Vincent Auriol

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Vincent AuriolPicto infobox character.png
VincentAuriol.png
Blason département fr Haute-Garonne.svg
miembru de la Asamblea Nacional francesa

1 xunu 1914 - 7 avientu 1919
Blason département fr Haute-Garonne.svg
miembru de la Asamblea Nacional francesa

8 avientu 1919 - 31 mayu 1924
Blason département fr Haute-Garonne.svg
miembru de la Asamblea Nacional francesa

1 xunu 1924 - 31 mayu 1928
alcalde de Muret Traducir

15 mayu 1925 - 16 xineru 1947
Blason département fr Haute-Garonne.svg
miembru de la Asamblea Nacional francesa

1 xunu 1928 - 31 mayu 1932
Blason département fr Haute-Garonne.svg
miembru de la Asamblea Nacional francesa

1 xunu 1932 - 31 mayu 1936
Blason département fr Haute-Garonne.svg
miembru de la Asamblea Nacional francesa

1 xunu 1936 - 31 mayu 1942
Minister of Finance Traducir

4 xunu 1936 - 21 xunu 1937
Marcel Régnier - Georges Bonnet
Minister of Justice Traducir

29 xunu 1937 - 4 xineru 1938
Marc Rucart - César Campinchi
Blason département fr Haute-Garonne.svg
miembru de la Asamblea Nacional francesa

6 payares 1945 - 10 xunu 1946
presidente

31 xineru 1946 - 10 xunu 1946
Félix Gouin
Blason département fr Haute-Garonne.svg
miembru de la Asamblea Nacional francesa

11 xunu 1946 - 27 payares 1946
presidente

11 xunu 1946 - 27 payares 1946
Blason département fr Haute-Garonne.svg
miembru de la Asamblea Nacional francesa

28 payares 1946 - 31 avientu 1947
Armoiries république française.svg
presidente

3 avientu 1946 - 20 xineru 1947 - Édouard Herriot Traducir
Coat of arms of Andorra.svg
copríncipe d'Andorra

16 xineru 1947 - 16 xineru 1954
Léon Blum - René Coty
Armoiries république française.svg
Presidente de Francia

16 xineru 1947 - 16 xineru 1954
Albert Lebrun - René Coty
Vida
Nome completu Vincent Jules Auriol
Nacimientu Revel27  d'agostu de 1884
Nacionalidá Bandera de Francia Francia
Llingua materna francés
Fallecimientu París1 de xineru de 1966 (82 años)
Sepultura Muret
Familia
Casáu/ada con Michelle Auriol  (1 xunu 1912 -  1 xineru 1966)
Fíos/es
Familia
Estudios
Estudios Universidad de Toulouse Traducir
Llingües francés
Oficiu
Oficiu políticu, abogáu y miembru de la Resistencia francesa
Llugares de trabayu París
Premios
Nominaciones
Creencies
Relixón ateísmu
Partíu políticu Seición Francesa de la Internacional Obrera
Cambiar los datos en Wikidata

Vincent Auriol (Revel, Alto Garona, 27 d'agostu de 1884-París, Île-de-France, 1 de xineru de 1966) foi un políticu socialista francés, miembru de la SFIO, primer Presidente de la Cuarta República ente'l 16 de xineru de 1947 y el 16 de xineru de 1954.

Los sos empiezos[editar | editar la fonte]

Fíu d'un panaderu, llicenciáu en Derechu en 1905, depués doctor en Derechu, exerció l'oficiu d'abogáu en Toulouse, militó na Seición Francesa de la Internacional Obrera (SFIO) dende la so fundación y creó en 1908 un periódicu, -y Midi socialiste. Diputáu por Muret ente 1914 y 1940, depués alcalde d'esa mesma llocalidá en 1925, secretariu del grupu socialista na Cámara de Diputaos a partir de 1928, tresfórmase progresivamente nel espertu financieru del Partíu Socialista y depués n'unu de los sos principales dirixentes. Fai adoptar pola SFIO en 1921 y depués pol conxuntu de los partíos socialistes europeos en 1922 un plan de recuperación que prevía la creación d'una oficina central que s'encargaría de toles regiobnes siniestradas y que sería financiada por préstamu al llargu plazu daos pol gobiernu. Alemaña pagaría, pela vía d'esti organismu, los sos arreglos, por aciu deducciones sobre los dividendos de los sos bancos ya industries. Pero los socialistes nun teníen daquella la fuercia abondo pa imponer un proyeutu asemeyáu.

