Saltar al conteníu

Asio capensis

De Wikipedia
Asio capensis
Estáu de caltenimientu
Esmolición menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Strigiformes
Familia: Strigidae
Xéneru: Asio
Especie: A. capensis
(Smith, 1834)
Consultes
[editar datos en Wikidata]

Asio capensis[2] ye una especie d'ave estrigifrome de la familia Strigidae que vive en África.

Descripción[editar | editar la fonte]

Exemplar en Sudáfrica.

El uxu moru mide unos 35–37 cm de llongura con un valumbu alar de 82–99 cm. Tien un aspeutu similar al uxu campestre (Asio flammeus) que ye llixeramente mayor. El plumaxe de les sos partes cimeros ye pardu, cuasi ensin veteado, y les sos partes inferiores son ablancazaes con llistáu castañu. Estrémase del so pariente pola uniformidá del marrón de les sos partes cimeros, una y bones l'uxu campestre amuesa un trupu veteado escuru. El uxu moru presenta un marcáu discu facial, tien los güeyos mariellos col iris negru, y copetes a manera d'oreyes curtios que xeneralmente nun son visibles por que nun los suel tener arizaos. Tien ales llargues que-y dexen entamar lenta y silenciosamente cuando caza.

Distribución[editar | editar la fonte]

Estiéndese principalmente pol África subsaḥariana anque tamién s'atopa nel norte de Marruecos, a lo que debe'l so nome común, y esisten pequeñes poblaciones aisllaes nos montes del interior de Madagascar.[1]

Comportamientu[editar | editar la fonte]

Asio capensis tingitanus

De cutiu ta posáu nel suelu o sobre postes baxos. Suel cazar en campu abierto, y con frecuencia pel día. Aliméntase principalmente d'inseutos, pero tamién caza pequeños mamíferos, como royedores, y aves.

El uxu moru añera nel suelu en humerales estenos, onde pon ente 2-4 güevos escondíos ente la vexetación.

La so llamada ye un kaar similar al d'una xaronca y tamién emite siseos tipu "shrss".

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 BirdLife International (2012). «'Asio capensis'» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2012.1. Consultáu'l 4 de xunu de 2013.
  2. Bernis, F; De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J. «Nombres en castellano de las aves del mundo recomendados por la Sociedad Española de Ornitología (Quinta parte: Strigiformes, Caprimulgiformes y Apodiformes)». Ardeola. Handbook of the Birds of the World (Madrid: SEO/BirdLife) 47 (1):  páxs. 123-130. ISSN 0570-7358. https://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_47_1_quinto.pdf.  Consultáu'l .

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]