Naomi Oreskes

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Naomi Oreskes
Naomi Oreskes 2nd European TA conference in Berlin 2015.JPG
Vida
Nacimientu

Nueva York25  de payares de 1958

(60 años)
Nacionalidá estauxunidense
Estudios
Estudios Universidá Stanford
Imperial College London
Stuyvesant High School Traducir
Nivel d'estudios Philosophiæ doctor
Llingües inglés
Oficiu
Oficiu historiadora de la ciencia, profesora universitaria y xeofísica
Emplegadores Universidá de Harvard
Universidá de Nueva York
Universidad de California en San Diego Traducir
Premios
Miembru de Academia Estauxunidense de les Artes y les Ciencies
IMDb nm3093182
Cambiar los datos en Wikidata

Naomi Oreskes (25 de payares de 1958) ye una historiadora de la ciencia de nacionalidá estauxunidense.[1] Convertir en profesora d'Hestoria de la Ciencia y profesora acomuñada de Ciencies de la Tierra y Planetaries de la Universidá de Harvard en 2013, tres 15 años como profesora d'Hestoria y Estudios de la Ciencia na Universidá de California en San Diego.[2] Trabayó n'estudios de xeofísica, asuntos ambientales como'l calentamientu global, y en hestoria de la ciencia. En 2010, Oreskes publicó en collaboración Merchants of doubt, onde identifica paralelismos ente'l alderique sobre'l cambéu climáticu y otros discutinios públicos anteriores.[3]

Oríxenes[editar | editar la fonte]

Oreskes ye fía de Susan Eileen (Nagin), profesora d'enseñanza media, y de Irwin Oreskes, profesor universitariu.[4][5][6]Llogró en 1981 el so grau en Ciencies, nel campu de la xeoloxía económica, na Royal School of Mines (Real Escuela de Mines) del Imperial College, de Londres en 1981, y trabayó a partir de 1984 na Universidá Stanford como ayudante d'investigación nel Departamentu de Xeoloxía, y como profesor ayudante nos departamentos de Xeoloxía, Filosofía y Ciencies de la Tierra Aplicaes. Ellí mesmu doctoróse en xeoloxía y hestoria de la ciencia en 1990. La National Science Foundation, institución que distribúi fondos públicos d'investigación n'Estaos Xuníos, dio-y en 1994 unu de los sos premios pa mozos investigadores.

Trabayó como asesora pa l'Axencia de Proteición Ambiental y l'Academia Nacional de Ciencies d'Estaos Xuníos, y tamién enseñó nes universidaes de Dartmouth, Harvard y la Nueva York (NYU). Ye l'autora o coautora d'un ciertu númberu d'ensayos ya informes técnicos en xeoloxía económica y hestoria de la ciencia[7] lo mesmo que de dellos llibros.

Oreskes foi decana del Sixth College de la Universidá de California en San Diego.

Métodología científica y validación de modelos[editar | editar la fonte]

Oreskes investigó sobre metodoloxía científica, sobremanera nel campu de la validación de modelos en Ciencies de la Tierra.[8]

En 1999 participó como asesora nos trabayos del Nuclear Waste Technical Review Board (Comisión Técnica sobre Borrafes Nucleares) d'EE.XX. en trabayos empobinaos a desenvolver una estratexa de seguridá pal campusantu nuclear de Yucca Mountain, ocupándose sobremanera de la validación de los modelos predictivos.[9]

Más allá de la torre de marfil[editar | editar la fonte]

Oreskes escribió un ensayu tituláu "Más allá de la torre de marfil: el consensu científicu sobre camudo climáticu" nel númberu del 3 d'avientu de 2004 de la revista Science.[10] [11] [12] Nél realiza un analís de «los 928 resumes de trabayos publicaos en revistes científiques, con revisión por pares, ente 1993 y 2003, atopaos na base del ISI cola clave ''climate change''».[10] La pretensión del analís yera poner a prueba la hipótesis de que na redacción de los sos informes organismos como'l Intergovernmental Panel on Climate Change, la American Association for the Advancement of Science, editora de Science, y la National Academy of Sciences despreciábase o minusvaloraba les lexítimes opiniones científiques disidentes sobre'l cambéu climáticu antropogénico. La resultancia foi qu'el 75% de los trabayos d'investigación sofitaben esplícita o implícitamente el consensu científicu, que'l calentamientu ye real y debíu sobremanera a l'acción humana, y que nengunu disentía d'él. L'ensayu atraxo l'atención del públicu en tol mundu, y foi citáu llargamente, por casu por Al Gore na película Una verdá incómoda (An inconvenient truth).

En 2007, Oreskes amplió'l so analís, esplicando qu'aprosimao'l 20% de los resumes sofitaben explícitamente el consensu sobre'l cambéu climáticu, esto ye, que: «el clima de la Tierra ta siendo afeutada poles actividaes humanes». Amás, el 55% de los resumes sofitaben "implícitamente" el consensu participando n'investigaciones empobinaes a caracterizar l'impactu actual o futuru del cambéu climáticu (50% de los resumes) o a apangar los cambeos predichos (5%). El 25% restante investigaba'l pasáu climáticu (10%) o les técniques pa evalualo (15%); Oreskes consideró qu'éstos nun cabía calificalos como favorables o contrarios al consensu científicu sobre camudo climáticu.[13]

Vendedores de dulda[editar | editar la fonte]