Ente 1924 y 1926, sol gobiernu del Cártel de la esquierda”, Vincent Auriol preside la comisión de finances de la Cámara de Diputaos.

Ministru socesivamente de Finances, de Xusticia y de coordinación de servicios ministeriales de la presidencia del Conseyu mientres el gobiernu del Frente Popular, contrariu a los Alcuerdos de Múnich, foi unu de los ochenta parllamentarios que votó en contra d'otorgar plenos poderes al mariscal Philippe Pétain, el 10 de xunetu de 1940.[1]

Segunda Guerra Mundial[editar | editar la fonte]

En septiembre d'esi añu, el gobiernu de Vichy facer detener. Vincent Auriol ye encarceláu de primeres en Pellevoisin (Indre), dempués en Valse-les-Bains (Ardèche) y entabla una correspondencia con Léon Blum, onde s'amuesa totalmente optimista sobre la victoria de les democracies frente al nazismu y el fascismu. Vichy facer investigar, pero'l tribunal civil de Muret absolver. Ye lliberáu por razones de salú y asitiáu so arrestu domiciliariu n'agostu de 1941. Dende la so casa, aconseya a los socialistes resistentes. En 1942, pasa a la clandestinidá y entra na Resistencia. Escribe “Ayeri y mañana”, que va ser publicáu en 1944 en Arxel, y nel cual inaugura una reflexón sobre les instituciones que, a la so entender, tendríen de reemplazar a les de la IIIª República. En 1943, consigue algamar Londres n'avión. Al añu siguiente, ye presidente de la Comisión de finances de l'Asamblea Consultiva d'Arxel. El xeneral Charles De Gaulle apela de cutiu a los sos conseyos.

Tres la guerra[editar | editar la fonte]

En 1945 ye nomáu ministru d'Estáu ensin cartera por De Gaulle. En 1946 convertir en presidente de la primera, y depués de la segunda Asamblea constituyente.

Al añu siguiente tresformar nel primer presidente de la IVª República. Auriol nun esperaba, según la so espresión, ser un "presidente maderu": exerz dafechu la so función d'árbitru.

Dempués de la presidencia[editar | editar la fonte]

En desalcuerdu con Guy Mollet, dexa la SFIO en 1958 y aprovecha la so estatus de expresidente y de líder históricu del socialismu francés pa recoyer fondos ente los partíos miembros de la Internacional socialista en beneficiu del nuevu Partíu Socialista Autónomu.

En 1959 tresformar en miembru de plenu derechu del Conseyu Constitucional, pero dexa d'allegar a les sos xuntes a partir de 1960, pa protestar contra la interpretación ofensivamente restrictiva de les competencies del Conseyu y del Parllamentu sofitada pol xeneral De Gaulle: delles lleis, ente elles la llei Debré sobre la enseñanza escolar, fueron votaes ensin que'l Conseyu constitucional fuera consultáu. “Esta atrevencia al respective de la soberanía nacional y a la nuesa carta fundamental empobina al réxime constitucional de 1958 escontra un sistema de poder personal y arbitrariu n'oposición a los principios y regles esenciales de la democracia”. Vincent Auriol va retornar al Conseyu'l 6 de payares de 1962 pa votar sobre la constitucionalidá de la llei plebiscitaria que modificaba la manera d'elección del presidente de la República. El so últimu actu políticu foi'l llamáu a votar por François Mitterrand nes eleiciones presidenciales d'avientu de 1965.

Casáu con Michelle Aucouturier en 1912, foi suegru de l'aviadora Jacqueline Auriol.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Sagnes, 1991, p. 576.

Bibliografía[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Léon Blum
Armoiries république française.svg
Presidente de Francia

1946-1954
Socesor:
René Coty





Vincent Auriol