Sin

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Wikipedia:Correxir
Impresión del sellu cilíndricu de Ḫašḫamer, Ensi (sumu sacerdote) d'Ensin en Iškun-Ensin, c. 2100 a. C.. La figura sentada ye, probablemente, el rei Ur-Nammu, otorgando'l cargu de gobernador de Ḫašḫamer, quien ye conducíu ante él por una lamma (diosa protectora). El mesmu Ensin/Nanna ta presente en forma de media lluna.
Reconstrucción del Ziggurat de Ur, el principal santuariu dedicáu a Nanna, basáu nun trabayu de Leonard Woolley de 1939 (Ur Excavations vol. V, fig. 1.4).

Na mitoloxía mesopotámica, Ensin, Sinai, Nanna, Nannar, Suen o Zuen ye'l dios de la Lluna. Pa los sumerios, yera conocíu como Nanna o Nannar, fíu de Enlil, dios del vientu y del cielu, y de Ninlil, diosa del aire. Ensin era'l so nome en acadiu y babiloniu. Comúnmente designábase-y como En-zu, que significa 'Señor de la sabiduría'.

Pasa por ser un perantiguu dios protector de los pastores. Mientres el periodu en que Ur exerció la supremacía sobre'l valle del Éufrates (ente c. 2600 y 2400 a. C.), Ensin foi consideráu, naturalmente, como'l dios supremu del panteón. Ye entós cuando se-y designó como «padre de los dioses», «xefe de los dioses» o «ceador de toles coses». La sabiduría personificada pol dios llunar ye tamién una espresión de la esistente ciencia de la astronomía o la práutica de la astroloxía, na que la observación de les fases de la lluna yera un factor importante.

Característiques De Nannar/Ensin[editar | editar la fonte]

A Nanna/Ensin representábase-y como un vieyu con cuernos y barba de lapislázuli, montáu nun toru aláu. El so símbolu principal yera'l creciente llunar, pero tamién el toru, que provenía del so padre, Enlil, "Toru del Cielu", y el trébedes (que podía ser un candeleru).

Describíase-y como'l padre de la Inanna sumeria, diosa de la vida (la Ishtar semita) que, darréu, heredaría'l cetru llunar. Cola so esposa Ningal tuvo a Utu, dios del sol, (en acadiu, Shamash).

Nos sellos cilíndricos, represéntase-y como un vieyu con barba y el símbolu de la media lluna. Nel sistema teolóxicu-astral ta representáu pol númberu 30 y la lluna. Esti númberu probablemente refiérase al númberu promediu de díes (correchamente alredor de 29.53) nun mes llunar, midíu ente socesives llunes nueves.

L'enclín a centralizar los poderes del universu llevó a establecer una tríada de dioses que Nanna formaría colos sos fíos, Inanna y Utu (que se correspuenden cola lluna, la fertilidá representada pol planeta Venus- y el sol) una tríada de divinidaes astrales de la relixón sumeria. Los sos símbolos yeren respectivamente, la media lluna, la estrella d'ocho puntes y el discu solar.

Xuntu con Shamash y Ishtar, formó la "Tríada semita" de dioses con relaciones celestes que s'incorporó al panteón mesopotámicu dende'l Periodu Acadio (2200 - 2100 a. C.).

Delles fontes tamién-y consideren el padre de Ereshkigal, diosa de la la tierra ensin torna, del inframundo y la muerte.

Pa la mitoloxía sumeria, rixe'l pasu de los meses y ye el dios que controla les marees, los ciclos menstruales y, polo xeneral, los procesos cíclicos asociaos a la lluna o al mes llunar.

Un importante testu sumeriu ("Enlil y Ninlil")[1] fala de la baxada de Enlil y Ninlil, embarazada de Nanna, al inframundo. Ellí, danse trés "sustituciones" pa dexar l'ascensu de Nanna. La hestoria amuesa delles semeyances col testu conocíu como "El descensu de Inanna".

Llugares de cultu[editar | editar la fonte]

Los sos dos principales llugares de cultu fueron el templu Y-kishnugal en Ur nel sur y Harrán nel norte.

En Ur yera llamáu Y-gish-shir-gal ("casa de la gran lluz") y foi ellí onde se desenvolvió'l papel de la sacerdotisa En. Yera un títulu bien poderosu en manos d'una princesa, el casu más notable, Enheduanna, fía del rei Sargón de Akkad, y foi el principal cargu de cultu acomuñáu col cultu a Nanna/Ensin.[2]

Ensin tamién tenía un santuariu en Harran, llamáu Y-jul-jul ("casa de l'allegría"). El cultu al divos-lluna estender a otros centros, polo que los templos a él dedicaos atópase en toles grandes ciudaes de Babilonia y Asiria. Un santuariu para Ensin con inscripciones siríacas qu'invoquen el so nome remontar a los sieglos II ya III atópase en Sumatar Harabesi nos montes de Tektek, non bien llueñe de Harran y Edesa, porque yera la meyor de los sos combatientes.

En Babilonia tamién tenía otru templu llamáu Y.tur.kalam.ma.[3]

En 1789 a. C. Hammurabi construyó un tronu pa faer cultu a Ensin.[4]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Enlil and Ninlil: translation» (inglés). Consultáu'l 7 d'agostu de 2012.
  2. Hall, M. D. A Study of Sumerian Moon God Nanna/Suen. Phd thesis, Universidá de Pennsilvania, 1985, p. 227.
  3. «Hammurabi de Babilonia, príncipe piadosu». ISIMU. Revista sobre Oriente Próximu y Exiptu na antigüedá VIII. 2005. ISSN 1575-3492. https://revistes.uam.es/isimu/article/view/3370/3587. Consultáu 'l 5 d'agostu de 2017. 
  4. A. Ungnad, RIA, 2, 178

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Sin