Bashar al-Ásad

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Bashar al-Ásad
Bashar al-Assad.jpg
19. Presidente de Siria Traducir

17 xunetu 2000 -
Abdul Halim Khaddam Traducir
Vida
Nacimientu

Damascu11  de setiembre de 1965

(53 años)
Nacionalidá Bandera de Siria Siria
Llingua materna árabe
Familia
Padre Hafez al-Asad
Madre Anisa Makhlouf
Casáu/ada con Asma al-Assad Traducir  (avientu 2000 -
Hermanos/es
Familia
Pueblu Familia Assad Traducir
Estudios
Estudios Universidad de Damasco Traducir
(1982 - 1988) títulu de grau : Medicina
Llingües árabe
Oficiu
Oficiu políticu, oftalmólogu y líder militar
Premios
Serviciu militar
Cuerpu militar Fuerces Armaes Árabes Siries
Ejército Árabe Sirio Traducir
Guardia Republicana Traducir
Graduación Mariscal
Lluchó en Guerra civil siria
Creencies
Relixón Alauismo Traducir
Partíu políticu Partido Baaz Árabe Socialista en Siria Traducir
Partíu Árabe Socialista Baaz
IMDb nm1519747
sana.sy/eng/article/5.htm
Cambiar los datos en Wikidata

Bashar Háfez al-Ásad ([baʃˈʃaːr ˈħaːfezˤ elˈʔÁsad] n'árabe, بشار حافظ الأسد , Baššār Ḥāfiẓ al-ʾÁsad; Damascu, 11 de setiembre de 1965) ye l'actual presidente de Siria, gobernando dende l'añu 2000 n'asocediendo al so padre, Háfez al-Ásad, quien presidió'l país mientres 29 años hasta la so muerte.

Al-Ásad graduar na Escuela de Medicina de la Universidá de Damascu en 1988, y empezó a trabayar como médicu militar nel Exércitu Árabe Siriu. Cuatro año más tarde, atendió a estudios de posgráu en Londres, especializándose en Oftalmoloxía. En 1994 el so hermanu mayor, Basel, morrió nun accidente de tráficu. Bashar volvió a Siria pa retomar el papel del so hermanu como herederu natural. Entró na academia militar, y encargóse de la ocupación siria al Líbanu en 1998. En avientu del añu 2000 Assad casóse con Asma al-Ásad, llicenciada n'Informática y analista económica del Deutsche Bank y JP Morgan. Al-Ásad foi confirmáu pol electoráu nacional como presidente nel añu 2000, en 2007 y en 2014, tres la votación del Conseyu Popular de Siria pa proponer al presidente en dambes ocasiones.[1][2]

Vistu primeramente pola comunidá internacional como un reformista en potencia,[3][4] esta mira cesó cuando empezaron les manifestaciones y posteriores llevantamientos armaos, que, al pie de la respuesta del so gobiernu pa ganalos, desencadenó la guerra civil siria, descrita por dellos analistes como parte del movimientu de la llamada «Primavera Árabe».[5] La oposición dientro del país, los Estaos Xuníos, Canadá, los países miembros de la Xunión Europea y los miembros de la Lliga Árabe, pidieron darréu la dimisión d'a el-Ásad como presidente.[6][7][8] Los aliaos de Siria, ente los que s'atopa Rusia, argumentaron sicasí, que la guerra civil ye la resultancia d'un sofitu directu de Occidente a mercenarios y grupos yihadistas.[9]

El gobiernu d'a el-Ásad describióse como laicu,[10] pero foi acusáu per países que sofiten a los sos opositores y los sos medios de comunicación y organizaciones como un «dictador sectariu».[11][12][13][14][15]

Biografía[editar | editar la fonte]

Infancia[editar | editar la fonte]

La familia Ásad a principios de la década de 1970. Bashar atopar nel estremu esquierdu.

