Chely Wright

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Chely Wright
Chely Wright Aviano.jpg
Vida
Nacimientu

Kansas City25  d'ochobre de 1970

(48 años)
Nacionalidá Bandera de Estaos Xuníos d'América Estaos Xuníos
Estudios
Estudios Middle Tennessee State University Traducir
Oficiu
Oficiu cantautora, música, activista, autobiógrafa y cantante
Xéneru artísticu Country
Instrumentu musical voz
Discográfica Polydor Records
Dualtone Records Traducir
IMDb nm0942277
www.chely.com
Cambiar los datos en Wikidata

Richell Rene "Chely" Wright (25  d'ochobre de 1970Kansas City) ye una cantante estauxunidense de música country . Anque recibió'l premiu Academy of Country Music (ACM) como vocalista femenina nel mesmu añu del so debú, 1994, nenguna de los sos cantares tuvo un impautu significativu nes llistes. En 1997 entra nel Top 40 per primer vegada cola so "Shut Up and Drive" y dos años dempués consigue'l primer puestu con "Single White Female". Amás sacó siete álbumes d'estudiu con delles discográfiques tando más de 15 vegaes nes llistes country.

Tamién escribió cantares pa Brad Paisley, Richard Marx, Mindy Smith y Clay Walker, "I Can't Sleep". El 4 de mayu de 2010 salieron les sos memories Like Me y un nuevu álbum: Lifted Off the Ground. Hasta esi momentu, los discos de Wright vendieren alredor de 975.000 copies n'Estaos Xuníos a lo llargo de la so carrera.[1]

Biografía[editar | editar la fonte]

Nacida en Kansas City (Misuri), Wright pasó la so mocedá nel pequeñu pueblu Wellsville (Kansas). A los 11 años empezó a cantar con bandes locales y finalmente creó'l so propiu grupu llamáu «County Line». Antes de terminar la so educación secundaria, trabayó pa Ozark Jubilee, un espectáculu de country que se realizaba en Branson (Misuri) dende diba llargu tiempu. Siguiendo'l conseyu del so güelu, presentar a una audición y consiguió una plaza nun musical en Opryland USA, un parque d'atracciones. En 1992 robló con Harold Shedd de Mercury/Polygram. El so primer álbum foi editáu en 1994 nel sellu Polydor.[2]

El 3 de mayu de 2010, conviértese, nun reportaxe de la revista People, na primera cantante country en salir del armariu[3][4] Chely Wright ye la primer persona cantante de música country en salir del armariu[5][6][7] yá que k.d. lang, la primera oficialmente, dexó la so carrera en 1992 tres el so anunciu.

Wright casar cola so prometida Lauren Blitzer el 20 d'agostu de 2011 en Connecticut.[8]

Carrera musical[editar | editar la fonte]

Músicu comercial[editar | editar la fonte]

N'editando dos discos ensin ésitu col sellu Mercury/Polygram, Wright pidió ser llibrada del so contratu y más tarde robló col sellu MCA Nashville. Con MCA tuvo'l so primer ésitu en llegar a los 20 más vendíos de la música country en 1997 col cantar «Shut Up and Drive» del so tercer álbum Let me in, que foi publicáu por MCA Nashville. En 1999, el so cuartu álbum, Single white female, dio-y dellos ésitos y el so primera discu d'oru.[9] Mientres taba escribiendo'l so siguiente álbum, collaboró col artista de country Brad Paisley nun dúu tituláu «Hard to be a husband, hard to be a wife», que s'escribió pal 75 aniversariu del Grand Ole Opry. Paisley y Wright cantaron en directu'l cantar nun programa televisivu especial de la CBS y el cantar foi editada como parte de la colección de cantares del especial. El dúu foi nomáu darréu «Eventu vocal del añu» nos 35 premios añales CMA. Wright tamién cantó con Diamond Rio nel so álbum One More Day, según nel álbum de Paisley Part II. Dambos fueron editaos en 2001. Wright tamién apaeció na revista People como una de les 50 persones más guapes en 2001.[10]

Chely Wright nel 2005

Foi premiada por MENC en 2001 col premiu «Stand Up For Music».[10] Más tarde, esi mesmu añu, Wright editó'l so primera senciellu del so quintu álbum, Never love you enough. La publicación del álbum taba prevista pal 11 de setiembre de 2001, pero retrasar al 25 del mesmu mes. Anque Never love you enough debutó col númberu 4 de la llista Billboard Country Albums, nun pudo igualar l'ésitu de Single white female.

