Pacato Drepanio

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Pacato DrepanioPicto infobox auteur.png
Vida
Nacimientu Galiasieglu IV
Fallecimientu sieglu IV
Estudios
Llingües llatín
Oficiu
Oficiu poeta y historiador
Cambiar los datos en Wikidata
Pacato Drepanio

Llatín (o Latinio) Pacato Drepanio (en llatín Latinus –o LatiniusPacatus Drepanius), foi un panexirista llatín que florió a finales del sieglu IV d. C.

Los sos oríxenes más probables asitiar na ciudá aquitana d'Aginnum (Agén), al sur de Francia actual, nel territoriu del pueblu celtíberu de los nitióbrigos. Educar na escuela de retórica de Burdigala. Foi contemporaneu y íntimu amigu de Ausonio, que dedicó dos de les sos obres menores a Pacato, al que describió como'l mayor poeta llatín dempués de Virxiliu.

Pacato llogró'l cargu de procónsul d'África (390) y caltuvo una posición influyente na corte imperial.

Pacato Drepanio ye l'autor del segundu de los dolce Panegyrici Latini (Panegyricus Latini Pacati Drepani dictus Theodosio, cronológicamente, el postreru en ser lleíu, polo que delles fontes suponen que foi l'autor de la escoyeta), que foi lleíu nel Senáu de Roma (389) n'honor del emperador romanu Teodosio I el Grande. Contién la descripción de la vida y los fechos del emperador, cuantimás el de la norabona que foi la derrota completa del usurpador Maximo. El discursu ye unu de los meyores de la so clase. Anque en xunto nun ta llibre de desaxeración y adulación, l'autor ta marcáu por una considerable dignidá y dominiu de sigo mesmu, y el discursu panexíricu ye asina más importante como documentu históricu qu'otres producciones similares. L'estilu ye vivu, la llingua elegante pero comparativamente simple, esibiendo familiaridá cola meyor lliteratura clásica.

L'escritor del panexíricu tien d'estremase de Drepanio Floro, diáconu de Lyon escontra l'añu 850, autor de dellos poemes cristianos y trabayos teolóxicos de prosa.

Referencies[editar | editar la fonte]

  • Anne-Marie Turcan-Verkerk, Un poète latin chrétien redécouvert: Latinius Pacatus Drepanius, panégyriste de Théodose (Bruxeles: Éditions Latomus, 2003)
  • M. Schanz, Geschichte der romischen Litteratur (1904), iv. i.