Bashar al-Ásad nació en Damascu el 11 de setiembre de 1965, fíu de Aniseh y Háfez al-Ásad.[16] El so padre, nacíu nuna familia probe d'orixe alauita, xubió nos rangos del Partíu Baath pa tomar el control de la caña siria na revolución correutiva siria de 1970, rematando na so presidencia.[ensin referencies] Hafez al-Ásad xubió a los sos partidarios dientro del Partíu Baath, munchos d'orixe alauita tamién.[16][17] El so apellíu n'árabe significa "el lleón".[18]

Al contrariu que los sos hermanos, Basel y Shabbih Maher, y la so hermana Bushra, Bashar yera calláu y reserváu y diz que nun tenía interés na política o l'Exércitu.[19] Más tarde dixo que solo llegó a entrar na oficina del so padre una vegada mientres taba na presidencia, y nunca falaba de política con él.[20] Tomó la so educación primaria y secundaria na Escuela Franco-Árabe d'a el-Hurriya, en Damascu.[19] En 1982, graduar del institutu y foise pa estudiar medicina na Universidá de Damascu.[21]

Carrera[editar | editar la fonte]

En 1988 Bashar el-Ásad graduar de la escuela médica y empezó a trabayar como doctor nel Exércitu nel hospital militar más grande, "Tishrin", nes contornes de Damascu.[22][23] Cuatro año más tarde foise al Reinu xuníu de mano los sos estudios de posgráu en oftalmoloxía nel Hospital Western Eye, parte del grupu d'hospitales d'aprendizaxe de St. Mary en Londres.[24] Nesa dómina Bashar tenía poques aspiraciones polítiques.[25] El so padre tuviera preparando al so hermanu mayor Basel como futuru presidente, anque él nunca declaró les sos intenciones.[26] Bashar, sicasí, foi llamáu en 1994 al Exércitu Árabe Siriu tres la muerte de Basel nun accidente de tráficu.

Llegada al poder[editar | editar la fonte]

La familia Ásad en 1994. Nel frente atópense Hafez al-Ásad y la so esposa, Anisa Makhlouf. Tras atópense d'esquierda a derecha: Maher (comandante de la Guardia Republicana), Bashar al-Ásad, Basel al-Ásad, Majid y Bushra al-Ásad.
Bashar al-Ásad xuntu al ex-presidente de Brasil Lula da Silva en 2010.

Pocu dempués de la muerte de Basel, Hafez al-Ásad tomó la decisión de faer de Bashar el nuevu herederu.[27] Mientres los próximos 6 años y mediu, hasta la so muerte nel añu 2000, Hafez encargar de preparar sistemáticamente a Bashar pal so toma de poder. La preparación pa una transición ensin contratiempos facer en trés niveles. De primeres, xeneróse sofitu pa Bashar nel Exércitu y l'aparatu de seguridá. De segundes, la imaxe de Bashar establecer col públicu. Y a lo último, Bashar familiarizar colos mecanismos pa gobernar un país.[28]

Pa establecer los sos credenciales nel Exércitu, Bashar entró en 1994 na Academia Militar de Homs, al norte de Damascu. En 1997 xubió nel Exércitu siriu a Teniente Coronel, y en xineru de 1999 llegó al rangu de Coronel.[22][29][30] Pa llograr sofitu nel Exércitu, los comandantes de división mayores fueron obligaos a xubilase, y ocuparon los sos llugares comandantes nuevos, nuevos y alauitas con llealtá escontra Bashar.[31]

Paralelamente a la so carrera militar, Bashar encargar de los asuntos públicos. Concedióse-y poder y convirtióse n'asesor políticu del presidente Hafez al-Ásad y xefe de la oficina de quexes del ciudadanu. Llevó a cabu una campaña en contra de la corrupción, lo que-y dexó esaniciar a rivales potenciales pa la presidencia.[22]

En 1998 Bashar encargar de la ocupación siria del Líbanu. Dende la década de 1970 encargárase'l vicepresidente Abdul Khaddam, unu de los pocos oficiales sunníes nel gobiernu de Ásad y posible candidatu hasta entós pal cargu de presidente.[31] Al ocupase de los asuntos sirios nel Líbanu, Bashar foi capaz d'estremar a Khaddam y establecer la so propia base de poder nel país.[32] Esi mesmu añu, en consultándolo con políticos llibaneses, Bashar punxo a Emile Lahoud, un aliáu lleal, como Presidente del Líbanu y estremó alex primer ministru Rafik Hariri.[33]

Pa debilitar entá más l'antiguu orde siriu nel Líbanu, Bashar reemplazó al llonxevu Altu comisariu de facto del Líbanu Ghazi Kanaan, con Rustum Ghazali.[34]

Presidencia[editar | editar la fonte]

Bashar xuntu cola so esposa y primer dama Asma al-Ásad

Al morrer el so padre nel añu 2000, Bashar foi xubíu a Xeneral del Estáu Mayor y Xefe Supremu de les Fuerces Armaes siries. Nomáu candidatu únicu pol Partíu Baath Árabe Socialista pa la presidencia de la República, foi escoyíu por aciu referéndum el 10 de xunetu de 2000, tomando posesión el 17 de xunetu. L'empiezu del so mandatu plantegó una esperanza de cambéu democráticu y una apertura económica neolliberal que foi bien recibida por Occidente (Francia concedió-y el so Lexón d'Honor, que-y foi retirada en 2018[35]).