En 2002 Wright consiguió'l premiu «Fame» del MENC pol so Reading, Writing and Rhythm Foundation. Esi mesmu añu, foi escoyida'l númberu 93 ente les 100 muyeres más sexys de 2002[11] y darréu el númberu 18 ente les 20 muyeres más calientes en música, en dambos casos, pola revista FHM.[12] En 2003 foi nomada «Muyer del añu» pola American Legion Auxiliary y «Natural de Kansas del añu» pola so carrera, el so trabayu na beneficencia y el so sofitu a les fuercies armaes d'Estaos Xuníos. Tamién foi coautora del ésitu de 2003 de Clay Walker, «I can't sleep», que llegó a tar ente los 10 singles más vendíos.[13]

Artista independiente[editar | editar la fonte]

En 2003 Wright dixebrar de MCA Nashville, dempués de que Never love you enough nun vendiera lo que s'esperaba. En xineru de 2004 robló un nuevu contratu col sellu discográficu independiente Vivaton, empezando la preparación del so nuevu álbum.[14] A pesar de que s'editó un videu musical pa un cantar tituláu «The back of the bottom drawer», l'álbum nunca llegó a editase. Wright anunció que se dixebraba de Vivaton en xunu de 2004.[15]

Chely Wright roblando un autógrafu a un marín

Ensin sellu de nuevu, editó un senciellu a finales de 2004, anque práuticamente namái por Internet y en delles estaciones de radio. El cantar, titulada «Bumper of my S.O.V.», fuera escrita por Wright por cuenta de un fregáu con una muyer furiosa que reparara la pegatina de los marines de los EE.XX. que Wright llevaba nel so parachoques traseru. Al ésitu de «Bumper of my S.O.V.», editáu por el mesmu sellu de Wright, Painted Rede Music Group, siguió-y un EP tituláu Everything. El discu incluyía los cantares «The back of the bottom drawer» y «Bumper of my S.O.V.», xuntu con cuatro deamos. L'álbum vendíase puramente al traviés de la páxina de Wright (onde afirma qu'editó l'álbum pa los sos fans) y más tarde comercializar al traviés de diverses cadenes minoristes como Wal-Mart, Target y Best Buy. L'ésitu del EP llevó a Wright a roblar col sellu Dualtone Records.[16]

El sestu álbum de Wright titulóse The Metropolitan Hotel y foi editáu'l 20 de febreru de 2005 nel sellu Dualtone Records. El CD incluyía tantu «The back of the bottom drawer» como «Bumper of my S.O.V.», xuntu con otros diez cantares, la mayoría escrites por ella o en collaboración. L'álbum foi producíu en collaboración cola so propia compañía. Anque nun foi un ésitu comercial d'impautu, debutó nel númberu 18 de la llista de country del Billboard (llegó al númberu 7 de la llista d'álbumes independientes). El cuartu senciellu de The Metropolitan Hotel foi «C'est la vie (You never can tell)», una versión renombrada del cantar de Chuck Berry «You Never Can Tell».

Lifted off the ground[editar | editar la fonte]

Wright robló con Vanguard Records en 2008. Editó'l so séptimu álbum d'estudiu Lifted off the ground el 4 de mayu de 2010. L'álbum foi producíu por Rodney Crowell, ganador del Grammy. Toles pistes del álbum fueron escrites por Wright, sacante «Heavenly days», qu'escribió al pie de Rodney Crowell. Anuncióse que'l primera senciellu va ser «Broken», que foi estrenada na radio n'abril de 2010.

Filantropía[editar | editar la fonte]

Wright ye la fundadora de la Reading, Writing, and Rhythm Foundation. una fundación ensin ánimu d'arriquecimientu qu'ayuda na educación musical n'EE.XX. con preseos y equipamientu. Pa llograr fondos realiza una campaña cada xunu nel Nashville Wildhorse Saloon, antes de la celebración nel CMA Music Festival.

Discografía[editar | editar la fonte]

Artículu principal:
Álbumes d'estudiu *

1994: Woman in the Moon

  • 1996: Right in the Middle of It
  • 1997: Let Me In
  • 1999: Single White Female
  • 2001: Never Love You Enough
  • 2005: The Metropolitan Hotel
  • 2010: Lifted Off the Ground
Recopilatorios
  • 2003: 20th Century Masters - The Millennium Collection: The Best of Chely Wright
  • 2007: The Definitive Collection
Estendéi plays
  • 2004: Everything (EP)
  • 2005: Live EP (Dixital EP)

Filmografía[editar | editar la fonte]

