K. D. Lang

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
K. D. Lang
Pop Conference 2016 - Keynote - 29 - k.d. lang.jpg
Vida
Nome completu Kathryn Dawn Lang
Nacimientu

Edmonton2  de payares de 1961

(57 años)
Nacionalidá Bandera de Canadá Canadá
Estudios
Estudios Red Deer College Traducir
Oficiu
Oficiu cantautora, cantante, actriz, música, guitarrista y compositora de bandas sonoras Traducir
Premios
Nominaciones
Influyencies Kitty Wells
Xéneru artísticu Pop
Country
Adult contemporary
Americana Traducir
Jazz
Folk
Mena de voz mezzosopranu
Instrumentu musical guitarra
voz
Discográfica Bumstead Records Traducir
Elektra
Nonesuch
Sire Records Traducir
Warner Bros. Records
Creencies
Relixón Budismu tibetanu
Budismu
IMDb nm0485807
www.kdlang.com
Cambiar los datos en Wikidata


Kathryn Dawn Lang (Edmonton, Alberta, Canadá, 2 de payares de 1961), más conocida como k.d. lang, ye una cantante canadiense de pop y country, ganadora de cuatro premios Grammy, un Premiu Brit y seis galardones nos Premios Juno.

Grabó discos al pie de Tony Bennett y participó en discos tributos a Joni Mitchell y Ella Fitzgerald, amás rexistró duetos con Roy Orbison, Elton John y Carole King.

Biografía[editar | editar la fonte]

Tien una estensa carrera musical con dellos discos a los sos llombos. Debutó na década de los '80 formando k.d lang and The Reclines con quien grabó 3 discos. El tercer álbum Absolute Torch and Twang (1989) valió-y el so segundu premiu Grammy en 1990 como Meyor Interpretación Femenina de Country. Un añu antes llogró un Grammy pol so dueto con Roy Orbison 'Crying' collaboración pa la banda sonora de la película Hiding Out (1987). Aparte mientres la so carrera musical, participó en películes como Salmonberries (2003) y The Black Dahlia (2006) y participó en bandes sonores como Even Cowgirls Get The Blues.

El so primer álbum solista Shadowland (1988) validar ante la crítica convertida nuna revelación del xéneru country. Y en 1992 tendría mayor ésitu nel pop col discu Ingénue (1992) qu'algamó Doble Discu de Platino y qu'incluyó el senciellu 'Constant Craving' col que llogró'l premiu Grammy como Meyor Interpretación Pop Femenina,[1] amás compitió na categoría Álbum, Cantar y Grabación del Añu. 'Constant Craving' tamién ganó'l Premiu MTV a Meyor Vdeo Femenín 1993.[2] Tamién Ingénue ganó'l premiu Álbum del Añu nos Juno Awards.[3]

En 1994 collabora nel MTV Unplugged de Tony Bennett interpretando Moonglow.

En 1995 el discu All You Can Eat valió-y un Brit Awards como Meyor Artista Internacional Femenín.[4] L'álbum llogró Discu d'Oru n'Estaos Xuníos.

Siguió col álbum de reversiones Drag (1997) y nel 2000 tornó al pop con Invincible Summer, dambos recibieron Discu d'Oru en Norteamérica.

Amás en 1997 el grupu The Rolling Stones incluyir como co-autora del senciellu 'Anybody Seen My Baby' por cuenta de la semeyanza que tenía'l cantar con 'Constant Craving'.

Nel 2000 participa del conciertu homenaxe Lifetime Awards Concert TNT An All-Star Tribute To Joni Mitchell[5]interpretando Help Me eventu onde tamién participaron Elton John, Diana Krall, Bryan Adams y Cyndi Lauper. Nel 2001 grabó la so sesión Live By Request que salió publicáu en DVD y CD.

Nel discu 2002 grabó a dueto xunto a Tony Bennett el discu A Wonderful World que ganó'l Grammy como Meyor Álbum Tradicional Pop. L'añu 2004 llanzó Hymns of the 49th Parallel dedicáu a grandes autores canadienses (Leonard Cohen, Joni Mitchell, Neil Young, Ron Sexsmith) y nel 2008 un nuevu discu de cantares inéditos Watershed. Y un añu dempués apaeció'l so tercer DVD k.d. lang: Live in London with the BBC Concert Orchestra.

Amás el 2006 salió'l recopilatorio Reintarnation de los sos primeros años con repertoriu country y Recollection (2010) colo meyor del so repertoriu pop. Tamién nel 2006 vuelve grabar xunto a Tony Bennett pal discu Duets An American Classic y nel 2011 pa Duets II.

Nel 2011 publicó'l discu de blues Sing It Loud al pie de The Siss Boom Bang y el 2016 l'álbum case/lang/veirs en tríu al pie de Neko Case y Laura Veirs.

K.d. lang al pie de artistes tan desemeyaos como Prince, Björk, Annie Lennox o Elvis Costello, rindió homenaxe a la llexendaria cantautora canadiense Joni Mitchell nun álbum llamáu A tribute to Joni Mitchell (2007).

En 1999 la cadena VH1 allugar nel puestu 33 na llista de '100 Greatest Women of Rock & Roll'[6]y nel 2012 allugar nel puestu 28 de '100 Grandes Muyeres na Música' y l'añu 2002 Rolling Stone allugó nel puestu 49 a Shadowland na llista de '50 Essential 'Woman In Rock' Albums[7]

El 12 de febreru de 2010 participó na apertura de los Xuegos Olímpicos de Vancouver 2010 interpretando la conocida tema "Hallelujah" del cantante canadiense Leonard Cohen.