Sicasí, el tiempu demostró la continuidá de la política del so padre. Tres l'apertura democrática» de 2012 alicó les sos polítiques neolliberales capitalistes[36][37][38] promoviendo privatizaciones[39] ganándose nuevos socios internacionales como China.[40][41] Tamién empezó una promoción al turismu de les costes del mediterraneo siriu.[42]

Ante l'amenaza de la idea de guerra preventiva llevada a cabu pola alministración estauxunidense, la inestabilidá nel Líbanu (onde Siria caltenía una fuerte presencia militar) y les constantes tensiones col so vecín Israel, Bashar al-Ásad intentó tener un discursu reformista que pudiera satisfaer los deseos de la Xunión Europea y Estaos Xuníos, pero que na práutica nun supón nenguna concesión al movimientu opositor siriu.[ensin referencies]

La fuerte presión internacional sobre Bashar al-Ásad tres la muerte del ex primer ministru llibanés Rafik Hariri, que la so autoría foi atribuyida a los servicios secretos sirios, fixo qu'A el-Ásad mandara retirar les tropes siries aparcaes nel Líbanu.[ensin referencies] Bashar al Ásad foi reelexíu nun referéndum convocáu al efeuto el 27 de mayu de 2007, boicotiáu pola oposición nel esiliu y nel que llogró un 97,62% de sufraxos favorables.[43] Foi reelexíu nuevamente na eleición presidencial del 3 de xunu de 2014.[44]

Dende 2011, col entamu de la Guerra Civil Siria, distintos países árabes, la Xunión Europea, Estaos Xuníos, Turquía y otros gobiernos esixeron l'arrenunciu de Bashar al-Ásad, ente que gobiernos d'otros países como Irán (principal aliáu na rexón), Rusia, China, Corea del Norte, Venezuela, Bolivia, Ecuador y Cuba conderguen o nun sofiten la intervención estranxera nin el cambéu de gobiernu en Siria.[ensin referencies]

En xineru de 2013, dempués de que l'unviáu poles Naciones Xuníes y la Lliga Árabe, Lakhdar Brahimi, dixo que al-Ásad nun tien de participar nun gobiernu de transición, Walid Mualem, Ministru d'Esteriores siriu, llamó a los grupos de la oposición a xuntase con un nuevu gabinete baxu al-Ásad, pero namái si «refuguen la intervención estranxera» en Siria.[45]

El Secretariu d'Estáu de los EE.UU, John Kerry, llegó a almitir n'audios peneraos l'usu inicial del grupu Estáu Islámicu pa derrocar al mandatariu siriu.[46][47]

Vida privada[editar | editar la fonte]

