Saltar al conteníu

Lombardu oriental

Esti artículu foi traducíu automáticamente y precisa revisase manualmente
De Wikipedia
Lombardu Oriental
Faláu en Bandera d'Italia Italia
Lombardía
Falantes ≈1,5 millones
Familia Indoeuropéu

  Itálicu
    Romance
      Romance occidental
        Galu-romance
          Galu-italianu
            Lombardu
              Lombardu Oriental

Estatus oficial
Oficial en Nengún país
Reguláu por Nun ta reguláu
Códigos
ISO 639-1 nengún
ISO 639-2
ISO 639-3

El Lombardu Oriental ye un grupu de llingües falaes al este de Lombardía, nes provincies de Bergamo, Brescia y Mantua, nel área cerca de Crema y na parte de Trentín.[1] Les sos variantes más destacaes son el bermagasco y el bresciano.[2][3]

El lombardu oriental o oróbico suel considerase un dialeutu del italianu. Dellos filólogos consideren qu'esto nun ye asina, yá que al confundir de la mesma el lombardu como dialeutu del italianu dar por fechu que tamién lo ye la so variante oriental, siendo dambes llingües consideraes distintes del italianu. L'italianu y el lombardu oriental tienen un nivel de inteligibilidad baxu.

Al día de güei, el lombardu oriental nun ta oficializáu en Lombardía, siendo l'idioma oficial l'italianu, colo cual la llingua esta minorizada y presenta una cantidá de falantes que torna.

Clasificación

[editar | editar la fonte]

El lombardu oriental o oróbico ye una llingua románica que pertenez a la branca galu-itálica. Tien más paecíu col francés, l'occitanu y el catalán que col italianu. El so sustratu ye d'orixe celta.

Distribución xeográfica

[editar | editar la fonte]

El lombardu oriental ta faláu na zona este de Lombardía, al norte d'Italia, nes provincies de Bergamo, Brescia y Mántua, nel área cerca de Crema y na parte de Trentín. El so nivel de inteligibilidad con falares vecinos ye alto, pero baxu col de zones perifériques. Hai diferencies ente los mesmos falares lombardos orientales, una y bones los habitantes de Bergamo entiéndense difícilmente colos de Mántua. Les diferencies inclúin fonética, léxicu y gramática.

Fonoloxía

[editar | editar la fonte]

El siguiente cuadru solo amuesa la fonoloxía de la variante de Brescia. El lombardu tien 9 vocales y 20 consonantes.

Consonantes
  Llabial Alveolar Palatoalveolar
/palatal
Velar
Oclusives y
africaes
p  b t  d tʃ  dʒ k  ɡ
Nasales m n ɲ  
Vibrante   r    
Fricatives f  v s  z (ʃ)    
Aproximantes w   j  
Llaterales   l ʎ  
Vocales
AFIDescripciónExempluItalianuAsturianu
iVocal zarrada anterior non arrondadasich /sik/cinquecinco
eVocal semizarrada anterior non arrondadasét /set/setesei
ɛVocal semiabierta anterior non arrondadasèch /sɛk/seccogrebu
aVocal abierta anterior non arrondadasach /sak/saccosaco
oVocal semizarrada posterior arrondadaciót /tʃot/chiodoclavo
ɔVocal semiabierta posterior arrondadasòch /sɔk/ceppostump
øVocal semizarrada anterior arrondadasöt /søt/asciuttosecu
yVocal zarrada anterior arrondadamür /myr/muromuriu
uVocal zarrada posterior arrondadamur /mur/gelsomora

Ver tamién

[editar | editar la fonte]

Referencies

[editar | editar la fonte]
  1. ↑ BONFADINI, Giovanni 1983 Il confine linguistico veneto-lombardu In: Guida ai dialetti veneti / a cura di Manlio Cortelazzo. - Padova : CLEUP, 1983. - V. 5, p. 23-59
  2. ↑ Enciplopedia Treccani Online
  3. ↑ «M. Forzati, Dialèt de Brèsa (dialetto Bresciano)». Archiváu dende l'orixinal, el 2013-12-22.

Enllaces esternos

[editar | editar la fonte]