Oliete

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Oliete
Oliete TE 12.JPG
Bandera de Oliete (Teruel).svg Escudo de Oliete (Teruel).svg
Alministración
PaísBandera d'España España
AutonomíaFlag of Aragon.svg Aragón
ProvinciaTeruel (provincia).svg Provincia de Teruel
Tipu entidá conceyu d'España
Alcalde de Oliete Traducir Ramiro Alfonso Carod
Códigu postal 44548
Xeografía
Coordenaes 40°59′37″N 0°40′47″W / 40.9935°N 0.6796°W / 40.9935; -0.6796Coordenaes: 40°59′37″N 0°40′47″W / 40.9935°N 0.6796°W / 40.9935; -0.6796
Oliete is located in España
Oliete
Oliete
Oliete (España)
Superficie 85.481085 km²
Altitú 541 m
Llenda con Alloza, Alcaine, Alacón, Estercuel Traducir, Ariño y Muniesa
Demografía
Población 364 hab. (2018)
Porcentaxe Error na espresión: Falta l'operando pa /.% de Provincia de Teruel
Densidá 4,26 hab/km²
Más información
Estaya horaria UTC+01:00
www.oliete.org/
Cambiar los datos en Wikidata

Oliete ye una llocalidá y conceyu español na comarca de Andorra-Sierra d'Arcos de la provincia de Teruel, comunidá de Aragón asitiáu a veres del ríu Martín.

Tien una población de 357 habitantes (INE 2017).

Política local[editar | editar la fonte]

Últimos alcaldes de Oliete[editar | editar la fonte]

Periodu Alcalde Partíu
1979-1983 Antonio Oliete Martín[1] UCD
1983-1987
1987-1991
1991-1995
1995-1999
1999-2003
2003-2007
2007-2011
2011-2015 Ramiro Alfonso Carod[2] PSOE-Aragón

Resultaos electorales[editar | editar la fonte]

Eleiciones municipales[3]
Partíu 2003 2007 2011 2015
PSOE 3 3 4 4
PAR 3
PP 3 4 3
CHA 1 - -
Total 7 7 7 7

Llugares d'interés[editar | editar la fonte]

El conceyu cunta con gran cantidá de llugares d'interés. Estos puédense estremar en:

Dientro del cascu urbanu:

  • La Ilesia de Ntra. Sra. de l'Asunción (S.XVIII), de la que destaca'l so campanariu mudéxar.
  • Casa de la Donjuana (S.XVI): Tratar d'una construcción señorial renacentista allugada na plaza de la Ilesia.
  • La Ermita de San Bartolomé: Asitiada na plaza del so mesmu nome, ye la única ermita que s'atopa dientro del cascu urbanu, y que fai honor al so patrón, San Bartolomé.
  • L'Arcu de los Santos Mártires: Atopar nel entamu de la cai Mayor.
  • L'Arcu de Santa Bárbara: Atópase a la fin de la cai homónima.
  • L'Arcu del Pilar: Atópase a la fin de la cai Baxa. Cabo destacar qu'estos trés arcos daten de la Edá Media y que yeren los trés entraes fortificaes del pueblu.

Dientro del términu municipal:

  • Banzaos:
    • Banzáu de Cueva Foradada: Esti banzáu recueye les agües del Río Martín.La so presa, que foi construyida ente los años 1903 y 1927, tien una capacidá de 22 hm3. Nes veres d'esti banzáu pueden atopase fauna abondosa como utres, águiles o cabres monteses.
    • Banzáu del Congosto: Recueye les agües del Ríu Escuriza. Foi construyíu a finales del sieglu XIX.
  • Ermites:
    • Ermita de la Virxe del Cantal: El santuariu foi construyíu escontra l'añu 1660, n'honor a una imaxe de la Virxe col neñu Jesús en brazos, qu'apaeció nel llugar despinta nun fuexu y so un cantal —n'aragonés, roca que la protexía, a lo que debe'l so nome.
    • Ermita del Calvariu: Construcción d'una sola nave, data del añu 1680.
    • Ermita de San Pedro de los Griegos.
  • Patrimoniu prehistóricu:
    • El Frontón de la Tía Chula (pintures rupestres): Tratar d'un pequeñu conxuntu de pintures esquemátiques, dataes ente les dómines 'Edá del Cobre Eneolítica' y del 'Bronce Medio' (2.500-1.600 a. C.). Amás, sobre la roca en que s'asientan estes pintures, hai un furu pol cual pasa la lluz solar nos equinoccios de primavera y seronda, constituyendo'l santuariu solar más antiguu del mundu, d'unos 4500 años d'antigüedá.
  • Poblaos íberos:
    • El Palombar : El pobláu, de planta rectangular, constitúi un conxuntu escepcional ya ilustrativu de les formes de vida de les poblaciones ibériques nesta rexón, mientres el periodu entendíu ente los Sieglos III a. C. (cuando se fecha la so construcción) y l'I a. C. (la so destrucción datar escontra l'añu 79-72 a. C. mientres les guerres sertorianas).
    • El Cabezo de San Pedro de los Griegos: Destaca polos sos dos torres orixinales, que son consideraes les más antigües d'Aragón.
  • Patrimoniu natural:
    • La Torca de San Pedro de los Griegos: Esti cuévanu, d'unos 100 metros de diámetru y 108 metros de fondura, ye una torca única n'Europa, tantu polos sos descomanaos dimensiones como pola biodiversidá qu'alluga nel so fondu, con un llagu d'aprosimao unos 25 metros de fondura.
    • Güerta: Magar años tras caracterizábase pol so gran estensión y productividá, anguaño atópase en recesión y daqué d'abandonu, promovido pol acusáu éxodu rural sufiertu mientres la segunda metá del S.XX.
    • Olivar: Nel conceyu ye abondosu y de variedá Empeltre. Como interés, el pueblu debe'l so nome a esti cultivu, una y bones Oliete deriva del llatín olivetum (olivar). Anguaño, el 70 % del olivar ta n'abandonu. Oliete forma parte de la Denominación d'Orixe Aceite del baxu Aragón.
    • Chopera: Plantada a mediaos del S.XX, ocupa aprosimao una cuarta parte de la güerta de la llocalidá.

Personaxes pernomaos[editar | editar la fonte]

Demografía[4][editar | editar la fonte]

Presenta unes carauterístiques demográfiques típiques del interior peninsular de manera bien acentuada. Cabo destacar el descensu poblacional dempués de la Guerra Civil pola mor del éxodu rural, y l'avieyamientu de la población actual, con más d'un 40% de mayores de 65 años.

Gráfica d'evolución de Oliete ente 1877 y 2016

Referencies[editar | editar la fonte]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Oliete