Xeografía d'Asturies

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Relieve d'Asturies.

El Principáu d'Asturies (Principáu d'Asturies en asturianu) ta allugáu al norte de la Península Ibérica, n'Europa occidental. Tien una estensión total de 10.604 km².

Índiz

Xeografía política[editar | editar la fonte]

División municipal d'Asturies.
Asturies ta estremada alministrativamente en 78 conceyos o conceyos. Per debaxo del conceyu ta la figura de la parroquia, que nun tien que coincidir necesariamente cola eclesiástica. Esta figura nun foi desenvuelta legalmente en tolos conceyu,entá anque oficiosamente emplegar en toos. Percima de los conceyos l'Estatutu d'Autonomía contempla la posibilidá de crear contornes, anque inda nun se formó nenguna. Sicasí, si hai mancomunidaes, que consisten na agrupación d'un númberu de conceyos con un fin común. Los principales nucleos de población seríen aquellos que conformen la famosa "ciudá ástur" (Uviéu-Xixón-Avilés), tamién pa esti casu, esisten otres denominaciones como'l "triángulu ástur". Esiste otra aglomeración de conceyos nel centru de la rexón conocida como'l "ocho ástur" seríen les ciudaes de Uviéu, Xixón, Avilés, Llangréu y Mieres. Estos cinco concejo si faemos una contorna xuniéndolos formaríase un ocho d'ende la denominación. Uviéu, Xixón, Avilés y Siero seríen los únicos conceyos que superaríen los 50.000 habitantes y mui cerca d'esi estragal taríen Llangréu y Mieres. Nun hai qu'escaecer otros nucleos (yá nes nales de la rexón) que tuvieron y tienen un papel bien importante como centralizadores de servicios de la so área n'especial Cangas, Ḷḷuarca, Navia y Les Arriondes toes elles, cuantimás la primera, actúen como pequeñes ciudaes dominantes d'un ampliu territoriu.[editar | editar la fonte]

Vexetación[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Flora d'Asturies

Asturies atopar na denominada España verde. Atópense principalmente dos tipos de vexetación: Per un sitiu, son frecuentes los carbayus, hayas, texos... Por otru, en zones de monte, pueden atopase encinas, castaños...

Relieve[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Montes d'Asturies

Asturies ye una rexón montascosa caracterizada pola situación, al sur, de la cordal Cantábricu. El Cordal, que dixebra la rexón del Pandu, percuerre la rexón d'Este a Oeste nun tramu de cerca de 200 km en llinia recta, con altitúes que van dende daqué más de los 1000 m nel este, hasta los 2600 m de los Picos d'Europa. Dende'l puntu de vista del relieve pueden estremase les siguientes unidaes:

A. La divisoria de agua Douru-Cantábricu, la mesma cordal Cantábricu —con dos macizos aisllaos d'importancia, Picos d'Europa y macizu de Ubiña—, que d'oeste a este ta constituyida poles siguiente seición[editar | editar la fonte]

el macizu de Ubiña, el principal macizu del centru, con 58 cumes qu'algamen los 2400 m;[editar | editar la fonte]

  • B. Les sierres interiores, estribaciones del cordal Cantábricu que s'enfusen na rexón.
  • nel Occidente, en direición casi perpendicular S-N, llindando valles polos que cuerren los principales ríos:
  • na parte central, llindando los principales valles de la rexón:
  • na parte oriental, en direición más inclinada:
  • C. Les sierres prelitorales y mariniegues :

Clima[editar | editar la fonte]

El clima xeneral n'Asturies ye oceánicu, con precipitaciones abondoses partíes a lo llargo del añu y temperatures nidies tantu pel hibiernu como pel branu. Por cuenta de lo abrupto de la xeografía asturiana hai infinidá de microclimes, anque podríamos estremar tres microclimes principales nel Principáu: oceánicu lluviosu, oceánicu interior y de monte. Les zones climátiques estremables son[editar | editar la fonte]

La franxa climática de la mariña, bien influyida pel mar; Otra franxa climática nel suroeste del Principáu, con un clima más continentalizado; La franxa central que, anque oceánicu, nun ta tan influyida pel mar como la mariniega y el clima de monte en toles rexones del Cordal Cantábricu, con importantes nevaes, qu'en cotes non bien altes, pueden empezar n'ochobre y prorrogase hasta mayu, anque nun ye raru ver dalgún falopu en cotes cimeres a los 2000 metros nos meses de branu.

Hidrografía[editar | editar la fonte]

Los ríos asturianos son curtios y bien caudalosos. Tán encaxaos en fondos valles que s'abrir pasu escontra'l mar Cantábricu de sur a norte. Esta peculiaridá dexa que munchos sían aprovechaos pa la xeneración de enerxía hidroeléctrica. Los ríos principales son: Sella, Nalón, Narcea y Navia.


Geografía de Asturias