Lymnocryptes minimus

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Commons-emblem-notice.svg
 
Agachadiza moza
Lymnocryptes minimus (Marek Szczepanek).jpg
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Charadriiformes
Familia: Scolopacidae
Xéneru: Lymnocryptes
Boie, 1826
Especie: L. minimus
(Brunnich, 1764)
[editar datos en Wikidata]
Güevu de Lymnocryptes minimus

Lymnocryptes minimus ye una pequeña y robusta ave limícola. Ye la más pequeña de les agachadices, y l'única del xéneru Lymnocryptes, que tien importantes diferencies coles otres arcees o scolopaxes.[2]

Los sos terrenes de reproducción son los güelgaes, banzaos, tundra y praderíes húmedes con vexetación curtia del norte d'Europa y el norte de Rusia.

L'arcea chica ye una ave Migración de les aves migratoria, que pasa los iviernos en Gran Bretaña, les mariñes europees sobre l'Atlánticu y el Mediterraneu, África, y la India. Ta incluyida nel Alcuerdo sobre'l Caltenimientu de les aves acuátiques migratories Africanes-Euroasiáticas (AEWA).

Los adultos son de menor tamañu que la arcea común y el so picu ye relativamente más curtiu. El cuerpu ta motudu de marrón nel envés y ye pálidu nel banduyu. Tienen una franxa negra nel güeyu. Les nales son apuntiaes y estreches, y cuando vuelen pueden trata unes franxes marielles nes nales.

El patrón de la cabeza de l'arcea chica ye distinta al de l'arcea común y otres especies del so xéneru, yá que nun presenta la franxa central en forma de corona; sicasí tien, dos franxes pálides llaterales, que s'atopen dixebraes de la supercilar per una zona de plumaxe más escuru.

Estes aves alimentar nel fango, picotiando y recoyendo alimentu qu'identifiquen cola so vista. La so dieta principalmente consiste d'insectos y merucos de tierra, y tamién materia vexetal. Ye difícil reparales, yá que la so coloración brínda-yos un camuflaje bien efectivu nel so hábitat.

Mientres el cortexu'l machu realiza una exhibición aérea, y produz un soníu similar al d'un caballu al galopie. Fora de la dómina de cría permanez silenciosu. Añeren sobre'l suelu nun sitiu escondíu, la niarada consta de 3 a 4 güevos.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Bird, J., Butchart, S.. «Lymnocryptes minimus» (inglés). Llista Colorada de les especies amenaciaes. Consultáu'l 15 de marzu de 2011.
  2. Thomas, Gavin H.; Wills, Matthew A.; and Székely, Tamás (2004): A supertree approach to shorebird phylogeny. BMC journals|BMC Evol. Biol. 4: 28. doi 10.1186/1471-2148-4-28 PDF fulltext Supplementary Material

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]




Lymnocryptes minimus