René Coty

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
René Coty
René Coty en 1948.JPG
senador de la Tercera República Francesa


Gran maestro de la Legión de Honor


miembru de la Asamblea Nacional francesa

21 ochobre 1945 - 19 payares 1948
Distritu: Sena Marítimu
Minister of Reconstruction and Urban Development

24 payares 1947 - 7 setiembre 1948
Jean Letourneau - Eugène Claudius-Petit
senador de Francia

7 payares 1948 - 23 avientu 1953
Distritu: Sena Marítimu
Copríncipe de Andorra

16 xineru 1954 - 8 xineru 1959
Vincent Auriol - Charles de Gaulle
Presidente de Francia

16 xineru 1954 - 8 xineru 1959
Vincent Auriol - Charles de Gaulle
Vida
Nacimientu Le Havre y París20  de marzu de 1882
Nacionalidá Bandera de Francia Francia
Llingua materna francés
Fallecimientu Le Havre22 de payares de 1962
Sepultura Le Havre
Familia
Casáu/ada con Germaine Coty  (21 mayu 1907 -  12 payares 1955)
Estudios
Estudios Universidad de Caen
Llingües francés
Oficiu
Oficiu Abogáu y políticu
Llugares de trabayu París
Premios
Miembru de Académie des sciences morales et politiques
Aconceyamientu Parllamentariu del Conseyu d'Europa
Serviciu militar
Lluchó en Primer Guerra Mundial
Creencies
Partíu políticu Centro Nacional de Independientes y Campesinos
Partido Radical y Radical Socialista
Alianza Democrática
Cambiar los datos en Wikidata

René Jules Gustave Coty (* 20 de marzu de 1882-22 de payares de 1962), foi un políticu conservador francés, segundu y postreru presidente de la Cuarta República Francesa, ente'l 16 de xineru de 1954 y el 8 de xineru de 1959.

Vida temprana y entamu de la so carrera política[editar | editar la fonte]

René Coty nació na ciudá de El Havre, y graduóse en filosofía y derechu na Universidá de Caén, en 1902. Exerció como abogáu na so ciudá natal, especializándose en derechu marítimu y comercial. Contraxo matrimoniu con Germaine Corblet el 21 de mayu de 1907.

Inscripto nel partíu radical, en 1907 foi escoyíu conceyal de distritu, y en 1908 miembru del conceyu de El Havre, formando parte de la esquierda republicana. Desempeñó dambos cargos hasta 1919. Paralelamente, foi miembru del conceyu xeneral del departamentu de Seine-Inférieure (allugáu al norte de Francia) dende 1913 hasta 1942.

Col españíu de la Primer Guerra Mundial, Coty xunióse voluntariamente al exércitu, formando parte del centésimu ventiavu novenu reximientu de infantería, el que lluchó na batalla de Verdún.

En 1923, Coty entró a la cámara de diputaos, asocediendo a Jules Siegfried como diputáu por Seine-Inférieure. Nesti momentu de la so carrera política dexara yá'l partíu radical y integrárase a la Unión Republicana. Ente'l 13 y el 23 d'avientu de 1930 desempeñóse como subsecretariu del Interior nel Gobiernu de Théodore Steeg.

En 1932 asumió como vicepresidente del conceyu xeneral de Seine-Inférieure, cargu qu'ocuparía hasta 1942. Más tarde, en 1936, foi escoyíu senador pol mesmu departamentu.

El 10 de xunetu de 1940, foi unu de los varios políticos que votó a favor de la moción que proponía otorgar facultaes estraordinaries a Philippe Pétain, lo que traxo como resultáu la collaboración del Gobiernu de Vichy colos nazis. Mientres la Segunda Guerra Mundial, Coty permaneció relativamente inactivu, anque retomó la so carrera política poco primero de acabada.

Vida de posguerra y presidencia[editar | editar la fonte]

Foi miembru de la Asamblea Nacional Constituyente dende 1944 hasta 1946, y presidió el derechiegu Grupu Republicanu Independiente, que más tarde formaría parte del Centru Nacional d'Independientes y Llabradores. René Coty foi escoyíu diputáu a l'Asamblea Nacional (Cámara Baxa) por Seine-Inférieure en 1946. Ente payares de 1947 y setiembre de 1948 ocupó'l cargu de ministru de Reconstrucción y Planificación Urbana, en tiempos de Robert Schuman y André Marie. En payares de 1948 Coty foi escoyíu pal Conseyu de la República, y en 1952 foi vicepresidente d'esi organismu.

En 1953 Coty postulóse como candidatu a la presidencia. Suponíase que-y resultaría imposible imponese; sicasí, tres doce votaciones nes que'l favoritu de la derecha, Joseph Laniel, nunca llogró la mayoría absoluta riquida p'aportar a la presidencia, y la retirada d'otru candidatu clave de la derecha, Louis Jacquinot, Coty foi finalmente escoyíu'l 23 d'avientu de 1953 na decimotercer votación, con 477 votos, contra los 329 del socialista Marcel-Edmond Naegelen. Asocedió como presidente a Vincent Auriol el 16 de xineru de 1954. La so esposa morrió'l 21 de payares del añu siguiente, causando conmoción ente'l franceses; curiosamente, la causa de la so muerte foi un infartu al corazón, de lo mesmo qu'el so maríu morrería siete año y un día dempués.

La so presidencia tuvo aquexada pola inestabilidá política de la cuarta república y el llevantamientu arxelín. Col agravamientu de la crisis en 1958, el 29 de mayu Coty solicitó a Charles de Gaulle, el "más pernomáu d'el franceses", ocupar el cargu de primer ministru. Coty llegó a amenaciar con arrenunciar si'l nomamientu de De Gaulle yera refugáu pola Asamblea Nacional.

Esi mesmu añu, De Gaulle propunxo una nueva constitución, y el 28 de setiembre tuvo llugar un referéndum que sofitó la propuesta con un 79,2 %. De Gaulle foi escoyíu presidente pol Parllamentu n'avientu, y asocedió a Coty el 9 de xineru del añu siguiente. Coty foi miembru del Conseyu Constitucional dende 1959 hasta la so muerte, asocedida'l 22 de payares de 1962.


Predecesor:
Vincent Auriol
Armoiries république française.svg
Presidente de Francia

1954 - 1959
Socesor:
Charles de Gaulle





René Coty