Leandru de Sevilla

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Leandru de Sevilla
Leandru de Sevilla
San Leandro.jpg
obispu católicu


arzobispo católico Traducir

579 - 600
Stephen II Traducir - Isidoru de Sevilla
Diócesis: Archidiócesis de Sevilla
Vida
Nacimientu Cartagena534 [[(Gregorianu)]]
Nacionalidá Bandera d'España España
Fallecimientu

Sevilla13  de marzu de 600

(65/66 años)
Familia
Hermanos/es
Estudios
Llingües llatín
Oficiu
Oficiu sacerdote católicu
Santoral
13 de marzu
Creencies
Relixón Ilesia Católica
Orde relixosa Orde de San Benitu
Cambiar los datos en Wikidata

Leandru de Sevilla (Cartaxena, c. 534Sevilla, 13 de marzu de 596.). Obispu católicu y Santu nacíu d'una notable familia hispanorromana. El so padre yera hispanorromanu, y la so madre yera, alegadamente, visigoda, o mesma fía de Teodoricu, rei de los Ostrogodos, pero eso ye falsu, cuidao que los matrimonios mistos yeren prohibíos.[ensin referencies] Foi hermanu de San Isidoru. El so padre llamábase Severianu o Severinu[1] y axudícase-y el títulu de dux (magar el so hermanu Isidoru menta que yera a cencielles un ciudadanu), y la so madre yera Teodora o Túrtura. San Leandru ye reconocíu, porque foi'l que consiguió que se convirtieren al catolicismu les tribus visigodes qu'invadieron España y que'l so rei Recaréu I tresformar en fervorosu creyente.

Biografía[editar | editar la fonte]

Foi arzobispu de Sevilla dende l'añu 578 hasta l'añu 600, nel que ye sustituyíu pol so hermanu menor San Isidoru de Sevilla, y ta consideráu como unu de los grandes impulsores del catolicismu na España visigoda del so tiempu.

Tuvo De nacer escontra l'añu 534, na ciudá de Cartaxena, nel Llevante español, nel senu d'una importante familia, de madre alegadamente visigoda y de padre hispanorromanu.

Cola invasión bizantina de la so tierra levantina nel añu 554, la familia colar a Sevilla, ciudá onde Leandru completó la so formación, quiciabes motivada pola conversión de la so madre a la relixón católica.

Al morrer los sos padres Leandru quedó al cuidu de los sos hermanos menores, ingresando años más tarde nun conventu. Foi nomáu obispu de Sevilla nel añu 578 ya influyó viviegamente na rebelión del nuevu Hermenexildu escontra'l so padre, el rei Leovixildu, siendo quiciabes quien-y asesorara pa la so conversión al catolicismu.

Leandru vivió tres años en Constantinopla, mandáu por el mesmu Hermenexildu pa llograr ayudes pa la so causa; ellí caltuvo estrecha rellación con san Gregoriu Magnu y llegó a escribir la so Expositio in Librum Job.

De vuelta a Sevilla sufrió la persecución de Leovixildu, siendo de nuevu desterráu per unos años; un tiempu nel qu'escribió diverses obres contraries al arrianismu. Cuando de nuevu tornó a tierres hispalenses llegó a instruyir a Recaréu, fíu de Leovixildu, na relixón católica. La conversión de Recaréu y darréu la de tol pueblu visigodu nel añu 586, foi celebrada tres años más tarde pol obispu Leandru cola convención del III Conciliu de Toledo.

Consideráu unu de los Padres de la ilesia y fundador de la escuela teolóxica de Sevilla, tuvo especial interés na enseñanza oral y escrito del catolicismu y na formación de los relixosos.

La so gran importancia histórica pa la ilesia fai patente na estatua de folla cocida a tamañu natural que lu representa na Puerta del Bautismu de la Catedral de Sevilla, formando pareya y frente a la del so hermanu y tamién obispu de Sevilla, San Isidoru. Apaez tamién, al pie de San Isidoru, nel escudu de Sevilla.

Etimoloxía del nome[editar | editar la fonte]

El significáu del nome Leandru nun ye claro, yá que puede ser equivalente a home lleón o bien a varón del pueblu.


Predecesor:
Esteban II
Arcbishoppallium.png
Arzobispu de Sevilla

579 - 599
Socesor:
Isidoru

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Fundación Ignacion Larramendi. «LEANDRO DE SEVILLA».

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]