Vitis coignetiae

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Vitis coignetiae
Commons-emblem-notice.svg
 
Vitis coignetiae
Vitis Coignetiae DSCN3786.TIF
Vitis coignetiae leaves
Clasificación científica
Reinu: Plantae
(ensin clasif.): Eudicots
Orde: Vitales
Familia: Vitaceae
Subfamilia: Vitoideae
Xéneru: Vitis
Especie: Vitis coignetiae
Pulliat ex Planch.[1]
Variedaes

V. coignetiae var. glabrescens Nakai[1][2]

Sinonimia

V. amurensis var. glabrescens (Nakai) Nakai [possibly syn. of V. coignetiae var. glabrescens, not V. coignetiae][1][2]

[editar datos en Wikidata]

Vitis coignetiae ye una especie de planta del xéneru Vitis orixinaria de les zones templaes d'Asia, onde se distribúi pol Alloñáu Oriente, (Sakhalin); Corea; y Xapón (Hokkaido, Honshu, Shikoku).

Vitis coignetiae fueyes.
Vitis coignetiae frutu.
Vitis coignetiae bagues.
Na seronda en Victoria, Australia.
Vitis coignetiae nel norte de Francia.

Descripción[editar | editar la fonte]

La vide ye bien brengosa, coles fueyes caduques de color púrpura, son grandes (15 a 30 cm de diámetru), simples, orbiculares, dentaes, con peciolu de fondura. Primero verde, que se van volver de color coloráu-naranxa na seronda.

Pueden ser de sexu masculino, femenín o hermafrodita. Los clusters son grandes coles pequeñes bayes y granes grandes de color púrpura. Alcuéntrase nes rexones montascoses de Xapón y hasta 1.300 m d'altitú en Corea.

Usos[editar | editar la fonte]

N'Asia oriental cultívase como planta ornamental pola so xamasca carmesí de seronda; y como una planta melecinal.

Utilizar pa producir vinos en Corea y Xapón. Estos son primeru amargos, pero anidiar cola adición de azucre.

Historia[editar | editar la fonte]

El nome de la especie dedicar a señor y la señora Coignet que al paecer traxeron granes al tornar del so viaxe a Xapón en 1875. Tamién s'atopó en 1884 nes rexones nevaes de Xapón por Henri Degron unviáu a Asia Oriental a buscar vides monteses resistentes a la filoxera. Degron unvió amueses al Profesor Planchon de Montpellier que los nomó Vitis coignetiae pero nun los retuvo por cuenta de la so baxa resistencia a la filoxera. Degron llantó un viñéu en Crespières, Île-de-France, onde una de les viñes algamó un llargor de 32,8 metros y un altor de 2,8 metros. Nel clima más frescu la vide produz un vinu amargoso, ricu en color y estractu.

Química[editar | editar la fonte]

La planta contién estilbenoides ε-viniferina y rapontigenina.[3]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Vitis coignetiae describióse por Pulliat ex Planch. y espublizóse en La Vigne Américaine (et la Viticulture en Europe); sa culture, son avenir en Europe 7: 186. 1883.[4]

Etimoloxía

Vitis; nome xenéricu que ye tomáu directamente del Llatín vītis, vitis, la vide, el sarmiento, vitis vinea siendo'l vinu[5]

coignetiae: epítetu otorgáu n'honor del señor y la señora Coignet que al paecer traxeron les granes al tornar del so viaxe a Xapón en 1875.

Sinonimia
  • Vitis amurensis var. coignetiae (Pulliat ex Planch.) Nakai
  • Vitis kaempferi K. Koch[6]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 GRIN (23 de mayu de 2009). «Vitis coignetiae information from ARS/GRIN». Taxonomy for Plants. USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Consultáu'l 20 d'ochobre de 2009.
  2. 2,0 2,1 GRIN (23 de mayu de 2009). «Vitis coignetiae var. glabrescens information from ARS/GRIN». Taxonomy for Plants. USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Consultáu'l 20 d'ochobre de 2009.
  3. Jung, D. B.; Llee, H. J.; Jeong, S. J.; Llee, H. J.; Llee, Y. O.; Kim, Y. C.; Ahn, K. S.; Chen, C. Y.; Kim, S. H. (2011). "Rhapontigenin inhibited hypoxia inducible factor 1 alpha accumulation and angiogenesis in hypoxic PC-3 prostate cancer cells". Biological & pharmaceutical bulletin 34 (6): 850–855. doi:10.1248/bpb.34.850. PMID 21628883. edit
  4. «Vitis coignetiae». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultáu'l 24 de xunu de 2015.
  5. Gaffiot F., Dictionnaire Latin-Français, Hachette, Paris, 1934, p.1686
  6. «Vitis coignetiae». The Plant List. Consultáu'l 24 de xunu de 2015.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]