Nel 2013 ingresó nel Salón de la Fama de la Música Canadiense.[8]

Activismu[editar | editar la fonte]

k. d. lang

Lang, qu'almitió ser lesbiana nun artículu en 1992 de la revista The Advocate, defendió viviegamente les causes de derechos homosexuales. En 1993 fixo un dueto con Andy Bell, abiertamente homosexual, pa recrear l'ésitu de Donna Summer y Barbra Streisand, No More Tears (Enough Is Enough). Esta tema foi incluyíu na banda sonora de la película Los caraconos y cantáu en direutu pol dúu mientres la ceremonia de los Premios Brit del añu 1993. Sofitó munches causes nos últimos años, incluyida la llucha contra VIH / SIDA y el sofitu a la so investigación. En 1990, Lang contribuyó cola versión del cantar “So in Love” de Cole Porter nel discu de tributu "Rede Hot Blue", producíu pola Organización Rede Hot. En 1998, participó cola tema “Fado Hilário”, cantando en portugués, nel discu recopilatorio en beneficiu de la llucha contra'l SIDA Onda Sonora: Rede Hot Lisbon, producíu pola mesma organización. Ye una activista polos derechos animales. La so campaña "La carne apesta" (Meat Stinks) nos años noventa, creó muncho discutiniu, sobremanera na so ciudá natal, Alberta, con una gran tradición de cría de ganáu. Prohibióse poner la so música en más de 30 emisores de radiu de Alberta.[9]

Lang apaeció na portada de la edición agostu 1993 de la revista Vanity Fair. Na portada apaecía Lang nuna siella de barberu ente que la modelu Cindy Crawford afaitába-y la cara con una navaya.[10] La revista contenía un artículu detalláu alrodiu de Lang, que declaró qu'había pensáu que diba ser condergada al ostracismu pola industria de la música country cuando almitió ser lesbiana. Sicasí, Nashville, la ciudá d'orixe de la so discográfica, amosóse tolerante, y siguió vendiendo discos. Sicasí, cuando apaeció nun anunciu de PETA, Nashville nun lo tomó tan bien, por cuenta de la relación ente la música country y la ganadería.[11]

N'abril de 2008, Lang pasó un tiempu en Melbourne, Australia, como editora convidada pa The Age. Esto foi en relación col so sofitu a la defensa de los derechos humanos del Tíbet. El 24 d'abril de 2008, xunir a los manifestantes pro-Tíbet en Canberra cuando l'antorcha de los Xuegos Olímpicos de Beixín 2008 pasaron pola capital australiana.[12]

Premios y nominaciones[editar | editar la fonte]

1989
1990
1993
1994
1995
2003
2004

Discografía[editar | editar la fonte]

Álbumes[editar | editar la fonte]

  • A Truly Western Experience - 1984
  • Angel With A Lariat - 1987
  • Shadowland - 1988
  • Absolute Torch and Twang - 1989
  • Ingenue - 1992
  • Even Cowgirls Get The Blues - 1993
  • All You Can Eat - 1995
  • Drag - 1997
  • Invincible Summer - 2000
  • Live by Request - 2001
  • Wonderful World - 2003
  • Hymns of the 49th Parallel - 2004
  • Reintarnation - 2006
  • Watershed - 2008
  • Sing It Loud - 2011

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Amiesto:Premios Grammy de 1993» (en es). Wikipedia, la enciclopedia llibre. 21 de xineru de 2015. https://ye.wikipedia.org/w/index.php?title=Premios_Grammy_de_1993&oldid=79517739. Consultáu 'l 22 d'agostu de 2017. 
  2. «Amiesto:MTV Video Music Awards 1993» (en es). Wikipedia, la enciclopedia llibre. 17 d'agostu de 2017. https://ye.wikipedia.org/w/index.php?title=MTV_Video_Music_Awards_1993&oldid=101197513. Consultáu 'l 22 d'agostu de 2017. 
  3. «Juno Award for Album of the Year» (en en). Wikipedia. 1 de xunu de 2017. https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Juno_Award_for_Album_of_the_Year&oldid=783376555. Consultáu 'l 22 d'agostu de 2017. 
  4. «Amiesto:Brit Awards 1995» (en es). Wikipedia, la enciclopedia llibre. 24 de mayu de 2017. https://ye.wikipedia.org/w/index.php?title=Brit_Awards_1995&oldid=99363305. Consultáu 'l 22 d'agostu de 2017. 
  5. , http://www.imdb.com/title/tt0444753/, consultáu 'l 22 d'agostu de 2017 
  6. «VH1 100 Greatest Women Of Rock And Roll - 1999». Consultáu'l 22 d'agostu de 2017.
  7. «Rolling stone - Women in rock (the 50 essential albums) (31 october 2002)». Consultáu'l 22 d'agostu de 2017.
  8. «Canadian Music Hall of Fame» (en en). Wikipedia. 2 d'abril de 2017. https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Canadian_Music_Hall_of_Fame&oldid=773525895. Consultáu 'l 22 d'agostu de 2017. 
  9. Richard Harrington (2 de xunetu de 1990). «Cattle country's beef with k.d. lang». The Washington Post. Consultáu'l 19 d'avientu de 2015.
  10. File:Vanity Fair Cover Lang Crawford.jpg
  11. «K.D. Lang's Career Takes Another Twist». afterellen.com (abril de 2004). Archiváu dende l'orixinal, el 15 de xunu de 2008. Consultáu'l 29 de xunu de 2008.
  12. «Canadian Singer K.D. Lang Will Protest for Tibetans Today: Here She Tells Why». The Age (24 d'abril de 2008). Consultáu'l 26 d'abril de 2008.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]










K. D. Lang