Veniliornis spilogaster

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Veniliornis spilogaster
Commons-emblem-notice.svg
 
Carpinteru enllordiáu
Veniliornis spilogaster male.jpg
Exemplar machu de carpinteru enllordiáu (Veniliornis spilogaster) na llaguna Negra, departamentu de Rocha, Uruguái.
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Piciformes
Familia: Picidae
Xéneru: Veniliornis
Especie: V. spilogaster
(Wagler, 1827)
Sinonimia

Picus spilogaster[2]

[editar datos en Wikidata]

El carpinteru enllordiáu[3] (Veniliornis spilogaster), tamién denomináu carpinteru oliva (o oliváceo) enllordiáu (Arxentina), carpinterito barrado (Paraguái), carpinterito enllordiáu (Uruguái), carpinterito de monte (Uruguái) o picapauzinho-verde-carijó (en portugués, Brasil)[4] ye una especie d'ave piciforme perteneciente al xéneru Veniliornis integráu na familia Picidae. Habita en selves, forestas en galería, y montes húmedos nel este de América del Sur.[5]

Descripción[editar | editar la fonte]

El so llargor total ye de 17 cm.[6] Dambos sexos son asemeyaos, anque'l machu tien la corona negra estriada de colloráu ente que na fema ye corita puntiada de blancu. Nel envés son oliváceos barrados de ocráceos, presentando na cabeza llínees blancucies notables, tanto sobre los güeyos como na rexón malar. Frente, cara y gargüelu ablancazaes, auriculares estriaos de negru. El diseñu ventral ye bataraz, anque'l gargüelu ye estriada.[7][8]

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

Distribuyir nel sudeste de Paraguái; nel este y sur del Brasil nos estaos de: Mines Gerais, Espirito Santu, Ríu de Janeiro, São Paulo, Paraná, Santa Catarina, y Ríu Grande del Sur; tol Uruguái; y nel nordés de la Arxentina nes provincies de: Misiones, Provincia de Corrientes Corrientes, y Ente Ríos.[2]
Los sos hábitats naturales son selves en galería, selves húmedes subtropicales o tropicales de tierres baxes, selves húmedes montanas tropicales o subtropicales, y otres zones montiegues húmedes bien degradaes.

Comportamientu[editar | editar la fonte]

Ye una ave que vive mayormente solitaria o en pareya, diurna, arborícola, d'estratos medios a altos de les selves y montes húmedos. El so vuelu ye onduláu y lentu.

Alimentación[editar | editar la fonte]

Mientres caltién la so cola sofitada na corteza, percuerre'l tueru en busca de insectos, dieta que complementa con frutes.
Acompaña bandaes mistes de vezos esencialmente insectívoros, aprovechando unos pocos frutos como Trema micrantha.[6]

Reproducción[editar | editar la fonte]

Empecipia la construcción del nial n'abril n'árboles secos a 6 m del suelu. El machu yá foi vistu llevando bárabos d'insectos al nial en xunu. Una pareya foi reparada copulando n'avientu. Vuélvese territorial mientres la reproducción, afrellando otres aves que s'averen del nial. Belton reparó que la cópula ye n'agostu, mientres Voss rexistró nial en septiembre, dambos en Ríu Grande do Sul.[6] Nidifica en buecos que fura nos árboles, onde asitia güevos de color blancu. Acostubra a dormir nestos buecos mientres tol añu.[6]

Vocalización[editar | editar la fonte]

Marca'l so territoriu con llamaos agudos y golpeteos en tueros buecos, la fema respuende con una secuencia de golpeteos más curtia y baxa.[6]

Sistemática[editar | editar la fonte]

Descripción orixinal[editar | editar la fonte]

La especie V. spilogaster describióse orixinalmente pol naturalista alemán Johann Georg Wagler nel añu 1827,[2] sol nome de: Picus spilogaster, con localidá típica: «Brasil y Paraguái.».[9][10]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Ye monotípica.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International. «Veniliornis spilogaster» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2014.2.
  2. 2,0 2,1 2,2 White-spotted Woodpecker (Veniliornis spilogaster) en IBC - The Internet Bird Collection. Consultada'l 7 de payares de 2014.
  3. Bernis, F; De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (2002). «Nomes en castellanu de les aves del mundu recomendaos pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Séptima parte: Piciformes)». Ardeola. Handbook of the Birds of the World (Madrid: SEO/BirdLife) 49 (1):  pp. 121-125. ISSN 0570-7358. http://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_49_1_septimo.pdf. Consultáu el 31 d'agostu de 2012. 
  4. Carpinteru Enllordiáu (Veniliornis spilogaster) (Wagler, 1827) en Avibase. Consultada'l 7 de payares de 2014.
  5. del Fuexu, J.; Elliott, A. & Sargatal, J. (editors) (2002): Handbook of the Birds of the World. Vol 7: Jacamars to Woodpeckers: Lynx Edicions, Barcelona. ISBN 84-87334-22-9
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Guia de Campu Avis Brasilis – Avifauna brasileira / Tomes Sigrist; ilustráu por Tomes Sigrist – São Paulo: Avis Brasilis, 2013; Veniliornis spilogaster, p. 290. ISBN 978-85-60120-25-3
  7. (2010) Aves d'Arxentina y Uruguái, Guía d'identificación /Birds of Arxentina & Uruguái, a Field Guide, 16ª (en español/inglés), Vázquez Mazzini editor. ISBN 978-987-9132-27-2.
  8. Aves de Suramérica: guía de campu Collins/Jorge Rodríguez Mata; Francisco Erize; Maurice Rumboll - 1a. ed. - Bonos Aires: Letemendia Casa Editora: Harper Collins Publishers, 2006; Veniliornis spilogaster; p. 358. ISBN 987-21732-9-X
  9. Alan P. Peterson Veniliornis en Piciformes.
  10. Moore, William S.; Weibel, Amy C. & Agius, Andrea (2006): Mitochondrial DNA phylogeny of the woodpecker genus Veniliornis (Picidae, Picinae) and related xenera implies convergent evolution of plumage patterns. Biological Journal of the Linnean Society 87: 611–624. PDF fulltext

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]