Wright fai'l so debú na película de Walt Disney Max Keeble's Big Move, interpretando'l papel de profesora de Max.[17]

Premios[editar | editar la fonte]

Honores

  • 2003 American Legion Auxiliary Woman of the Year
  • 2002 Kansan Of the Year

Academy of Country Music Awards

  • 1999 Best Female Vocalist (nomada)
  • 1999 Best Music Videu (por Single White Female) (nomada)
  • 1995 Best New Female Vocalist

Country Music Association Awards

  • 2001 Vocal Event of the Year (with Brad Paisley) (nomada)
  • 2000 Horizon Award (nomada)
  • 1999 Horizon Award (nomada)

Country Music Television

  • 1999 Female Videu Artist (nomada)

CMT's Flameworthy Awards

  • 2002 Videu Fashion Plate (por Jezebel)

MENC: The National Association for Music Education

  • 2002 FAME Award
  • 2001 Stand Up For Music Award

International Bluegrass Music Awards

  • 2002 Recorded Event of the Year-Ralph Stanley's Clinch Mountain Sweethearts

TNN/Music City News Awards

  • 1996 Star of Tomorrow Female (nomada)

Country Weekly Awards

  • 1999 Fast Track Artist (nomada)
  • 2001 Vocal Collaboration (with Brad Paisley) (nomada)
  • 2005 Star With Biggest Heart (nomada)
  • 2005 Best Patriotic Song (por The Bumper Of My SUV) (nomada)
  • 2006 Star With Biggest Heart (nomada)

Jukebox Awards

  • 1996 Best New Artist (nomada)

People Magacín

  • 2001 50 Most Beautiful People
  • 2005 Critic's Choice (por The Metropolitan Hotel)

FHM Magacín

  • 2002 20 Hottest Women In

Music * 2002 100 Sexiest Women of 2002

BMI Award

  • I Can't Sleep (songwriter-2005)

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Walsh, Chris M. (4 de mayu de 2010). Chely Wright Comes Out As Country Music's First Openly Gai Singer. Billboard. http://www.billboard.com/news/chely-wright-comes-out-as-country-music-1004088503.story. Consultáu 'l 5 de mayu de 2010. 
  2. «Chely Wright : Biography». CMT.com. Consultáu'l 20 de xunu de 2008.
  3. «Country Music Artist Chely Wright Comes Out». People.com. People Magacín (3 de mayu de 2010). Consultáu'l 3 de mayu de 2010.
  4. «Country singer Chely Wright says she's gai». USA Today. USA Today (4 de mayu de 2010). Consultáu'l 4 de mayu de 2010.
  5. «John Rich Responds to Chely Wright Memoir». CBS. Consultáu'l 19 de mayu de 2010.
  6. «Time out: Kansan Chely Wright becomes first openly gai country star». Lawrence Journal World. Consultáu'l 19 de mayu de 2010.
  7. «Chely Wright Acknowledges Her Homosexuality». Country Music Television. Consultáu'l 19 de mayu de 2010.
  8. «Country singer Chely Wright tweets gai wedding photos». Miami Herald. Consultáu'l 22 d'agostu de 2011.
  9. «Chely Wright Strikes Gold». BMI (23 d'agostu de 2000). Consultáu'l 20 de xunu de 2008.
  10. 10,0 10,1 «Chely Wright Biography». GAC. Archiváu dende l'orixinal, el 24 de payares de 2015. Consultáu'l 20 de xunu de 2008.
  11. Needham, Ed (July 2002), «The FHM Reporter Girl:Chely Wright», FHM (23): 24–26 
  12. Needham, Ed (November 2002), «The 20 Hottest Women In Music 2002: #18», FHM (27): 92 
  13. Shelburne, Craig (25 d'ochobre de 2005). «BMI Honors "Live Like You Were Dying" and Charlie Daniels». CMT. Archiváu dende l'orixinal, el 4 d'abril de 2009. Consultáu'l 20 de xunu de 2008.
  14. «New label Vivaton signs distribution deal with REDE». Nashville Business Journal. Consultáu'l 20 de xunu de 2008.
  15. «Chely Wright Exits Vivaton Records». CMT (24 de xunu de 2004). Archiváu dende l'orixinal, el 4 d'abril de 2009. Consultáu'l 20 de xunu de 2008.
  16. «Chely Wright's Candid and Reflective New Album». CMT (1 de marzu de 2005). Consultáu'l 20 de xunu de 2008.
  17. «Full cast and crew for Max Keeble's Big Move». IMDb (20011). Consultáu'l 20 de xunu de 2008.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Chely Wright