Jean-Luc Mélenchon

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Jean-Luc Mélenchon
Melenchon, 6ème République - MG 6513 (cropped).jpg
consejero general Traducir

23 marzu 1985 - 2 abril 1992
Marie-Noëlle Lienemann - Vincent Delahaye
Distritu: Cantón de Massy-Oeste Traducir
Eleiciones: 1985 French cantonal elections Traducir
senador de Francia Traducir

28 setiembre 1986 -
Eleiciones: French senate elections of 1986 Traducir
senador de Francia Traducir

24 setiembre 1995 - 27 abril 2000
Eleiciones: Q3587553 Traducir
consejero general Traducir

23 marzu 1998 - 2 abril 2004
Vincent Delahaye - Marie-Pierre Oprandi
Distritu: Cantón de Massy-Oeste Traducir
Eleiciones: 1998 French cantonal elections Traducir
Q814694 Traducir

27 marzu 2000 - 6 mayu 2002
senador de Francia Traducir

26 setiembre 2004 - 7 xineru 2010
Eleiciones: 2004 French Senate election Traducir
eurodiputáu

14 xunetu 2009 - 1 xunetu 2014
Distritu: Circunscripción del Suroeste Traducir
eurodiputáu

1 xunetu 2014 - 18 xunu 2017
Distritu: Circunscripción del Suroeste Traducir
miembru de la Asamblea Nacional francesa

21 xunu 2017 -
Patrick Mennucci
Distritu: Bouches-du-Rhône's 4th constituency Traducir
Eleiciones: elecciones legislativas de Francia de 2017 Traducir
Vida
Nacimientu

Tánger19  d'agostu de 1951

(67 años)
Nacionalidá Bandera de Francia Francia
Llingua materna castellanu
Familia
Pareyes Sophia Chikirou
Estudios
Estudios Lycée Regnault Traducir
Universidad de Franche-Comté Traducir
(setiembre 1969 - Bachelor of Philosophy Traducir
Nivel d'estudios Bachillerato (Francia) Traducir
Llingües francés
castellanu
Oficiu
Oficiu políticu, periodista, correutor, profesor de secundaria y dibuxante de prensa
Llugares de trabayu Strasbourg, Bruxeles y París
Miembru de Gran Oriente de Francia Traducir
Alcuñu/os Santerre
Creencies
Partíu políticu Partíu d'Esquierda
Partido Socialista Traducir
Internationalist Communist Organisation Traducir
Francia Insumisa
IMDb nm1360363
melenchon.fr/ y europe.jean-luc-melenchon.fr/
Jean-Luc Mélenchon signature.png
Cambiar los datos en Wikidata

</ref>

Carrera política[editar | editar la fonte]

Carrera como ministru[editar | editar la fonte]

Mandatu de senador[editar | editar la fonte]

Mandatos locales[editar | editar la fonte]

Mandatu européu[editar | editar la fonte]

Eleiciones presidenciales de 2012[editar | editar la fonte]

Jean-Luc Mélenchon propón la so candidatura pa les eleiciones presidenciales la 21 de xineru de 2011.[1] Llogra'l sofitu del Partíu d'Esquierda, de la Esquierda Unitaria y de la Federación pa una alternativa social y ecolóxico. La 5 de xunu de 2011, un 63,6 % de los 800 delegaos del Partíu Comunista Francés, axuntaos mientres una conferencia nacional en Montreuil voten a favor de xune resolvimientu políticu incluyendo la candidatura de Jean-Luc Mélenchon pa les eleiciones presidenciales de Francia de 2012.[2] Mientres una Consultación interna del Partíu Comunista Francés pa la Eleición presidencial de 2012 en xunu de 2011, los militantes comunistes pronúnciense a favor de la so candidatura (un 59,12 %). Jean-Luc Mélenchon apuerta a entós el candidatu oficial del Frente d'Esquierda pa la Eleición Presidencial de 2012.[3]

D'alcuerdu a los sondeos previos a la primer vuelta, el Frente d'Esquierda realizaría una bien bona eleición, con una intención de votu d'ente'l 13 y el 17%, lo que-y asitiaría per delantre del centrista Francois Bayrou del MoDem ya inclusive de terceres, per delantre de la candidata del ultraderechista Frente Nacional (Francia), Marine Le Pen, según delles de les últimes encuestes.[4] Sía comoquier, previendo una segunda vuelta ente'l presidente conservador Nicolas Sarkozy y el socialista Francois Hollande, Melenchon dio a entender mientres la campaña que, en casu de nun algamar la so performance p'aportar a la segunda vuelta, el Frente d'Esquierda sofitaría a Hollande. Afirmó qu'escluyía toa participación nun gobiernu socialista, magar Hollande declaró qu'en casu de ganar les eleiciones abriría la puerta a tolos partíos que lu ayudaríen n'algamar la victoria.[5]

Na eleición presidencial, finalmente los númberos fueron bonos pal Frente d'Esquierda, anque non tantu como s'esperaba nel mes previu al comiciu: Mélenchon allugar nel cuartu llugar col 11.1% del votu popular, detrás de Hollande (28.7%), Sarkozy (27%) y Marine Le Pen (17.9%) y per delantre del centrista Francois Bayrou (9.1%). La mesma nueche de la primer vuelta eleutoral, mientres celebraba'l constituyise como la "única fuercia político nueva" surdida nes urnes nesa eleición, Mélenchon llamó a los sos siguidores a movilizase na segunda vuelta del 6 de mayu pa "terminar" col gobiernu de Nicolas Sarkozy, pidiendo explícitamente el votu pal socialista Hollande. A pesar de dichu sofitu, que s'amontó col correr de los díes previos a la primer vuelta de les eleiciones, Mélenchon negó qu'el so Frente d'Esquierda tuviera cuenta de integrase al gobiernu en casu de que Hollande trunfe nes eleiciones. El respaldu de Mélenchon - xuntu col de la candidata ecoloxista Eva Joly (2.2% de los votos na primer ronda) - foi'l más resonante y claro que llogró Hollande pa la segunda vuelta, yá que Le Pen anunció que votaría en blancu, ente que Bayrou, magar dixo qu'escoyería al socialista a "títulu personal", dexó llibertá d'acción a los sos eleutores.

