Loligo vulgaris

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
Uiquipedia:Wikipedia:Llista d'artículos que toa Wikipedia tien que tener/Archivu
Lulia, Xibión, Calamar
Loligo vulgaris.jpg
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Mollusca
Clas: Cephalopoda
Subclas: Coleoidea
Superorde: Decapodiformes
Orde: Teuthida
Familia: Loliginidae
Xéneru: Loligo
Especie: L.vulgaris
Nome binomial
Loligo vulgaris
L.,

La Lulia (Loligo vulgaris), Xibión, o Calamar, ye un moluscu marín perteneciente a la clase Cephalopoda, subclase Coleoidea, orde Teuthida, con dos subórdenes principales: Myopsina y Oegopsina (el últimu inclúi al Architeuthis dux, el calamar xigante y al Mesonychiteuthis hamiltoni o calamar colosal).

El potarru (Ver artículu principal: Potarru), ye un moluscu marín cefalópodu que pertenez a la clase Cephalopoda, subclase Coloidea, orden Decápodos, con un aldéu asemeyáu al del calamar col que suel trafulcase davezu. El nome científicu ye Ommatostrephes sagittatus.

Anatomía[editar | editar la fonte]

Los xibiones, lulies, o calamares tienen dos branquies, y un sistema circulatoriu zarráu asociáu formáu por un corazón sistémicu y dos corazones branquiales.

Los sos tentáculos musculaos tan dotaos de ventoses, y si son arrancaos no tornen a xorrecer. Los calamares puen camuflase nel mediu con gran facilidá pa evitar a los sos depredadores.

Tamién tienen unes célules denomaes cromatóforos na so piel, y dan-y al xibión o calamar la cualidá de camudar de color en casu de pelligru, estratexa que combinen cola espulsión de la tinta que producen. La so cadarma ósea ye interna, a desemeyanza d'otros animales paecíos, como'l pulpu, que carez d'ella; y ta formada por una pieza delgada y plana xunía al so cuerpu. Disponen d'un órganu denomáu hipónomu, que-yos dexa movese al espulsar agua a presión.

La boca del calamar tien un picu afiláu, qu'usa pa matar y esmembrar a les sos preses en trozos remanables. Nos estómados de munchos xibartes capturaos, alcuéntrense picos de calamares, darréu que ye la única parte d'esti animal que nun ye dixerible. La boca del calamar aloxa la rádula, la llingua primitiva común de tolos moluscos sacantes los bivalvos y los aplacóforos. La Lulia ye esclusivamente carnívora, alimentándose de pexes y otros invertebraos, que capturen con dos tentáculos diferenciados de mayor llonxitú. Son voraces, de movimientos mui rápidos y con un xorrecimientu mui aceleráu, puen llegar a ser mui abondantes en dalgunos mares. La mayoría viven un añu, y muerren dempués de desgüevar, magar que dalgunes especies xigante puen vivir dos o más años.

La mayoría de los xibiones o calamares nun miden más de 6 dm, magar que los xibiones xigantes puen algamar hasta 13 m. En 2003, descubrióse un individuu d'una especie abundante pero mui poco conocía, Mesonychoteuthis hamiltoni. Los indivíduos d'esta especie puen llegar a midir hasta 14 m, convirtíendose asina nel invertebráu más grande del mundu, y poseedor del güeyu más grande del reinu animal. Los xibiones xigantes tan mui presentes na lliteratura y el folclor tradicional, na mayoría de los casos asociaos a terribles ataques.

En Ḷḷuarca (Conceyu de Valdés) el CEPESMA (Coordinadora pal Estudiu y Proteición de les ESpecies MArines) acueye los xibiones xigantes, mas grandes y meyor conservaos del mundu. El caladeru de Carrandi, na vertical de la costa de Colunga y unes 10 - 40 milles al NE de Xixón, ye ún de los puntos más importantes del mundu en presencia d'estos exemplares, non namái como hábitat estable, sinón como población reproductora, darréu que foren capturao nesti área, los dos únicos machos capturaos nel atlánticu, al sur del paralelu de la costa Irlandesa. Tamién nes costes de Ribadesella, capturóse un exemplar de Taningia danae, que ye'l mayor del mundu. Estos exemplares viven ente 400 y 2000 metros de profundidá. Tamién existe un exemplar de calamar xigante nel muséu acuariu del Centro de Experimentación Pesquera, perteneciente a la Conseyería de Mediu Ambiente del Principáu d'Asturies, asitiáu nel barriu xixonés de La Calzada.

El Loligo vulgaris n'Asturies[editar | editar la fonte]

Según l'académicu Emilio Barriuso, nel so Atlas Léxico Marinero de Asturias, el Loligo vulgaris recibe nos puertos pesqueros d'Asturies el nome xeneralizáu de calamar, si bien recueye otres denominaciones como lula, nome col qu'antiguamente yera conocíu en Tapia; lulia, como lu tienen llamao nel puertu de Ḷḷuarca (Valdés); llulla, ye'l nome que recibe n'Ouviñana y Cuideiru; y, finalmente, xibión ye como tamién conocen a la especie en Xixón, Candás y Llastres.

Nel añu 2006 desembarcáronse y ruláronse nos puertos asturianos 43.383,6 Kg de calamar por un valor total de 607.353,30 €.

Clasificación[editar | editar la fonte]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]