Ásad fala inglés fluyíu y tien dotes de conversación básiques en francés, habiendo estudiáu na escuela francu-árabe d'a el-Hurriyah en Damascu.[ensin referencies] N'avientu del añu 2000 Ásad casóse con Asma al-Ásad, Akhras de soltera,[48] una ciudadana británica d'orixe siriu, natural de Acton (Londres).[49] El 3 d'avientu de 2001 convertir en padres del so primer fíu, Hafez, llamáu n'honor del so güelu Hafez al-Ásad. Zein nació'l 5 de payares de 2003, y Karim el 16 d'avientu de 2004.[ensin referencies] Ásad mora nel Palaciu Presidencial en Damascu, onde tamién vivió'l so padre mientres foi presidente.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. (en inglés) Syrians Vote For Assad in Uncontested Referendu. The Washington Post. 28 de mayu de 2007. http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2007/05/27/AR2007052701117.html. 
  2. «Syria's Assad wins another term» (en inglés). BBC (British Broadcasting Corporation). 29 de mayu de 2007. http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/6700021.stm. 
  3. «el_assad CIDOB». Consultáu'l 18 de payares de 2015.
  4. «El lleón con piel de corderu: Bachar al Ásad, en 10 claves - 20minutos.es». https://plus.google.com/+20minutos.+Consultáu'l 18 de payares de 2015.
  5. Lesch, 2011, p. 2.
  6. Bassem Mroue (18 d'abril de 2011). «Bashar Assad Resignation Called For By Syria Sit-In Activists» (en inglés). The Huffington Post. Archivado del original el 12 de mayu de 2011. https://web.archive.org/web/20110512045222/http://www.huffingtonpost.com/2011/04/18/bashar-assad-resignation-syria-protest_n_850657.html. Consultáu 'l 20 d'abril de 2011. 
  7. Obama y l'UE piden la dimisión de Ásad. Reuters. 18 d'agostu de 2011. http://es.reuters.com/article/topNews/idESMAE77H0K520110818. Consultáu 'l 5 d'ochobre de 2013. 
  8. La Lliga Árabe pide l'arrenunciu de Ásad pa dar salida al conflictu siriu. El Mundu. 23 de xunetu de 2012. http://www.elmundo.es/elmundo/2012/07/23/internacional/1343034938.html. Consultáu 'l 5 d'ochobre de 2013. 
  9. «so-sofitu-a-siria-asi-sía-atacada-por estaos xuníos-5342.html Rusia va sofitar a Siria en casu d'un ataque d'Estaos Xuníos» (6 de setiembre de 2013). Consultáu'l 29 de mayu de 2014.
  10. Bronner, Stephen (2007). Peace Out of Reach: Middle Eastern Travels and the Search for Reconciliation (en inglés), 63.
  11. dictador-bashar-al-assad-afirmo-que-esta-decidíu-reconquistar-toa siria/ El dictador Bashar al Assad afirmó que ta decidíu a reconquistar toa Siria. 12 de febreru de 2016. http://www.infobae.com/2016/02/12/1789564-el dictador-bashar-al-assad-afirmo-que-esta-decidíu-reconquistar-toa siria/. Consultáu 'l 7 de setiembre de 2016. 
  12. pueblu siriu-amenaciáu-poles intrigues-imperialistes-y-el sectarismu El pueblu siriu, amenaciáu poles intrigues imperialistes y el sectarismu. http://www.izquierdarevolucionaria.net/index.php/oriente-mediu/siria/8461-el pueblu siriu-amenaciáu-poles intrigues-imperialistes-y-el sectarismu. Consultáu 'l 7 de setiembre de 2016. 
  13. (en inglés) The Assad files: How Syrian dictator handed 'Kill List' of hundreds of Islamic State fighters to British MPs. 11 de xunu de 2016. http://www.telegraph.co.uk/news/2016/06/11/the-assad-files-how-syrian-dictator-handed-kill-list-of-hundreds/. Consultáu 'l 7 de setiembre de 2016. 
  14. Bashar al Assad, dictador per encargu. 14 d'ochobre de 2015. http://www.abc.es/internacional/20151014/abci-assad-perfil-201510131239.html. Consultáu 'l 7 de setiembre de 2016. 
  15. ¿Puede dialogase col presidente siriu Bashar Rustíi?. 7 de marzu de 2015. https://mundu.sputniknews.com/firmes/20150306/1035155081.html. Consultáu 'l 7 de setiembre de 2016. 
  16. 16,0 16,1 Zisser, 2007, p. 20.
  17. Patrick Seale (15 de xunu de 2000) (en inglés). Hafez al-Assad. Londres. http://www.guardian.co.uk/theguardian/2000/jun/15/guardianweekly.guardianweekly1. Consultáu 'l 19 de marzu de 2011. 
