Llingües celtes

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Les llingües falaes n'Europa.
N'azul l'área aproximada de la influyencia celta n'Europa hacia el 1500 e.C.. En púrpura amuésase la máxima expansión de la cultura celta alrodiu del 400 e.C..

Llámense celtes[1] a los pueblos que falen o falaron llingües celtes, que nel sieglu I e.C. s'espardíen per gran parte d'Europa, dende la Turquía d'anguaño hasta Portugal. Esti términu ye d'orixe griegu (los griegos llamaben a estos pueblos 'keltoi') Los celtes llamábense siempres a sigo mesmos galiain, o seya: galos (derivaos: gálata, galaicu). El tueru célticu ye parte del grupu llingüísticu indoeuropéu. Les llingües céltiques taben mui espardíes per Europa na prehistoria y hasta la conquista romana de la Galia ya Hispania.

Clasificación llingüística:

Vitalidá[editar | editar la fonte]

Cinco llingües celtes son falaes entovía:

Tres del ramu britónicu:

Dos del ramu gaélicu:


  • El manx, tamién del ramu gaélicu, falose na Islla de Man. Anguaño yá ta considerada como llingua muerta.

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]