John Garfield

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
John Garfield
John Garfield
John Garfield WB publicity still.jpg
Vida
Nacimientu Manhattan4  de marzu de 1913
Nacionalidá Bandera de Estaos Xuníos d'América Estaos Xuníos
Fallecimientu

Nueva York21  de mayu de 1952

(39 años)
Sepultura Westchester Hills Cemetery Traducir
Causa de la muerte infartu de miocardiu
Familia
Fíos/es
Oficiu
Oficiu actor, actor de xéneru, actor de teatru y actor de cine
Emplegadores Warner Bros.
Nominaciones
IMDb nm0002092
Cambiar los datos en Wikidata

Jacob Julius Garfinkle (4  de marzu de 1913Manhattan - 21  de mayu de 1952Nueva York), más conocíu como John Garfield) foi un actor estauxunidense. Garfield encaxó col perfil ideal pa interpretar a personaxes rebalbos, de clase trabayadora y polo que foi candidatu en dos causes pa los Premiu Óscar.

Biografía[editar | editar la fonte]

Nació nuna familia xudía. Fíu de David y de Hannah Garfinkle, creció nel Brooklyn hasta que foi unviáu a un internáu del Bronx dempués de la muerte de la so madre cuando cuntaba con siete años. Baxu tutelar de Angelo Patri foi introducíu nel boxéu y nel mundu de la interpretación.[1] Por desgracia, una enfermedá cardiaca torgó-y siguir cola so actividá deportiva. Pero siguió nel mundu de la interpretación, ganando con posterioridá una beca pa estudiar na Ouspenskaya Drama School y foi escoyíu pola mesma Maria Ouspenskaya pa faer el so debú en Broadway en 1932. La obra llamada Golden Boy foi escrita por Clifford Odets pero la so actuación llindar a un papel de repartu.[2] Coles mesmes, Garfield decidió dexar Broadway y probar suerte en Hollywood. En 1938 recibió bones crítiques y, inclusive, una nominación a los Óscar como actor de repartu pol so papel en Four Daughters.

Na década final de los 30, John apaecería en títulos como “Daughers Courageous” (1939) de Michael Curtiz o Juárez, un filme empobináu por William Dieterle y protagonizáu por Paul Muni y Bette Davis nel cual l'actor neoyorquín encarnaba a Porfirio Díaz.

Na Segunda Guerra Mundial Garfield apuntar nel exércitu norteamericanu, pero foi refugáu por problemes cardiacos.[3] Abatíu pol refugu, Garfield centró los sos esfuercios na retaguardia. Garfield y Bette Davis abrieron el "Hollywood Canteen", un club qu'ufiertaba comida y entretenimientu a los soldaos que taben de serviciu. Darréu viaxó a Yugoslavia p'animar a les fuercies estauxunidenses movíes ellí. Mientres esa dómina tamién interpretó títulos como “Castle on the Hudson” (1940) de Anatole Litvak, El llobu de mar ("The Sea Wolf") (1941) de Michael Curtiz, La vida ye asina ("Tortiella flat") (1942) de Victor Fleming, Destín Tokiu ("Destination Tokyo") (1943) de Delmer Daves.

Dempués de la guerra, Garfield ocupó los primeros puestos del mundu cinematográficu con títulos como El carteru siempres llama dos veces (1946) ("The Postman Always Rings Twice") (1946), de Tay Garnett con Lana Turner, D'amor tamién se muerre ("Humoresque") (1946) con Joan Crawford, y la oscarizada La barrera invisible ("Gentleman's Agreement") (1947) de Elia Kazan. En 1948 sería nomáu per segunda vegada pola película de Robert Rossen Cuerpu y alma ("Body and Soul") (1947). En 1946, cuando'l so contratu con Warner Bros. expiró, Garfield decidió enfrentase al so antiguu estudiu y crear una productora independiente, siendo'l primer actor de Hollywood que dio esti pasu.

Arreyáu en movimientos políticos, Garfield foi entrugáu pola caza de bruxes a finales de los 40 y principios de los 50 y sofitó el Comité de la Primer Enmienda, nel que numberosos intelectuales amosaron la so oposición a les investigaciones del senador McCarthy. Cuando foi llamáu pol Comité d'Actividaes Antiamericanes, nel que se-y acusaba d'apurrir información confidencial a los comunistes, Garfield arrenunció a dar nomes de colegues rellacionaos col comunismu aduciendo que, en realidá nun conocía a nengunu. Anque la so muyer Roberta Seidman (casada col actor dende 1935) foi una conocida activista del Partíu Comunista [2], nun esiste nenguna evidencia de que Garfield tuviera relaciones con ellos. Inclusive Garfield refugó esa ideoloxía y, xustu enantes de la so muerte, arrenunció a posibles afiliaciones y que reflexó nun artículu escritu por él y non publicar llamáu "I Was a Sucker for a Left Hook".[4]

De toes formes, la so resistencia ante'l comité costó-y cara a la so reputación. Foi incluyíu nes llistes negres y foi vetáu na eleición de futuros papeles.[5]

Con estes dificultaes, Garfield volvió a Broadway a interpretar la obra Golden Boy en 1952, esta vegada sí, nel papel principal. Los sos problemes cardiacos agraváronse y morrió a la edá de 39 años el 21 de mayu de 1952. Garfield ta soterráu nel campusantu Westchester Hills en Hastings-on-Hudson, Westchester County, Nueva York.

Un datu interesáu: nel "Diccionariu d'actores del cine arxentín 1933-1999" de Roberto Blancu Palacios y Raúl Clemente (Ed. Correxidor, 1999), páx.350, indícase que'l notable actor arxentín Natán Pinzón (Natalio Gurfinkel), 1917-1993, yera primu del actor estauxunidense John Garfield.

Filmografía[editar | editar la fonte]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Jim Beaver. John Garfield: His Life and Films Cranbury NJ, A.S. Barnes & Co., 1978 ISBN 0-498-01890-3
  • Nott, Robert. He Ran All the Way: The Life of John Garfield. New York, Limelight Editions, 2003 ISBN 0-87910-985-8
  • Morris, George. John Garfield. New York, Jove Publications, 1977 ISBN 0-15-646250-8
  • Roberto Blancu Palacios y Raúl Clemente. "Diccionariu d'actores del cine arxentín 1933-1999", Buenos Aires, Ediciones Corregidor 1999, ISBN 950-05-1205-X

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Jim Beaver. John Garfield: His Life and Films Cranbury NJ, A.S. Barnes & Co., 1978 ISBN 0-498-01890-3
  2. Nott, Robert. He Ran All the Way: The Life of John Garfield, New York, Limelight Editions, 2003 ISBN 0-87910-985-8
  3. Nott, Robert. He Ran All the Way: The Life of John Garfield. New York, Limelight Editions, 2003 ISBN 0-87910-985-8
  4. [1]
  5. Jim Beaver. John Garfield: His Life and Films Cranbury NJ, A.S. Barnes & Co., 1978 ISBN 0-498-01890-3

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]