Pierre de Celle

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Pierre de Celle
Pierre de CellePicto infobox character.png
obispu


abá

Vida
Nacimientu Troyes1115 [[(Gregorianu)]]
Nacionalidá Bandera de Francia Francia
Fallecimientu

Chartres27  de febreru de 1183

(67/68 años)
Estudios
Llingües llatín
Oficiu
Oficiu sacerdote
Creencies
Relixón Ilesia Católica
Orde relixosa Orde de San Benitu
Cambiar los datos en Wikidata

Pierre de Celle o La Celle, latinizado Petrus Cellensis (Troyes, na Champagne, c. 1115 - Chartres, 20 de febreru de 1183), monxu, obispu y teólogu benedictín francés.

Biografía[editar | editar la fonte]

Baxaba de la noble familia de los señores d'Aulnoy-les-Minimes, cerca de Provins, lejanamente emparentaos cola casa real de Francia. Bien nuevu optó por ser monxu cluniacense en Saint-Martin-des-Champs (París). Ellí conoció a Juan de Salisbury, futuru obispu de Chartres; estudiaron xuntos nel monte de Santa Genoveva y fueron amigos pa tola vida, amistando tamién con Goswin de Anchin, futuru rival de Pedro Abelardo. Adictu a la reforma gregoriana, fíxose monxu benedictín y alredor de 1145 (acasu en 1150) convertir n'abá del Monasteriu de Montier-La Celle, cerca de Troyes; ellí convidó a pasar dalgún tiempu a dellos grandes relixosos del so tiempu, ente otros Bernardo de Claraval y el so yá citáu amigu Juan de Salisbury, sosteniendo amás activa correspondencia con otres grandes figures eclesiástiques: Thomas Becket, l'arzobispu Eskil de Lund, los papes Eugenio III y Alejandro III y l'obispu Henri de Beauvais. En 1162 foi nomáu abá de Saint-Remi en Reims, onde'l primer rei merovinxu, Clodovéu I, foi bautizáu y unxíu col llexendariu aceite de la santa angüeña. Dirixó esti monasteriu per espaciu de diecinueve años hasta 1181, añu en qu'asocedió a Juan de Salisbury como obispu de Chartres. Yá sufría de frecuentes enfermedaes: gota y cálculos renales, polo que nun pudo ser incluyíu na nueva promoción de cardenales nin pudo participar nel tercer concilio de Letrán. Sicasí asumió'l so nuevu cargu con enerxía y arrodió Chartres d'una muralla perbién fortificada, lo que-y valió l'apreciu de los sos habitantes, pero finó tres curtia enfermedá la nueche del 19 al 20 de febreru de 1183. Foi soterráu na Abadía de Saint-Josaphat al llau de Juan de Salisbury.

Obres[editar | editar la fonte]

Les sos obres lliteraries fueron editaes por Janvier[1] y reimpresas na Patrologia Llatina de Migne.[2] Trátase de 177 epístoles, 95 sermones y dellos trataos,[3] que son:

  • Epistola ad Joannem Saresberiensem[4]
  • De panibus[5]
  • Mystica et moralis expositio Mosaici tabernaculi[6]
  • De conscientia[7]
  • Tractatus de disciplina claustrali[8]

El so epistolariu foi editáu por separáu con una introducción.[9]

La Enciclopedia Católica de 1913 estima que los sos sermones y trataos son "per estremu alegóricos y daqué pomposos d'estilu".

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Paris, 1671
  2. Patrologia Llatina, Volume 202, pages 405-1146, citáu dende la Catholic Encyclopedia
  3. Peter Cellensis, artículu de la Catholic Encyclopedia
  4. Petrus Cellensis [MED], Epistola ad Joannem Saresberiensem [v202.13] - Patrologia Llatina Database Bibliography
  5. Petrus Cellensis [MED], De panibus [v202.14] - Patrologia Llatina Database Bibliography
  6. Petrus Cellensis [MED], Mystica et moralis expositio Mosaici tabernaculi [v202.15] - Patrologia Llatina Database Bibliography
  7. Petrus Cellensis [MED], De conscientia [v202.16] - Patrologia Llatina Database Bibliography
  8. Petrus Cellensis [MED], Tractatus de disciplina claustrali [v202.17] - Patrologia Llatina Database Bibliography
  9. Sirmond, Paris, 1613, del artículu de la Catholic Encyclopedia