Paulo Jovio

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Paulo Jovio
Paulo Jovio
Paulus Iovius - Serie Gioviana.jpg
obispu diocesianu


Diócesis: Roman Catholic Diocese of Nocera Inferiore-Sarno Traducir
obispu católicu

17 abril 1533 -
Vida
Nacimientu Como Traducir21  d'abril de 1483
Nacionalidá Ducado de Milán
Residencia Museo di Giovio in Borgovico Traducir
Fallecimientu

Florencia1552 [[(Gregorianu)]]

(68/69 años)
Estudios
Estudios Universidá de Padua
Llingües llatín
Italianu
Oficiu
Oficiu obispu católicu, historiador, biógrafu, médicu y museólogu
Emplegadores Universidá de Roma La Sapienza
Creencies
Relixón Ilesia Católica
Cambiar los datos en Wikidata

Paolo Giovio, acastellanáu como Paulo Jovio (Como, 19 d'abril de 1483Florencia, 11 d'avientu de 1552), foi un humanista, médicu, historiador, biógrafu y preláu italianu del Renacimientu.

Biografía[editar | editar la fonte]

El padre yera un notariu que morrió en redol al añu 1500; Paolo cuntaba con un hermanu mayor, Benedetto Giovio, historiador y humanista, que curió de la so formación. Apasionar poles les lletres pero la so familia lo encauzó escontra los estudios de Medicina en Pavia y Padua; nesta última ciudá graduóse en 1511.

Exerció como médicu en Como, pero empezó bien llueu a viaxar per Italia y Europa. Treslladóse a Roma, onde'l papa Llión X (fíu de Lorenzo'l Magníficu) asignó-y la cátedra de Filosofía moral y, nel intre, la de Filosofía natural na Universidá de Roma. Nel mesmu periodu empecipió la so actividá como historiador. En 1517 foi nomáu médicu del cardenal Giulio de Medici, futuru Papa Clemente VII; comenenciudu en zooloxía, publicó amás un tratáu sobre los venenos y De Romanis piscibus (Roma, 1524). Cuando Giulio de Medici foi nomáu papa foi promovido a obispu de Nocera (1528) y unviáu a importantes misiones diplomátiques. Llevantó un palaciu na ribera del llagu de Como provistu d'un importante muséu y de frescos manieristes de Giorgio Vasari. Escribió sobre les guerres d'Italia en llatín Hestories del so tiempu (1550–1552), llueu arramaes al castellán por Gaspar de Baeza (Salamanca: Andrea de Portonariis, 1562-1563). unos Empondera virorum litteris illustrium y Aponderamientos o vides curties de los caballeros antiguu y modernu bien reimpresos, biografíes de celebridaes de la so dómina.

Obres[editar | editar la fonte]

  • 1524De romanis piscibus libellus
  • 1525De legatione Basilii Magni Principis Moschoviae ad Clementem VII
  • 1531Commentari delle cues de’ Turchi (vueltos a publicar en llatín en 1537)
  • 1546Empondera virorum litteris illustrium
  • 1548Descriptio Britanniae, Scotiae, Hyberniae et Orchadum
  • 1549Vitae. -y vite di dicenove huomini illustri. Di dodici Visconti, & di Sforza, Duchi di Bilanu. Di Leone Decimo, & Adriano Sesto Pontefici. Di Pompeo Cardinal Colonna. Di Ferrante Davalo Marchese di Pescara. Del Gran Capitano. Et d'Alfonso Primu da Este, Duca terzo di Ferrara...
  • 1550/1552Historiarum sui temporis ab a. 1494 ad a. 1547 libri XLV; traducida al español como Hestoria xeneral de toles coses asocedíes nel mundu nestos cincuenta años del nuesu tiempu, na cual escríbense particularmente toles victories y succesos qu'el invictíssimo emperador don Carlos hubo, dede que començo a reynar n'España hasta que prendio al duque de Saxonia. Escrita en llingua llatina pro'l doctíssimo Paulo Jovio, obispu de Nochera, traduzida de llatín en castellán pol icenciado Gaspar de Baeça. Empobinada al bien Illustre señor Francisco de Erasso del Conseyu del estáu, y secretariu del so Magestad. Salamanca. En casa d'Andrea de Portonariis, Imprentador (1562-1563).
  • 1556Ragionamenti sopra i motti y i disegni d'arme y d'amore che comunemente chiamano Imprese
  • 1559Dialogo dell'imprese militari et amorose di Monsignor Giovio Vescovo di Nocera
  • 1559Larii lacus descriptio, Venetiis
  • 1560Vite De volao scritte d'huomini illustri di guerra
  • 1605Lettere volgari, raccolte dal Domenichi.

Referencia[editar | editar la fonte]