Contra l'austeridá n'Europa 2013[editar | editar la fonte]

El 5 de mayu de 2013 tuvo llugar en Francia una manifestación contra les polítiques d'austeridá convocada pol Frente d'Esquierda denomada «Cole citoyenne pour la 6y République» dende la Plaza de la Bastilla a la Plaza de la Nación na que se reclamaba una nueva Constitución qu'abra la VI República. Mélenchon manifestó que "Nun queremos al mundu de les finances nel poder, nun queremos les polítiques d'austeridá que faen sufrir a los pueblos d'Europa y conducen a tol continente al desastre", aseguró que la so protesta va "contra'l golpe d'Estáu financieru" y acusó a la "maldita troika" y a la "vacida Comisión Europea" d'imponer al pueblu "un sufrimientu innecesariu que s'asemeya al sadismu" pa pagar "una delda que nunca va ser paga". Y clamó: "Embaxo'l infame intriga contra'l desgraciáu pueblu griegu, portugués y español".[6][7][8]

Eleiciones presidenciales de 2017[editar | editar la fonte]

Según les ONG d'ayuda al desenvolvimientu Acción Contra la Fame, Action Santé mondiale, Care France y ONE, Jean-Luc Mélenchon ye'l candidatu más comprometíu sobre la tema de la solidaridá internacional.[9]

Nes eleiciones presidenciales del 23 d'abril de 2017, Mélenchon llogró'l 19,6% de los votos, quedando en cuarta posición detrás de Emmanuel Macron (24%), Marine Le Pen (21,3%) y François Fillon (20%) y delantre de Benoît Hamon (6,4%). Esta resultancia supón un aumentu de 7% en comparanza coles eleiciones de 2012. Los candidatos de los partíos tradicionales que nun consiguieron pasar a la segunda ronda (Los Republicanos y el Partíu Socialista) pidieron el votu por Emmanuel Macron na segunda vuelta, pa lluchar contra'l Frente Nacional. Mélenchon, na so declaración la nueche de les eleiciones, nun s'asitió al respeutu.[10]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • À la conquête du chaos. Ediciones Denoël, 1991
  • Rocard, Le rendez-vous manqué. Ediciones Denoël, 1994
  • -y Nouvel Âge du capitalisme (obra colectiva). Ediciones L'Harmattan, 1998
  • Pour la république sociale (obra colectiva). Ediciones L'Harmattan, 2002
  • Causes républicaines. Ediciones du Seuil, 2004 (reedición de testos publicaos en Monde 039;', Marianne, Politis, La Nouvelle Revue socialiste, À Gauche, y otros).
  • En quête de gauche. Ediciones Balland, 2007
  • Laïcité: réplique au discours de Nicolas Sarkozy, chanoine de Latran. Edición Bruno Leprince, 2008
  • L'Autre Gauche. Edición Bruno Leprince, 2009
  • Qu'ils s'en aillent tous. Ediciones Flammarion, 2010 (Que se vaigan toos)

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. TFI-LCI. «Mélenchon partant pour 2012» (francés). Consultáu'l 21 de xineru de 2011.
  2. Le Figaro (5 de xunu de 2011). «lu vote-deas-militants-du-pcf.php Mélenchon n'attend plus que lu vote deas militants du PCF» (francés).
  3. Le Figaro (19 de xunu de 2011). «-y PCF choisit Mélenchon pour 2012» (francés).
  4. Miguel Mora, corresponsal en París (16 d'abril de 2012). «Mélenchon enría la roxura contra los mercaos» (francés). internacional.elpais.com. Consultáu'l 21 d'abril de 2012.
  5. Mélenchon exclut toute participation à un gouvernement Hollande (Melenchon esclúi toa participación nun gobiernu de Hollande). Informativos TV France 24, 20/04/2012 (en francés)
  6. Multitudinaria marcha contra l'austeridá en París Público (España), 5/5/2013
  7. colar-citoyenne-5-mai-2013-pour-la-6eme-republique-22296 Toutes les actualités et informations sur colar citoyenne du 5 05 2013 pour la 6y république
  8. ¡Embaxo l'austeridá!, Dick Nichols, Ensin permisu, 12 d'abril de 2013
  9. (en fr) -yos candidats à la présidentielle évalués par -yos ONG d'aide au développement. http://www.lemonde.fr/economie/article/2017/02/01/-yos-candidats-a-la-presidentielle-evalues-par--yos-ong-d-aide-au-developpement_5072744_3234.html. Consultáu 'l 24 de marzu de 2017. 
  10. (en fr-FR) Pas de conseñe de vote : l'équipe Mélenchon maintient -y cap. http://tempsreel.nouvelobs.com/presidentielle-2017/20170424.OBS8418/pas-de-conseñe-de-vote-l-forna-melenchon-maintient--y-cap.html. Consultáu 'l 24 d'abril de 2017. 

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Jean-Luc Mélenchon