY, PREMENOPAUSAL VOLUNTEERS USING UNENHANCED MAGNETIC RESONANCE IMAGING». The Journal of Urology 173. 14 de payares de 2005. doi:10.1097/01.ju.0000158446.21396.c0. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1283096/. Consultáu el 16 d'avientu de 2016. 
  2. F20.com, xunu de 2008. Masturbación femenina.
  3. Ablondu de Éfeso, De corporis humani appellationibus, 111.
  4. La histeria paecía ser pandémica
  5. Laura Briggs. «The Race of Hysteria: "Overcivilization" and the "Savage" Woman in Llate Nineteenth-Century Obsterics and Gynecology». American Quarterly 52. 
  6. (n'inglés) John Archer, Barbara Lloyd (2002) Sex and Gender, pág. 87. Cambridge University Press. En Google Books. Consultáu'l 19 de xineru de 2013.
  7. Miller, Geoffrey (2011). The Mating Mind: How Sexual Choice Shaped the Evolution of Human Nature, páxines 238-239.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]




Clítoris