  18. Houghton Mifflin, 2003, p. 74.
  19. 19,0 19,1 Zisser, 2007, p. 21.
  20. Syria. Payares de 2009. http://ngm.nationalgeographic.com/2009/11/syria/belt-text/2. Consultáu 'l 24 de payares de 2011. 
  21. Leverett, 2005, p. 59.
  22. 22,0 22,1 22,2 «[Bashar Assad: A Biography]» (en rusu) Асад Башар : биография. http://www.ladno.ru/person/rustíi/bio/. Consultáu 'l 23 de setiembre de 2011. 
  23. (en inglés) ‘We are going to send him on a trip. Bye, bye Hariri. Rot in hell'. Londres. 22 d'ochobre de 2005. http://www.thetimes.co.uk/tto/news/world/middleeast/article2604469.ece. Consultáu 'l 26 d'abril de 2010. 
  24. Leverett, 2005, p. 60.
  25. Minahan, 2002, p. 83.
  26. Tucker y Roberts, 2008, p. 167.
  27. Zisser, 2007, p. 35.
  28. Leverett, 2005, p. 61.
  29. Zisser, 2007, p. 30.
  30. CNN Transcript - Breaking News: President Hafez Al-Assad Assad of Syria Confirmed Dead. CNN. 10 de xunu de 2000. http://transcripts.cnn.com/TRANSCRIPTS/0006/10/bn.01.html. Consultáu 'l 3 d'agostu de 2010. 
  31. 31,0 31,1 Ma'oz, Ginat y Winckler, 1999, p. 41.
  32. Zisser, 2007, p. 34–35.
  33. Blanford, 2006, p. 69–70.
  34. Blanford, 2006, p. 88.
  35. [1]
  36. (en inglés) In Syria, Follow the Money to Find the Roots of the Revolt. 8 d'abril de 2013. http://www.thedailybeast.com/articles/2013/04/08/in-syria-follow-the-money-to-find-the-roots-of-the-revolt.html. Consultáu 'l 15 de setiembre de 2016. 
  37. «How Bashar al-Assad took Syria to the brink -- and beyond» (inglés). CNN (6 de setiembre de 2013). Consultáu'l 15 de setiembre de 2016.
  38. «Assad's Family: The Unrecognized Nuances and the Politics» (en Inglés). Huffpost. 13 de mayu de 2013. http://m.huffpost.com/us/entry/3152404. Consultáu 'l 15 de setiembre de 2016. 
  39. «Capítulu III: Money talks», Jihad Academy: the Rise of Islamic State (en Inglés). Bloomsbury.
  40. «Syria: EU Billateral Trade and Trade with the World». European Commission. Consultáu'l 18 de setiembre de 2011.
  41. «The World Factbook». CIA. Consultáu'l 17 de setiembre de 2011.
  42. ¿Vacaciones en Siria?. 14 de setiembre de 2016. http://www.ambito.com/854672-vacaciones-en-siria. Consultáu 'l 15 de setiembre de 2016. 
  43. Syrians Vote For Assad in Uncontested Referendu: Foes of President Boycott Election, Washington Post, 28 de mayu de 2007 (inglés)
  44. Bashar al-Assad wins re-election in Syria as uprising against him rages on. 4 de xunu de 2014. https://www.theguardian.com/world/2014/jun/04/bashar-al-assad-winds-reelection-in-landslide-victory?0p19G=c. Consultáu 'l 29 de setiembre de 2016. 
  45. Syria crisis: Foreign Minister Mualem calls for talks. 19 de xineru de 2013. http://www.bbc.co.uk/news/world-middle-east-21106163. Consultáu 'l 16 de febreru de 2013. 
  46. . http://www.hispantv.com/noticies/ee-uu-/329487/kerry-audiu-peneráu-utilizar-daesh-derrocar-rustíi-siria. 
  47. (en es-ye) terroristes-en siria secretariu-de-estáu-john-kerry.html Estaos Xuníos confiesa oficialmente que sofitó a los terroristes en Siria: secretariu de estado John Kerry. http://www.elclarin.cl/web/noticies/curties/21188-ene-9-a-les-10-32-pm-estaos-xuníos-confiesa-oficialmente-que-sofitu-a-los terroristes-en siria secretariu-de-estáu-john-kerry.html. Consultáu 'l 10 d'agostu de 2018. 
  48. «The road to Damascus (all the way from Acton)» (en inglés). BBC News (British Broadcasting Corporation). 31 d'ochobre de 2001. http://news.bbc.co.uk/1/hi/uk/1630134.stm. Consultáu 'l 26 d'abril de 2010. 
  49. «Syria factfile: Key figures». The Daily Telegraph (Londres). 24 de febreru de 2003. http://www.telegraph.co.uk/news/1400296/Syria-factfile-Key-figures.html. Consultáu 'l 26 d'abril de 2010. 

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Plantía:Wikinoticiascat


Predecesor:
Hafez al-Rustíi
Coat of arms of Syria.svg
Presidente de Siria

17 de xunetu de 2000-actualidá
Socesor:
nel cargu






Bashar al-Ásad