Tau Scorpii

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Tau Scorpii
Tau Scorpii
Campu magnéticu superficial de Tau Scorpii reconstruyíu per aciu imaxes Zeeman-Doppler.
Constelación Scorpius
Ascensión reuta α 16h 35min 52,95s
Declinación δ -28º 12’ 57,7’’
Distancia 430 ± 44 años lluz
Magnitú visual +2,82
Magnitú absoluta -2,78
Lluminosidá 18.000 soles (bolométrica)
Temperatura 30.700 K
Masa 12 soles
Radiu 5 soles
Tipu espectral B0V
Velocidá radial +2,0 km/s

Tau Scorpii (τ Sco / 23 Scorpii / HD 149438)[1] ye una estrella na constelación de Scorpius, el escorpión, de magnitú aparente +2,82. Ye conocida tamién como Alniyat o Al Niyat, anque esti nome ye más utilizáu pa designar a la vecina σ Scorpii. Dambes estrelles son miembros de la Asociación estelar de Scorpius Cimera, formando parte de la gran Asociación estelar de Scorpius-Centaurus. Tau Scorpii foi la primer estrella distinta del Sol que'l so espectru foi analizáu refechamente —l'analís realizáu por Albrecht Unsöld en 1939 dexó determinar la física y la composición de la so atmósfera.[2][3]

Carauterístiques[editar | editar la fonte]

Tau Scorpii ye una estrella azul de tipu espectral B0.2V[1] con una temperatura de 30.700 K, más de cinco veces cimeru a la del Sol. Ye una estrella bien lluminosa, 18.000 vegaes más que'l Sol, una vegada considerada la radiación qu'emite como lluz ultravioleta. El so radiu ye unes 5 vegaes mayor qu'el radiu solar, abondo grande pa una estrella de la secuencia principal. La baxa velocidá de rotación midida por efectu Doppler (5 km/s), impropia d'una estrella de les sos carauterístiques, fai abarruntar que la so exa de rotación ta dirixíu directamente escontra nós. Con una masa envalorada en redol a 12 vegaes la masa solar, el so destín final va ser esplotar como una supernova.[4] Alcuéntrase a 430 años lluz del Sistema Solar.

Tau Scorpii tien un campu magnéticu medianamente intensu d'aprosimao 0,5 kG. La estructura magnética, inusualmente complexa pa una estrella caliente, foi reconstruyida utilizando imaxes Zeeman-Doppler. La topoloxía superficial ye apoderada per un campu de potencial, anque probablemente tamién tea presente una componente toroidal moderada. Nun se detectó una variación temporal de dicha estructura a lo llargo d'un periodu d'estudiu d'un añu y mediu. Piénsase que posiblemente'l campu magnéticu atopáu ye un remanente de la so etapa de formación estelar.[5]

Referencies[editar | editar la fonte]