Cambéu d'estáu

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Esta diagrama amuesa la nomenclatura pa les distintes transiciones de fase la so relación cola variación de la entalpía.
Animación de cómo'l xelu pasa a estáu líquidu nun recipiente. Los 50 minutos trescurríos concentrar en 5 segundos.

En física y química denominar cambéu d'estáu a la evolución de la materia ente dellos estaos d'agregamientu ensin qu'asoceda un cambéu na so composición.[1] Los trés estaos más estudiaos y comunes na Tierra son el sólidu, el líquidu y el gaseoso; sicasí, l'estáu d'agregamientu más común nel Universu ye'l plasma, material del que tán compuestes les estrellas (si refúgase la materia escuro).

Los tipos de cambéu d'estáu[editar | editar la fonte]

Son los procesos nos qu'un estáu de la materia camuda a otru calteniendo una semeyanza na so composición. De siguío descríbense los distintos cambeos d'estáu o tresformamientos de fase de la materia:[1]

  • Fusión: Ye'l pasu d'un sólidu al estáu líquidu per mediu del calor; mientres esti procesu endotérmico (procesu qu'absuerbe enerxía pa llevase a cabu esti cambéu) hai un puntu en que la temperatura permanez constante. El "puntu de fusión" ye la temperatura a la cual el sólidu fúndese, polo qu'el so valor ye particular pa cada sustanza. Diches molécules van mover nuna forma independiente, tresformándose nun líquidu. Un exemplu podría ser un xelu derritiéndose, pos pasa d'estáu sólidu al líquidu.
  • Solidificación: Ye'l pasu d'un líquidu a sólidu per mediu del enfriamientu; el procesu ye exotérmico. El "puntu de solidificación" o de conxelación ye la temperatura a la cual el líquidu se solidifica y permanez constante mientres el cambéu, y coincide col puntu de fusión si realizar de forma lenta (reversible); el so valor ye tamién específicu.
  • Vaporización y ebullición: Son los procesos físicos nos qu'un líquidu pasa a estáu gaseosu. Si realízase cuando la temperatura de la totalidá del líquidu iguala al puntu de ebullición del líquidu a esa presión al siguir caleciendo'l líquidu, ésti absuerbe'l calor, pero ensin aumentar la temperatura: el calor emplegar na conversión de l'agua n'estáu líquidu n'agua n'estáu gaseosu, hasta que la totalidá de la masa pasa al estáu gaseosu. Nesi momentu ye posible aumentar la temperatura del gas.
  • Condensación: Denominar condensación al cambéu d'estáu de la materia que se pasa de forma gaseosa a forma líquida. Ye'l procesu inversu a la vaporización. Si produz un pasu d'estáu gaseosu a estáu sólidu de manera directa, el procesu ye llamáu sublimación inversa. Si produz un pasu del estáu líquidu a sólidu denominar solidificación.
  • Sublimación: Ye'l procesu que consiste nel cambéu d'estáu de la materia sólido al estáu gaseosu ensin pasar pol estáu líquidu. Un exemplu clásicu de sustanza capaz de sublimarse ye'l xelu seco.
  • Desionización: Ye'l cambéu d'un plasma a gas.

Ye importante faer notar qu'en toes los tresformamientos de fase de les sustances, éstes nun se tresformen n'otres sustances, solo camuda'l so estáu físicu.

Los cambeos d'estáu tán estremaos xeneralmente en dos tipos: progresivos y regresivos.

  • Cambeos progresivos: Vaporización, fusión y sublimación progresiva.
  • Cambeos regresivos: Condensación, solidificación y sublimación regresiva

La siguiente tabla indica cómo se denominen los cambeos d'estáu:

Inicial\Final Sólidu !width="200"|Líquidu !width="200"|Gas


Plasma |-pt

t kb

Sólidu !bgcolor="#c0c0c0"|.


fusión sublimación, sublimación progresiva o sublimación directa !bgcolor="#c0c0c0"|
Líquidu |

solidificación

evaporación o ebullición
Gas sublimación inversa, regresiva o deposición condensación y licuefacción (llicuación) Ionización
Plasma !bgcolor="#c0c0c0"| Desionización


Tamién puede vese claramente col siguiente gráficu:

Estados.svg

Puntu de fusión[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Puntu de fusión
Puntos de fusión (n'azul) y puntos de ebullición (en rosado) de los ocho primeros acedos carboxílicos (°C).

El puntu de fusión ye la temperatura a la cual la materia pasa d'estáu sólidu a estáu líquidu, esto ye, fúndese.[1]

Al efeuto de fundir un metal llámase-y fusión (nun podemos confundilo col puntu de fusión). Tamién se suel denominar fusión al efeuto de licuar o dilir una sustanza sólido, conxelada o pastosa, en líquida.

Na mayoría de les sustances, el puntu de fusión y de conxelación, son iguales. Pero esto non siempres ye asina: por casu, el agar-agar fundir a 85 °C y se solidifica a partir de los 31 °C a 40 °C; esti procesu conozse como histéresis.

En xeoloxía, denominar puntu de solidus a la temperatura na qu'empieza a fundise una roca y puntu de liquidus a la temperatura na que la fusión ye total. Tanto la presencia d'agua como un amenorgamientu de la presión pueden rebaxar los puntos de solidus y liquidus d'una roca, facilitando la formación de magmas ensin aumentar la temperatura.[2].

Puntu de ebullición[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Puntu de ebullición

El puntu de ebullición ye aquella temperatura na cual la materia camuda d'estáu líquidu a gaseosu[1]. Espresáu d'otra manera, nun líquidu, el puntu de ebullición ye la temperatura a la cual la presión de vapor del líquidu ye igual a la presión del mediu qu'arrodia al líquidu. Neses condiciones puede formase vapor en cualquier puntu del líquidu.

La temperatura d'una sustanza o cuerpu depende de la enerxía cinética media de les moléculas. A temperatures inferiores al puntu de ebullición, namái una pequeña fracción de les molécules na superficie tien enerxía abonda pa romper la tensión superficial y escapar. Esta medría d'enerxía constitúi un intercambiu de calor que da llugar al aumentu de la entropía del sistema (enclín al desorde de les partículas que lo componen).

El puntu de ebullición depende de la masa molecular de la sustanza y del tipu de les fuercies intermoleculares d'esta sustanza. Pa ello debe determinar si la sustanza ye covalente polar, covalente non polar, y determinar el tipu d'enllaces (dipolo permanente - dipolo inducíu o pontes d'hidróxenu).

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Rosales, Elizabeth. Quimica 1 pa bachilleratu/ Chemistry 1 for High School (en es). DO NOT USE. ISBN 9789681866327.
  2. Anguita, F. y Moreno, F. (1991). Proceso xeolóxicos internos. Editorial Rueda, 73-101. ISBN 84-720-063-8.



Cambio de estado