Tiaris olivaceus

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Tiaris olivaceus
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como COA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu o de la SEO.
Commons-emblem-notice.svg
 
Tomeguín de la tierra
Yellow-faced-grassquit-eating-seeds.jpg
Machu en Xamaica
Female-yellow-faced-grassquit-in-tree.jpg
Fema en Xamaica.
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Thraupidae
Xéneru: Tiaris
Especie: T. olivaceus
(Linnaeus, 1766)
Sinonimia
Loxia olivacea Linnaeus, 1766
[editar datos en Wikidata]

Tiaris olivaceus ye una pequeña especie d'ave perteneciente a la familia Thraupidae del orde Passeriformes. Esiste en Méxicu, Centroamérica, norte de Suramérica, Antilles Mayores, y les Islles Caimán.

Nomes[editar | editar la fonte]

En llatín Tiaris significa “con ornamientu de cabeza” y olivaceus “oliváceo”.

Tomeguín de la tierra ye'l so nome en Cuba occidental, y nel oriente del país llámase-y viudito.

En Costa Rica conozse como gallín yá que ye un ave bien territorial y engarradiella como un gallu finu d'engarradiella.

Hábitat[editar | editar la fonte]

Frecuenta sabanes, carbes, o espesures de maleces n'árees agropecuaries. En Cuba ye común en casi tol país, dende'l nivel del mar hasta elevaciones medianes, y en dellos casos puede atopase inclusive cerca de los asentamientos humanos.

Descripción[editar | editar la fonte]

Mide unos 11 cm. Ye verde olivo pol envés y buxu pembaxo. El picu ye gris escuru y los güeyos castaños. El machu tien sobre'l picu y los güeyos a manera de ceyes, dos enllordies mariellu-anaranxao y nel gargüelu unu gran llurdiu del mesmu color. Tien el pechu negru, color que s'espande cola edá. La fema tien les ceyes” y el gargüelu de color mariellu claro, y nun tien el pechu negru sinón gris parduzu. El neñón ye como la fema pero col mariellu de les ceyes y el gargüelu entá más pálidu. Aliméntase de granes gramínees, pequeñes frutes y retueyos.

Reproducción[editar | editar la fonte]

Añera a lo llargo de too l'añu. El nial ye globosu con entrada llateral, construyíu con payes, fibres, raicillas y pelos. La puesta ye de dos o cuatro güevos blancucios daqué azulosos que nel estremu más gruesu tienen llurdios moraos y castañes.

En cautividá[editar | editar la fonte]

Ye de los páxaros qu'en Cuba más comúnmente cácense pa enxaular. Munchos muerren per caúnu que llogra afaese al cautiverio. Non toos tienen la capacidá d'afaese fácilmente polo que la so discriminación ye entá mayor por cuenta del so cotizáu cantar.

Hai una gran variedá de tipos de cantar dende'l cantar campaniella puru yá casi estinguíu pol so altu valor, campaniella llisu (campaniella con cantar corriente) , cantar timbrado carauterízase por ser un cantar mas metálicu estos cantares que s'atopa nes partes templaes de Centroamérica y el cantar corriente o grillu con una gran variedá dende cantar grueso o finu como s'atopa más que tou nes partes calientes.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International. «Tiaris olivaceus» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2019.
  • Garrido, O.H.; Kirkconnell, A. (2000). Birds of Cuba. Helm Field Guides, Londres. 253 pp.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]