Merchants of doubt (Vendedores de dulda) ye un llibru publicáu en 2010 por Naomi Oreskes y l'historiador de la NASA Erik M. Conway.[14] Oreskes y Conway, dambos historiadores de la ciencia, repararon notables paralelismos ente'l alderique sobre'l cambéu climáticu y discutinios más antiguos, como les de los efecto nocivos del tabacu sobre la salú, la agua acedo, o'l furacu de la capa d'ozonu. Argumenten que la estratexa escoyida polos que s'oponen a que se tomen midíes ye siempres estender la dulda y el tracamundiu sobre lo que la ciencia diz al respeutu.[3] Repararon que Fred Seitz, Fred Singer, y dellos otros científicos acreditaos, xunieron les sos fuercies en tolos casos a los think tank económicos y conservadores, y a les grandes empreses privaes, na xera de desacreditar el consensu científicu sobre éstos y otres temes d'interés públicu.[15]

El George C. Marshall Institute, eslleíu en 2015, amosóse críticu col llibru, que sicasí foi recibíu con entusiasmu pola mayoría de les sos reseñadores.[16] Unu d'éstos señaló que la investigación en que se basen les conclusiones del llibru ye refecha y bien documentada, considerándolo unu de los llibros más importantes del añu 2010. Otru señalar como'l meyor llibru de tema científica del añu.[17]

En 2015 producióse una película inspirada nel llibru y col so mesmu títulu.[18]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Llibros publicaos

  • The rejection of continental rrift: Theory and method in american Earth Science, Oxford University Press, 1999, ISBN 0-19-511733-6
  • Plate Tectonics: An insider's history of the modern theory of the Earth, editáu con Homer -y Grand, Westview Press, 2003, ISBN 0-8133-4132-9
  • Oreskes, Naomi y James R. Fleming, eds., 2000, Perspectives on geophysics, númberu especial de Studies in the History and Philosophy of Modern Physics, 31B.
  • Merchants of Doubt: How a Handful of Scientists Obscured the Truth on Issues from Tobacco Smoke to Global Warming, Naomi Oreskes and Erik M. Conway, Bloomsbury Press, 2010
  • Naomi Oreskes and Erik M. Conway, The collapse of western civilization: A view from thefuture, Columbia University Press, 2014.
  • Pope Francis, introduction by Naomi Oreskes, Encyclical on Climate Change and Inequality: On Care for Our Common Home (Brooklyn, NY: Melville House, 2015) ISBN 978-1-612-19528-5

Notes y referencies[editar | editar la fonte]

  1. Oreskes, Naomi lccn.loc.gov. Consultáu'l 10 de mayu de 2014.
  2. «People: Naomi Oreskes». Harvard University. Consultáu'l 2 de payares de 2013.
  3. 3,0 3,1 Some sceptics make it a habit to be wrong. The Australian. 20 de payares de 2010. http://www.theaustralian.com.au/national-affairs/some-sceptics-make-it-a-habit-to-be-wrong/story-fn59niix-1225956414538. Consultáu 'l 14 de marzu de 2012. 
  4. http://phys.org/news/2013-03-oreskes-professor-nyc-hunter-college.html
  5. http://www.nytimes.com/1986/09/29/style/naomi-oreskes-is-wed-to-dr-kenneth-belitz.html
  6. Who's who in the West: A Biographical Dictionary of Noteworthy Men and Women. A.N. Marquis Company,. ISBN 083790935X.
  7. «Publications». UCSD. Consultáu'l 14 de marzu de 2012.
  8. «Verification, validation, and confirmation of numerical models in the earth sciences». Science 263 (5147). doi:10.1126/science.263.5147.641. ISSN 0036-8075. http://courses.washington.edu/ess408/OreskesetalModels.pdf. Consultáu 'l 8 d'abril de 2016. 
  9. US Nuclear Waste Technical Review Board (14 de setiembre de 1999). «Developing a repository safety strategy with special attention to model validation». Consultáu'l 23 de marzu de 2012.
  10. 10,0 10,1 Oreskes, Naomi (3 d'avientu de 2004). «Beyond the Ivory Tower: The Scientific Consensus on Climate Change». Science 306 (5702). doi:10.1126/science.1103618. PMID 15576594. http://www.sciencemag.org/cgi/content/full/306/5702/1686. Consultáu 'l 14 de marzu de 2012. 
  11. Oreskes, Naomi (21 de xineru de 2005). «Beyond the Ivory Tower, The Scientific Consensus on Climate Change (including corrections)». Science 306. doi:10.1126/science.1103618. PMID 15576594. http://www.sciencemag.org/cgi/reprint/306/5702/1686.pdf. Consultáu 'l 14 de marzu de 2012. 
  12. «Exchange of letters to Science». Science 308. 13 de mayu de 2005. doi:10.1126/science.308.5724.952. Archivado del original el 12 d'abril de 2010. http://www.webcitation.org/5owRfHITk. Consultáu 'l 14 de marzu de 2012. 
  13. (2007) «The scientific consensus on climate change: How do we know we're not wrong?», Climate Change (PDF), MIT Press. ISBN 0-262-04241-X.
  14. Merchants of doubt : how a handful of scientists obscured the truth on issues from tobacco smoke to global warming. New York: Bloomsbury Press. ISBN 978-1596916104.
  15. Mercaderes de Dulda, Bloomsbury Prensa, p. 6.
  16. Christian Rohr, Die Machiavellis der Wissenschaft. Das Netzwerk deas Leugnens. In: Physik in unserer Zeit 46, Issue 2, 2015, p. 100, doi 10.1002/piuz.201590021.
  17. Merchants of Doubt by Naomi Oreskes and Erik M. Conway. The Guardian. 8 d'agostu de 2010. http://www.guardian.co.uk/books/2010/aug/08/merchants-of-doubt-oreskes-conway. Consultáu 'l 14 de marzu de 2012. 
  18. «The filme that reveals how American ‘experts' discredit climate scientists». The Guardian (15 de marzu de 2015).






Naomi Oreskes